X GC 311/12

Sygnatura akt X GC 311/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ W. , dnia 12 października 2012 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu X Wydział Gospodarczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSR (del.) Dariusz Rutkowski Protokolant: Beata Jankowska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2012 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. z/s w Z. przeciwko B. P. o zapłatę I. uchyla nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym Sądu Okręgowego we Wrocławiu, Wydział X Gospodarczy, z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn. akt X GNc 773/11 częściowo i oddala powództwo co do kwoty 6.000 zł tytułem należności głównej oraz co do odsetek ustawowych w tym zakresie, iż zmienia sposób naliczenia odsetek ustawowych zasądzonych w nakazie od kwoty 37.163,35 zł od dnia 1 grudnia 2010 r. do dnia zapłaty w ten sposób, że zasądza odsetki ustawowe od kwot: - 37.163,35 zł od dnia 1.12.2010 r. do dnia 12.12.2010 r. - 32.163,35 zł od dnia 13.12.2010 r. do dnia 11.08.2011 r. - 31.163,35 zł od dnia 12.08.2011 r. do dnia zapłaty; II. orzeka, iż nie uiszczone koszty sądowe w sprawie ponosi Skarb Państwa. Sygn. akt XGC 311/12 UZASADNIENIE Strona powodowa (...) sp. z o.o. w Z. wniosła pozew w postępowaniu nakazowym żądając zasądzenia od pozwanej B. P. kwoty 116.081,16 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwot : - 1.809,37 zł od dnia 29.11.2010 r. do dnia zapłaty, - 1.391,26 zł od dnia 29.11.2010 r. do dnia zapłaty, - 37.163,35 zł od dnia 01.12.2010 r. do dnia zapłaty, - 15.729,98 zł od dnia 31.12.2010 r. do dnia zapłaty, - 18.232,88 zł od dnia 31.01.2011 r. do dnia zapłaty, - 1.488,67 zł od dnia 19.02.2011 r. do dnia zapłaty, -21.252,90 zł od dnia 03.03.2011 r. do dnia zapłaty, - 19.012,75 zł od dnia 31.03.2011 r. do dnia zapłaty, wraz z kosztami procesu oraz kosztami zastępstwa procesowego w kwocie 3.600,00 zł . W uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazała, że pozwana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarła ze stroną powodową ramową umowę dzierżawy , przedmiotem której było wydzierżawienie przez stronę powodową na rzecz pozwanej elementów deskowań firmy (...) . Zgodnie z § 6 tej umowy pozwana obowiązana była do uiszczania na rzecz powódki czynszu. W wykonaniu zawartej umowy , powódka dostarczyła zamówione elementy oraz wystawiła pozwanej faktury z tytułu czynszu elementów z terminami płatności, zgodnie z postanowieniami umowy. Faktura nr (...) z 31.10.2010 r. została zmieniona fakturą korygującą nr (...) z 24.11.2010 r. z kwoty 38.180,39 zł na kwotę 37.163,35 zł. Faktura nr (...) z 30.11.2010 r. została zmieniona fakturą korygującą nr (...) z dnia 31.12.2010 r. z kwoty 39.149,98 zł na kwotę 15.729,98 zł. Faktura nr (...) z dnia 31.12.2010 r. została zmieniona fakturą korygującą nr (...) z dnia 31.12.2010 r. z kwoty 18.882,60 zł , na kwotę 18.232,88 zł . Pozwana wielokrotnie deklarowała spłatę należności , jednocześnie uznając zasadność dochodzonych kwot i akceptując ich wysokość. Mimo jednak deklaracji spłaty , pozwana nie uregulowała należności związanych z wystawionymi fakturami. W dniu 05.12.2011 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu X Wydział Gospodarczy wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym , sygn. akt X GNc 773/11. Pozwana B. P. wniosła zarzuty od nakazu zapłaty , zaskarżając go w całości , domagała się uchylenia nakazu zapłaty i oddalenia powództwa. W uzasadnieniu zarzutów podniosła, iż nigdy nie zawarła umowy z powodem i podmiot (...) sp. z o.o. z siedzibą w Z. nie jest jej znana. Według pozwanej strona powodowa nie wykazała legitymacji czynnej , a załączone do pozwu dokumenty odnoszą się do (...) sp. z o.o. , a więc innego podmiotu. Podmiot wskazany w pozwie i w nakazie zapłaty nigdy nie współpracowała z pozwaną. Powód nie wykazał, aby nabył wierzytelność od podmiotu (...) sp. z o.o. Dalej pozwana wskazał, iż w toku współpracy z (...) sp. z o.o. . z którą zawarła umowę na dostawę szalunków , współpraca nie przebiegała bezproblemowo, gdyż pozwana zgłaszała stronie powodowej zastrzeżenia co do wysokości naliczonych kwot i sposobu ich naliczenia. Wobec szeregu zastrzeżeń pozwanej (...) sp. z o.o. w toku współpracy zmuszona była wystawić szereg korekt do faktur. Nadto strona powodowa wstrzymała naliczanie kwot dzierżawy w miesiącu grudniu 2010 r. Pozwana zarzuciła, że zawarła z powódką deklarację spłaty z dnia 15.04.2011 r. , która miała na celu zastępcze uregulowanie kwestii spłat należności pozwanej . Zawarcie tego porozumienia skutkowało ustaleniem nowych terminów wymagalności roszczeń (...) sp. z o.o. niż te , które były wskazane w fakturach VAT. Pozwana podniosła również zarzut , iż uiściła na rzecz (...) sp. z o.o. kwotę 5.000,00 zł w dniu 12.12.2010 r. i kwotę 1000,00 zł w dniu 11.08.2011 r. , pozwana wskazała, że wpłaty te winny zostać zaliczone na poczet faktury VAT nr (...) . (...) sp. z o.o. , o ile jest tożsame z roszczeniem pozwu , winno być obniżone o kwoty dokonanych wpłat. W odpowiedzi na zarzuty strona powodowa (...) sp. z o.o. w Z. podtrzymała dotychczasowe twierdzenia i wnioski zawarte w pozwie równocześnie wniosła o sprostowanie przez Sąd oczywistej omyłki pisarskiej polegającej na błędnym oznaczeniu w pozwie strony powodowej jako (...) sp. z o.o. , zamiast (...) sp. z o.o. W uzasadnieniu pisma strona powodowa wskazał, że po stronie pełnomocnika powódki do oczywistej omyłki pisarskiej poprzez błędne wskazanie jako powódki spółki (...) Sp. z o.o. , zamiast (...) sp. z o.o. Powódka podniosła , iż wszystkie dołączone do pozwu dokumenty , a przede wszystkim KRS powódki , jak również umowa zawarta z pozwaną oraz faktury VAT , a nawet pełnomocnictwo udzielone przez powódkę , odnosiły się do (...) sp. z o.o. . To ten podmiot był reprezentowany i w jego imieniu wniesiono powództwo. W tej sytuacji w sprawie nie ma więc konieczności do dokonania zamian podmiotowych powództwa , ale z wadą w wyznaczonych przez powoda podmiotowych granicach procesu , które dają się usunąć w drodze sprostowania oznaczenia strony przez Sąd. W świetle załączonych do pozwu dokumentów jasno wynika, że powódką jest (i zawsze) była spółka (...) sp. z o.o. , a wszelkie działania pozwanej , kwestionujące ten fakt maja jedynie na celu bezpodstawne uchylenie się od odpowiedzialności. W taki sam sposób , tzn. jako próbę uniknięcia odpowiedzialności, należy traktować , według powódki, powoływanie się przez pozwaną na rzekome utrudnianie współpracy między stronami przez powódkę. Tu powódka wskazała na podpisaną w dniu 15.04.2011 r. deklarację spłat i jej treść. Wszystkie zaś dokumenty dołączone do zarzutów od nakazu zapłaty noszą datę wcześniejszą niż podpisana przez strony deklaracja spłaty ( będąca faktycznym oświadczeniem o uznaniu istniejącego po stronie pozwanej długu), stąd dla przebiegu niniejszego postępowania nie mają żadnego znaczenia. Postanowieniem z dnia 03.10.2012 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu X Wydział Gospodarczy sprostował oznaczenie strony powodowej w nakazie zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 05.12.2011 r. , sygn.. akt XGNc 773/11 w ten sposób, że zamiast (...) Sp. z o.o. w Z. wpisał (...) Sp. z o.o. w Z. . Sąd ustalił następujący stan faktyczny w sprawie : W dniu 08.06.2010 r. strona powodowa (...) sp. z o.o. w Z. zawarła z pozwaną B. P. umowę dzierżawy nr (...) , której przedmiotem była dzierżawa elementów deskowań firmy (...) , których numery katalogowe, nazwy oraz ceny netto w PLN wyszególnione zostały w załączniku nr 1 do tej umowy oraz zlecenie wydzierżawiającemu ( (...) sp. z o.o. ) przez Dzierżawcę ( B. P. ) wykonania napraw zwróconego przedmiotu dzierżawy w razie, gdy przedmiot dzierżawy zostanie zniszczony w stopniu przewyższającym jego normalne zużycie. Umowa została zawarta na czas oznaczony od dnia 08.06.2010 r. do dnia 31.12.2010 r. Strony określiły, że początkiem dzierżawy , od którego naliczany jest czynsz , jest dzień pobrania przedmiotu dzierżawy z magazynu wydzierżawiającego. Wynagrodzenie miesięczne należne wydzierżawiającemu z tytułu czynszu miało być naliczane procentowo od wartości wydzierżawionego przedmiotu niniejszej umowy według ich cen netto z załącznika Nr 1 do umowy. Strony szczegółowo ustaliły stawkę procentową miesięcznego czynszu dzierżawnego za poszczególne deskowania ( 2,5 % i 4.5 % w skali miesiąca od wartości netto dzierżawionego przedmiotu dzierżawy). Ponadto strony w załączniku Nr 2 do umowy ustaliły cennik usług serwisowych. Dowód : - kopia umowy dzierżawy nr (...) k. 17 – 22, - kopia załącznika Nr 1 do umowy dzierżawy k. 23- 38, - kopia załącznika Nr 2 do umowy dzierżawy k. 39 – 40. Powódka w wykonaniu postanowień umowy dzierżawy dostarczała zamówione przez pozwaną elementy opisane w umowie oraz wystawiał pozwanej faktury z tytułu czynszu dzierżawnego według stawek i zasad ustalonych w umowie. Dowód : - dowody dostaw , kwitów magazynowych proforma , dokument wydania k. 41- 66. - faktury VAT k. 67- 84, 89- 90 Na skutek uzgodnień z pozwaną powódka dokonała korekt wysokości części faktur za czynsz dzierżawny i naprawy . Faktura nr (...) z dnia 31.10.2010 r. została zmieniona fakturą korygującą nr (...) z dnia 24.11.2010 r. z kwoty 38. 180,39 zł na kwotę 37.163,35 zł . Faktura VAT nr (...) z dnia 30.11.2010 r. została zmieniona fakturą korygującą nr (...) z dnia 31.12.2010 r. z kwoty 39.149,98 zł na kwotę 15.729,98 zł . Faktura nr (...) z dnia 31.12.2010 r. została zmieniona fakturą korygującą nr (...) z 31.12.2010 r. z kwoty 18.882,60 zł na kwotę 18.232,88 zł . Dowód : - faktury VAT korygujące k. 85- 88. Powódka nie regulowała czynszu dzierżawnego w kwotach i datach wskazanych w fakturach VAT . W związku z tym jej zobowiązanie wobec powódki na dzień 15.04.2011 r. wyniosły łącznie kwotę 116.149,58 zł . Powódka w dniu 15.04.2011 r. zawarła z pozwaną porozumienie , nazwane deklaracją spłaty, którego przedmiotem było ustalenie wysokości wymagalnego zadłużenia powódki na tę datę oraz ustalenie zasady spłaty tych zobowiązań. Pozwana zobowiązała się , że spłaci główną kwotę zadłużenia w wysokości 116.149,58 zł w 12 miesięcznych ratach – pierwsza rata płatna dnia 31.05.2011 r. , ostatnia rata płatna dnia 30.04.2012 r. Strony ustaliły ,że niezapłacenie przez pozwaną raty miesięcznej będzie traktowane jako równoznaczne z postawieniem niespłaconego zadłużenia w stan natychmiastowej wymagalności . Dowód : - deklaracja spłaty z 15.04.2011 r. k. 93- 94 , - zestawienia wydruków zobowiązań z podpisami pozwanej k. 91 – 92 . Strony w dacie zawierania deklaracji spłaty , nie uwzględniły , że pozwana w dniu 12.12.2010 r. dokonała wpłaty na poczet należności z faktury VAT (...) ( faktura była płatna na dzień 30.11.2010 r. w wysokości 37.163,35 zł brutto). W dniu 11.08.2011 r. pozwana dokonała wpłaty 1000,00 zł na poczet należności z faktury VAT nr (...) . Dowód : - kopie wydruków przelewów z rachunku bankowego pozwanej k. 131- 132. Sąd zważył co następuje : Powództwo w przeważającej części zasługiwało na uwzględnienie. W pierwszej kolejności Sąd musiał odnieść się do podstawowego zarzutu stawianego przez pozwaną , tj. braku legitymacji procesowej czynnej po stronie podmiotu, który wniósł pozew. Pozwana swoją argumentację w tym przedmiocie oparła na tym, iż umowę dzierżawy zawarła z podmiotem o firmie (...) sp. z o.o. w Z. , a nie z podmiotem wskazanym w pozwie – (...) Sp. z o.o. w Z. . Zarzut ten sprowadza się więc do konkluzji, iż z uwagi na nieprawidłowe oznaczenie powoda w pozwie , powództwo winno być oddalone. W ocenie Sądu zarzut ten jest całkowicie bezpodstawny w okolicznościach rozpoznawanej sprawy. Istotnie pełnomocnik powódki oznaczył jej firmę nieprawidłowo w pozwie – (...) Sp. z o.o. , zamiast (...) sp. z o.o. W odpowiedzi na zarzuty od nakazu zapłaty ,pełnomocnik powódki złożył wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w nakazie zapłaty w zakresie oznaczenia powódki. Użyte oznaczenie powódki w pozwie , a następnie powtórzenie tego oznaczenia w nakazie zapłaty , należało traktować jako oczywistą omyłkę pisarską w rozumieniu art. 350 k.p.c. , a nie jak podnosiła pozwana , jako sytuację , w której powództwo wnosił podmiot, z którym pozwaną nie wiązała umowa dzierżawy. Podkreślenia wymaga , iż wszystkie dokumenty dołączone do pozwu dotyczyły (...) sp. z o.o. , ponadto do pozwu załączono odpis z (...) sp. z o.o. Również pełnomocnictwo dla radcy wnoszącego pozew było podpisane przez członka zarządu (...) sp. z o.o. , a nie (...) sp. z o.o. W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 350 k.p.c. , postanowieniem z dnia 03.10.2012 r. sprostował błędne oznaczenie firmy powódki w nakazie zapłaty , na (...) sp. z o.o. Postanowienie to nie zostało przez pozwaną zaskarżone . W konsekwencji powyższego nie można uznać za mający jakiekolwiek podstawy faktyczne i prawne , zarzut pozwanej co do braku legitymacji czynnej po stronie podmiotu wnoszącego pozew. Powództwo o zapłatę na podstawie umowy dzierżawy z dnia 08.06.2010 r., wniosła bowiem (...) sp. z o.o. , która wraz z pozwaną była stroną tej umowy. Jako wydzierżawiający , w oparciu o zapisy umowy oraz art. 693 i art. 699 k.c. , był powódka uprawniona była do żądania od pozwanej zapłaty ustalonego czynszu dzierżawnego. Sąd mając na uwadze dowody z dokumentów prywatnych w postaci : umowy dzierżawy, załączników nr 1 i 2 do tej umowy , przedłożonych przez powódkę dowodów dostaw , faktur VAT i faktur korygujących oraz deklaracji spłaty z dnia 15.04.2011 r. , ustalił, iż pozwana nie regulowała należności z tytułu czynszu dzierżawnego określonego w poszczególnych fakturach dołączonych do pozwu . W ocenie Sądu dowody te w całości zasługiwały na uwzględnienie , tym bardziej , że sama pozwana w porozumieniu zawartym z powódką w dniu 15.04.2011 r. uznała istnienie i wysokość zobowiązania z tytułu niezapłaconych faktur załączonych do pozwu. Tym samym potwierdziła również fakt , iż powódka swoje zobowiązanie z umowy dzierżawy , za okres objęty pozwem, wykonała w sposób prawidłowy. Sąd nie uwzględnił zarzutów pozwanej dotyczących nieprawidłowego rozliczania czynszu przez powódkę . Po pierwsze przedłożone przez pozwaną jej pisma sygnalizujące te kwestie , były sporządzane przed datą zawarcia porozumienia stron w dniu 15.04.2011 r. , w którym to pozwana uznała swój dług. Po drugie strona powodowa przedłożyła do pozwu dokumenty w postaci faktur korygujących , z których jednoznacznie wynika, iż powódka uwzględniła zarzuty dotyczące wysokości uprzednio wystawionych faktur VAT , dokonując ich korekt . W ocenie Sądu jedynym zarzutem , który należało uwzględnić , był zarzut częściowej zapłaty kwoty dochodzonej pozwem , przed wytoczeniem powództwa. Pozwana do zarzutów od nakazu zapłaty przedłożyła bowiem dowody w postaci wydruków poleceń przelewów , z których wynika, iż na poczet faktury VAT nr (...) pozwana w dniu 12.12.2010 r. dokonała wpłaty kwoty 5.000 zł , zaś w dniu 11.08.2011 r., na poczet tej samej faktury VAT kwotę 1.000,00 zł. Niewątpliwe wpłaty te nie były przyczyną dokonania korekty faktury VAT nr (...) , w wyniku której powódka zmniejszyła kwotę czynszu z 38.180,39 zł na 37.163,35 zł . Wniosek taki wypływa z faktu , że korekta ta była dokonana przez powódkę w dniu 24.11.2010 r. , a więc jeszcze przed datą dokonania częściowej wpłaty przez pozwaną. Pozwana wskazała w obu przypadkach na jaki dług powinny być zarachowane obie wpłaty. Zgodnie więc z art. 451 § 1 k.c. wskazanie to miało decydujące znaczenie . W konsekwencji powódka powinna pomniejszyć należność dochodzoną pozwem o kwotę 6.000 zł . Z tych względów Sąd na podstawie art. 496 k.p.c. uchylił jedynie częściowo nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym , a mianowicie co do kwoty 6.000 zł tytułem należności głównej i co do tej kwoty oddalił powództwo. Jednocześnie z uwagi na treści art. 481 § 1 k.c. ,częściowe wpłaty dokonane przez pozwaną, spowodowały konieczność zmiany sposobu naliczania odsetek od kwoty 37.163, 35 zł , ujętego w zaskarżonym nakazie zapłaty. Pozwana w dniu 12.12.2010 r. na poczet kwoty 37.163,35 zł wpłaciła kwotę 5.000 zł , zaś w dniu 11.08.2011 r. kwotę 1000 zł . Powyższe skutkowało zmianą sposobu naliczenia odsetek w sposób wskazany wyroku Mając na uwadze minimalny zakres, w jakim Sąd uwzględnił zarzuty pozwanej od nakazu zapłaty ( 6.000 zł do 116.081,16 zł ), przyjęto ,że powódka wygrała sprawę w całości i tym samym , w oparciu o przepisy art. 98 § 1 k.p.c. należała się jej całość kosztów zasądzonych nakazem zapłaty, zaś ze względu na przysługujące pozwanej częściowe zwolnienie od kosztów sądowych , nieuiszczoną część opłaty od zarzutów zaliczono na poczet Skarbu Państwa.