X GC 100/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę ponad 119 tys. zł tytułem zapłaty wierzytelności wynikającej z umowy kredytowej, oddalając zarzuty pozwanej dotyczące braku umowy i trwającej egzekucji.
Powód dochodził zapłaty ponad 119 tys. zł od pozwanej, wywodząc swoje roszczenie z umowy kredytu zawartej pierwotnie z innym bankiem, a następnie nabytej w drodze cesji. Pozwana kwestionowała istnienie umowy i podnosiła, że wierzytelność jest już egzekwowana przez komornika. Sąd ustalił jednak, że umowa istniała, a cesja wierzytelności była skuteczna, nawet pomimo trwającego postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez pierwotnego wierzyciela. W konsekwencji sąd uwzględnił powództwo w całości.
Powód O. (...) w W. wniósł pozew o zapłatę kwoty 119.310,89 zł z ustawowymi odsetkami od pozwanej A. K., wskazując, że wierzytelność wynika z umowy kredytu zawartej pierwotnie z (...) S.A., a następnie nabytej przez powoda w drodze kolejnych cesji. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa, zarzucając brak umowy kredytu w dokumentacji oraz podnosząc, że cała zaległa kwota jest już egzekwowana przez komornika. Sąd ustalił, że umowa kredytu została zawarta w dniu 22 kwietnia 2008 r., a następnie umowa została rozwiązana z powodu nieregulowania płatności przez pozwaną. Wierzytelność przeszła najpierw na (...) Bank (...) S.A., a następnie w drodze aportu do (...) Sp. z o.o. Sp. k., która następnie przelała ją na powoda w ramach umowy o świadczenie w miejsce wykonania. Sąd uznał, że istnienie umowy kredytu zostało wykazane, a cesja wierzytelności była skuteczna zgodnie z art. 510 § 1 k.c. Fakt prowadzenia postępowania egzekucyjnego przez pierwotnego wierzyciela nie pozbawiał go możliwości zbycia wierzytelności. Sąd uznał również wyciągi z ksiąg rachunkowych powoda za wiarygodne, mimo że nie mają one charakteru dokumentów urzędowych. Wobec powyższego, sąd uwzględnił powództwo w całości, zasądzając od pozwanej na rzecz powoda dochodzoną kwotę wraz z odsetkami oraz koszty procesu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, prowadzenie postępowania egzekucyjnego przez pierwotnego wierzyciela nie pozbawia go możliwości dokonywania cesji wierzytelności.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że fakt prowadzenia egzekucji przez pierwotnego wierzyciela nie wyklucza możliwości zbycia wierzytelności. Kluczowe jest wykazanie skuteczności cesji, co w tym przypadku zostało uczynione.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zasądzenie
Strona wygrywająca
O. (...)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| O. (...) | inne | powód |
| A. K. | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (6)
Główne
k.c. art. 510 § § 1
Kodeks cywilny
Umowa zobowiązująca do przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Cesja wierzytelności może wynikać z różnych rodzajów umów.
Pomocnicze
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa orzeczenia o kosztach procesu.
k.p.c. art. 108
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa orzeczenia o kosztach procesu.
u.o.s. art. 1 § ust. 2
Ustawa o opłacie skarbowej
Podstawa naliczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. 2 § ust. 1 i 2
Podstawa naliczenia wynagrodzenia radcy prawnego.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. 6 § pkt 6
Podstawa naliczenia wynagrodzenia radcy prawnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skuteczność cesji wierzytelności mimo trwającej egzekucji przez pierwotnego wierzyciela. Wykazanie skuteczności nabycia wierzytelności przez powoda na podstawie umowy o świadczenie w miejsce wykonania i aportu. Wiarygodność wyciągów z ksiąg rachunkowych powoda jako dowodu prywatnego.
Odrzucone argumenty
Brak umowy kredytu w dokumentacji załączonej do pozwu. Cała zaległa kwota jest już egzekwowana przez komornika sądowego.
Godne uwagi sformułowania
fakt, iż pierwotny wierzyciel prowadził postępowanie egzekucyjne przeciwko pozwanej nie pozbawia go możliwości dokonywania cesji wierzytelności. wyciągi z ksiąg handlowych sekurytyzacyjnego funduszu nie mają charakteru dokumentów urzędowych w postępowaniu przed sądem cywilnym, co wynika z aktualnego brzmienia przepisu art. 194 ustawy o funduszach inwestycyjnych, tym niemniej te dokumenty mają walor dokumentów prywatnych.
Skład orzekający
Barbara Przybyła
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Skuteczność cesji wierzytelności w sytuacji prowadzenia egzekucji przez pierwotnego wierzyciela oraz walor dowodowy wyciągów z ksiąg funduszy sekurytyzacyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego sposobu przeniesienia wierzytelności (aport i świadczenie w miejsce wykonania) oraz sytuacji, gdy pozwany nie kwestionuje skutecznie dowodów przedstawionych przez powoda.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy istotnych kwestii związanych z obrotem wierzytelnościami, w tym skuteczności cesji i dowodów w postępowaniu cywilnym, co jest interesujące dla prawników praktyków.
“Czy można sprzedać dług, który jest już windykacji? Sąd rozstrzyga.”
Dane finansowe
WPS: 119 310,83 PLN
zapłata: 119 310,83 PLN
koszty procesu: 9583 PLN
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt X GC 100/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 lipca 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, X Wydział Gospodarczy w składzie 0.0.i.Przewodniczący SSO Barbara Przybyła Protokolant Andrzej Chodorowski po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2015r. w Gliwicach na rozprawie z powództwa: O. (...) w W. przeciwko: A. K. o zapłatę 1. zasądza od pozwanej A. K. na rzecz powoda O. (...) w W. kwotę 119.310,83 zł (sto dziewiętnaście tysięcy trzysta dziesięć złotych 83/100) z ustawowymi odsetkami od dnia 2 stycznia 2015r. do dnia zapłaty; 2. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 9.583 zł (dziewięć tysięcy pięćset osiemdziesiąt trzy złote) tytułem kosztów procesu. SSO Barbara Przybyła Sygn. akt X GC 100/15 UZASADNIENIE Powód O. (...) w W. wniósł ozasądzenie od pozwanej A. K. kwoty 119.310,89 zł z ustawowymi odsetkami oraz kosztami postępowania. Podał, że pozwaną oraz (...) S.A. (poprzednik prawny (...) Bank (...) S.A. ) łączyła umowa kredytu. Wobec nie wywiązywania się z postanowień umowy Bank rozwiązał z pozwaną umowę w dniu 13 września 2012 r. Następnie prowadzone było wobec pozwanej bezskuteczne postępowanie egzekucyjne. Dnia 8 października 2014 r. (...) Bank (...) S.A. jako komandytariusz wniósł aportem do (...) Sp. z o.o. Sp. k. wymagalne wierzytelności z tytułu udzielonych pożyczek i kredytów. Następnie powód zawarł z (...) Sp. z o.o. Sp. k. umowę o świadczenie w miejsce wykonania, na mocy której (...) Sp. z o.o. Sp. k. zwolniła się z zobowiązania względem powoda poprzez przelew wierzytelności, przysługujących (...) Bank (...) S.A. Powyższe spowodowało, iż na powoda została przelana wierzytelność objęta powództwem. W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa, zarzucając, iż w dokumentacji załączonej do pozwu brak jest umowy kredytu z dnia 22 kwietnia 2008 r. Podniosła dodatkowo, że cała zaległa wobec Banku (...) S.A. kwota egzekwowana jest przed komornika sądowego. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 22 kwietnia 2008 r. (...) S.A. zawarł z pozwaną Umowę Obrotowego Kredytu Firmowego. (dowód: umowa kredytu k. 23-24) W dniu 13 września 2012 r. ze względu na nieregulowanie przez pozwaną płatności w sposób przewidziany w umowie nastąpiło rozwiązanie umowy kredytu. W dniu 31 grudnia 2012 r. (...) Bank (...) S.A. wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki (...) S.A. Kolejno 20 marca 2013 r. (...) Bank (...) S.A. wydał bankowy tytuł egzekucyjny, w którym wskazana jest kwota zadłużenia pozwanej w wysokości 93.365,79 zł. Na ten tytuł, postanowieniem z dnia 17 grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Tychach nadał klauzulę wykonalności w stosunku do dłużnika – pozwanej. (dowód: zaświadczenie k. 29,bankowy tytuł egzekucyjny wraz z klauzulą wykonalności k.25, wniosek. k.26-27) W dniu 10 lipca 2014 r. komornik sądowy na wniosek (...) Bank (...) S.A. wszczął egzekucję przeciwko pozwanej w zakresie kwoty głównej w wysokości 87.261, 63 zł oraz odsetek w kwocie 26.080, 20 zł. (dowód: zawiadomienie o wszczęciu egzekucji wraz z załącznikami k. 82-85) W dniu 8 października 2014 r. (...) Bank (...) S.A. jako komandytariusz wniósł aportem do (...) Sp. z o.o. Sp. k. w W. wymagalne wierzytelności z tytułu udzielonych pożyczek i kredytów. (dowód: akt notarialny k.38-41) W dniu 24 października 2014 r. pomiędzy (...) Sp. z o.o. Sp. k. w W. a powodem zawarta została umowa świadczenia w miejsce wykonania. Na mocy umowy (...) Sp. z o.o. Sp. k. zwolniła się ze zobowiązania względem powoda poprzez przelew wierzytelności, przysługujących (...) Bank (...) S.A. (dowód: umowa k. 37) Pismami z dnia 4 listopada 2014 r. oraz 25 listopada 2014 r. powód poinformował pozwaną o przelewie wierzytelności na jego rzecz, jednocześnie wzywając pozwaną do zapłaty kwoty 117.583,09 zł oraz kolejno kwoty 123.432,24 zł. (dowód: zawiadomienie o cesji k.30, wezwanie do zapłaty k. 31) Zgodnie z wyciągiem z ksiąg rachunkowych powoda na dzień 2 stycznia 2015 r. zadłużenie pozwanej wynosiło łącznie 119.310,83 zł. (dowód: wyciąg z ksiąg k. 20) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o złożone i wskazane powyżej dokumenty uznając zgromadzony w ten sposób materiał dowodowy za wystarczający, a przeprowadzone postępowanie dowodowe za pozwalające na wyjaśnienie i rozstrzygnięcie sprawy i nie wymagające uzupełnienia. Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. W odpowiedzi na pozew pozwana wprawdzie twierdziła, że w dokumentacji załączonej do pozwu brak umowy z 2 kwietnia 2008 r. jednakże twierdzenie to nie jest zgodne z prawdą, bowiem w aktach sprawy znajduje się kserokopia umowy (k.23-24). Pozwana nie kwestionowała wysokości roszczenia dochodzonego pozwem, twierdziła jedynie, że całą zaległą kwotę wobec dawnego (...) S.A. egzekwuje komornik sądowy P. B. . W załączeniu przedstawiała zawiadomienie o wszczęciu egzekucji z nieruchomości. Zawiadomienie to dołączone w odpowiedzi na pozew nosi datę 10 lipca 2014 r. Tymczasem powód od początku twierdził, iż dochodzi wierzytelności powstałych na skutek przelewu tejże wierzytelności kredytowej. Powód twierdził, że do rozwiązania umowy kredytowej doszło 13 września 2012 r. Następnie nastąpiło przeniesienie aportem wierzytelności do (...) Spółki z o.o. Sp. k. Kolejne przejście wierzytelności wynikające z umowy kredytu miało miejsce 24 października 2014 r. Wówczas to powód zawarł z (...) Sp. z o.o. Sp. k. umowę o świadczenie w miejsce wykonania i nabył wierzytelność objętą pozwem. Tymczasem zawiadomienie o wszczęciu egzekucji 10 lipca 2014 r. a zatem przed datą zawarcia zarówno pierwszej jak i drugiej cesji wierzytelności. W związku z powyższym fakt, iż pierwotny wierzyciel prowadził postępowanie egzekucyjne przeciwko pozwanej nie pozbawia go możliwości dokonywania cesji wierzytelności. Powód w toku postępowania wykazał fakt nabycia wierzytelności a dokumenty załączone do pozwu nie były przez pozwaną w żaden sposób kwestionowane. Niezależnie od tego pozwana nie przedstawiła dowodów wskazujących na to, iż postępowanie egzekucyjne toczy się nadal od lipca 2014 r., i że rzeczywiście jest prowadzone przez wierzyciela (...) Bank (...) S.A. Pozwana nie zakwestionowała skutecznie faktu przejścia wierzytelności na powoda. Nie przedstawiła dowodów pozwalających na uznanie , dowodów przestawionych na tę okoliczność przez powoda za niewiarygodne W związku z powyższym Sąd uznając zarzuty pozwanej za nieudowodnione, jednocześnie biorąc pod uwagę stanowisko pozwanej, która pozostałych istotnych okoliczności w sprawie nie kwestionowała, zwłaszcza wysokości dochodzonej wierzytelności, sposobu naliczania odsetek, wysokości roszczeń odsetkowych oraz faktu cesji wierzytelności na skutek wniesienia aportu, a następnie umowy o świadczenie w miejsce wykonania uznał, iż powództwo powinno być uwzględnione w świetle zawartej umowy kredytowej, a także wykazanej cesji wierzytelności, w wyniku której na powoda przeszły wierzytelności z tytułu umowy kredytowej. Zgodnie z art. 510 § 1 k.c. umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Wykazane przez powoda przejście wierzytelności znajduje uzasadnienie w treści art. 510 k.c. z którego wynika, że cesja wierzytelności może wynikać z różnego rodzaju umów. Wbrew stanowisku strony powodowej wyciągi z ksiąg handlowych sekurytyzacyjnego funduszu nie mają charakteru dokumentów urzędowych w postępowaniu przed sądem cywilnym, co wynika z aktualnego brzmienia przepisu art. 194 ustawy o funduszach inwestycyjnych, tym nie mniej te dokumenty mają walor dokumentów prywatnych. Pozwana nie zakwestionowała prawdziwości tych dokumentów w związku z czym Sąd uznał je za wiarygodne i stanowiące wystarczającą podstawę dla uwzględnienia powództwa. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach postępowania okazało się konsekwencją rozstrzygnięcia głównego. Orzeczenie o kosztach procesu oparto na przepisie art. 98 i 108 k.p.c. Pozwana, która przegrała proces zobowiązana jest zwrócić powodowi jej koszty. Na koszty poniesione przez powoda złożyły się : - opłata sądowa od pozwu – 4.474 zł, - opłata skarbowa od pełnomocnictwa - 17 zł (art. 1 ust. 2 Ustawy o opłacie skarbowej), - wynagrodzenie radcy prawnego - 3.600 zł (§ 2 ust. 1 i 2 i § 6 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu). SSO Barbara Przybyła
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI