X C 1774/16 upr.

Sygn. akt: X C 1774/16 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 czerwca 2017 r. Sąd Rejonowy w Toruniu X Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodnicząca: SSR Katarzyna Malinowska Protokolant: sekr. sądowy Katarzyna Domańska po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 r. w Toruniu sprawy z powództwa I. S. przeciwko M. K. (1) o zapłatę I. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 2712,62 zł (dwa tysiące siedemset dwanaście złotych sześćdziesiąt dwa grosze) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 22 lutego 2016r. do dnia zapłaty; II. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 1317 zł (tysiąc trzysta siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. SSR Katarzyna Malinowska X C 1744/16 UZASADNIENIE Powódka I. S. złożyła pozew przeciwko M. K. (1) o zapłatę kwoty 2712,62 zł z odsetkami i kosztami. W uzasadnieniu pozwu wskazano, iż dochodzona kwota wynika z umowy o najem samochodu. Pozwany wynajął auto zastępcze w C. (...) w T. Koszt wynajmu samochodu wyniósł 2.050,20 zł. Zapłata za najem samochodu miała nastąpić w formie warunkowego przelewu wierzytelności przysługującego pozwanemu od (...) S.A. Strony ustalił, iż w przypadku podania nieprawdy przez pozwanego w tej umowie, to przelew wierzytelności ustawał i wówczas to pozwanego obciążał obowiązek zapłaty za wynajem samochodu. Zakład ubezpieczeń pomimo, że pierwotnie uznał odpowiedzialność sprawcy kolizji i wypłacił pozwanemu odszkodowanie, zmienił zdanie i oświadczył, że szkoda nie mogła powstać w okolicznościach wskazanych przez poszkodowanego. Jednocześnie odmówiono wypłaty należności C. (...) za najem pojazdu zastępczego. Mając powyższe na względzie wynajmujący wypowiedział umowę przelewu wierzytelności i wezwał pozwanego do zapłaty kosztów wynajmu samochodu. Wierzytelność przysługująca wynajmującemu wobec powoda została zbyta w drodze umowy przelewu wierzytelności na rzecz I. S. . W dniu 20 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Toruniu wydał nakaz zapłaty w postepowaniu upominawczym zgodnie z żądaniem pozwu. Od nakazu zapłaty sprzeciwu wniósł pozwany i domagał się oddalenia powództwa w całości. Pozwany zaprzeczył wszelkim okolicznościom wskazanym przez powódkę i podkreślił, iż zgłosił szkodę ubezpieczycielowi, który wypłacił odszkodowanie i nie przyznaje, iż naruszył zapisy umowy przelewu, bowiem nie podał wynajmującemu nieprawdy. Podkreślił, iż (...) S.A. nie domagała się w żaden aktywny sposób zwrotu wypłaconego odszkodowania. Zdaniem pozwanego powódka winna dochodzić swoich roszczeń bezpośrednio od ubezpieczyciela. Ponadto zakwestionował skuteczne przeniesienie wierzytelności przez C. (...) na powódkę. Na rozprawie w dniu 23 stycznia 2017 r. powódka wskazała, iż dodatkową przesłanką rozwiązania umowy przelewu wierzytelności z dnia 25 lutego 2013 r. jest okoliczność, iż pozwany korzystał już z auta zastępczego na koszt ubezpieczyciela w chwili podpisywania umowy najmu i przelewu wierzytelności a więc podał co do tej okoliczności nieprawdę. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 7 lutego 2013 r. R. S. (1) w N. kierując pojazdem marki F. spowodował kolizję, w której uszkodzeniu uległ samochód pozwanego V. (...) . Niedługo przed zdarzeniem R. S. (1) wymienił silnik we F. i po zakończonej pracy udał się do sklepu. Gdy cofał, uderzył w samochód M. K. (1) . Dowód: zeznania świadka R. S. (1) k. 82 akt, zeznania pozwanego M. K. (1) k. 82v-83 akt, zgłoszenie szkody k. 159-161 akt szkody nr (...) , W dniu 25 lutego 2013 r. M. K. (1) zawarł z C. (...) . w T. umowę najmu samochodu C. L. a okres od 25 lutego 2013 r. na czas nieokreślony z jednodniowym terminem wypowiedzenia. Strony ustaliły, iż w przypadku najmu na okres od 4 do 10 dni wynagrodzenie za dobę korzystania z pojazdu będzie wynosiło 160 zł. Nadto strony ustaliły koszt podstawienia i odbioru pojazdu 279 zł. M. K. (2) odebrał auto w dniu 25 lutego 2013 r. a zwrócił je 6 marca 2013 r. Wynajmujący wystawił fakturę na kwotę 2050,20 zł, którą pozwany zaakceptował. Dowód: umowa k. 9 akt, protokół zdawczo – odbiorczy k. 10 akt, faktura k. 11 akt, aneks k. 13 akt, zeznania świadka M. S. k. 53v akt, W dniu 25 lutego 2013 r. wynajmujący zawarł z pozwanym również umowę przelewu wierzytelności. Zbywca oświadczył, że w dniu 7 lutego 2013 r. jego samochód V. (...) został uszkodzony w wypadku drogowym spowodowanym przez R. S. (2) i z tego tytułu przysługuje mu wierzytelność wobec (...) . Nadto zbywca oświadczył, że wierzytelność istnieje, jest bezsporna, nie jest objęta zakazem zbywania, nie posiada wobec dłużnika zobowiązań, które mogłyby być przedmiotem wzajemnych potrąceń a także, że nie wynajmował już samochodu zastępczego na koszt ubezpieczyciela OC sprawcy wypadku, oraz że okoliczności szkody, które podał zgłaszając je dłużnikowi są zgodnie ze stanem faktycznym. M. K. (1) zobowiązał się w tej umowie, że jeżeli podał nieprawdę, co do okoliczności wskazanych powyżej wierzytelność wraca do zbywcy , który zobowiązany jest do zapłaty nabywcy kosztów najmu zgodnie z fakturą, w terminie 7 dni od jej wystawienia. Dowód: umowa przelewu wierzytelności k. 12 akt (...) S.A. ustalił odszkodowanie należne pozwanemu na kwotę 6898,88 zł za uszkodzenie pojazdu i wypłacił kwotę 3093,45 zł tytułem zwrotu kosztów pojazdu zastępczego na rzecz wypożyczalni (...) sp. z o.o. w W. . Pozwany korzystał z pojazdu zastępczego wynajętego w (...) sp. z o.o. przez 2 tygodnie i 3 dni do 25 lutego 2013 r. Dowód: pismo ubezpieczyciela k. 55 akt szkody nr (...) , faktura k. 26 akt dochodzenia prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową B. – (...) w (...) (...) C. (...) zgłosiło swoją wierzytelność (...) S.A. W dniu 26 marca 2013 r. ubezpieczyciel poinformował wynajmującego, iż nie znajduje podstaw do refundacji kosztów wynajmu pojazdu zastępczego z uwagi na uchylenie się od skutków prawnych decyzji o wypłacie odszkodowania i wezwał M. K. (1) do jego zwrotu, z uwagi na ustalenie, że uszkodzenia pojazdu pozwanego nie doszło w okolicznościach wskazanych przez poszkodowanego – bowiem samochód, który miał spowodować zdarzenie był w stanie technicznym uniemożliwiającym poruszanie się. Dowód: pismo (...) k. 14 akt, zawiadomienie o przelewie k. 19, zgłoszenie szkody k. 19v, wezwanie do zapłaty k. 21 akt, Pismem z dnia 26 marca 2013 r. (...) S.A. zawiadomiło Prokuraturę Rejonową B. - (...) w B. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa oszustwa popełnionego przez M. K. (1) i R. S. (1) . Zdaniem zakładu (...) doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem ubezpieczyciela poprzez wprowadzenie go w błąd co do okoliczności kolizji w sytuacji, gdy samochód kierowany przez R. S. (1) miał być w stanie technicznym wyłączającym możliwość poruszania się po drodze. Postępowanie w sprawie zostało umorzone postanowieniem z dnia 31 października 2013 r. z uwagi na brak danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa. Dowód: zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa k. 6-7, postanowienie o umorzeniu k. 92 akt dochodzenia prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową B. – (...) w (...) (...) W dniu 3 czerwca 2013 r. wierzytelność przysługująca C. (...) w T. została zbyta na rzecz I. S. . Strony tej umowy potwierdziły zgodny zamiar przeniesienia tej wierzytelności z pierwotnego wierzyciela na rzecz I. S. . Dowód: umowa przelewu k. 16 akt, Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. Sąd przeprowadził wszystkie zawnioskowane dowody i nie odmówił żadnemu z nich wiarygodności. Pozwany oświadczył wprawdzie, iż nie pamięta, czy wynajmował samochód zastępczy po kolizji z dnia 7 lutego 2013 r., jednak w tym zakresie stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów ubezpieczyciela. Informację bowiem o tym, że pozwany przed zawarciem umowy najmu samochodu zastępczego z poprzednikiem prawnym powódki korzystał z samochodu zastępczego wynajętego w (...) sp. z o.o. w W. wynikają z kalkulacji szkody i pisma z dnia 23 października 2013 r. podpisanego przez przedstawiciela ubezpieczyciela skierowanego do Prokuratury Rejonowej B. P. do sprawy (...) a także faktury nr (...) dołączonej do zawiadomienia organów ścigania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Podkreślić należy, iż w toku postępowania nie potwierdziły się twierdzenia strony powodowej, że M. K. (1) nie podał prawdziwych informacji co do okoliczności powstania szkody. Zakład ubezpieczeń przejął na siebie odpowiedzialność i wypłacił odszkodowanie a później wprawdzie powziął wątpliwości co do zasadności tej decyzji i zawiadomił o podejrzeniu popełnieniu przestępstwa prokuraturę, ale w toku prowadzonego postępowania przygotowawczego nie ustalono danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa. Z dokumentów, którymi dysponował Sąd nie wynika, aby po tej decyzji prokuratury ubezpieczyciel podejmował dalsze działania zmierzające do odzyskania wypłaconego odszkodowania. Same zeznania świadka R. S. (1) i pozwanego M. K. (1) nie przemawiały za uznaniem, iż oświadczenie pozwanego w umowie przelewu wierzytelności z dnia 25 lutego 2013 r., że w dniu 7 lutego 2013 r. jego samochód V. (...) został uszkodzony w wypadku drogowym spowodowanym przez R. S. (2) i z tego tytułu przysługuje mu wierzytelność wobec (...) nie jest prawdziwa. Jednak zasadnie powódka dochodziła należności za najem samochodu od pozwanego a nie od (...) S.A. , bowiem pozwany podał nieprawdę w umowie przelewu wierzytelności wskazując, iż nie wynajmował już samochodu zastępczego na koszt ubezpieczyciela OC sprawcy wypadku. W toku postępowania jednoznacznie ustalono, że pozwany podpisał umowę najmu z C. (...) . w T. po tym, gdy korzystał już z wynajmu samochodu w (...) sp. z o.o. , a koszt tego wynajmu miał być – i został – pokryty przez ubezpieczyciela w ramach polisy OC sprawcy. Skoro umowa z dnia 25 lutego 2013 r. jednoznacznie wskazywała, iż jeżeli M. K. (1) podał nieprawdę, co do okoliczności wskazanych w tej umowie to wierzytelność wraca do zbywcy, a zbywca jest zobowiązany do zapłaty wynajmującemu kosztów najmu zgodnie z fakturą. Mając powyższe na względzie Sąd uwzględnił powództwo w całości i na podstawie art. 659 § 1 kc zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 2050,20 zł tytułem czynszu za najem samochodu wraz z kosztami jego podstawienia i ze skapitalizowanymi odsetkami. O odsetkach za opóźnienie Sąd orzekł na podstawie art. 481 § 1 i 2 kc. Sąd uznał, iż powódka miała legitymację czynną do dochodzenia należności w niniejszym procesie na podstawie art. 509 kc , zgodnie z umową z dnia 3 czerwca 2013 r. i zgodnie z wolą stron. Podkreślić należy, iż prezes zarządu C. (...) w T. , który reprezentował spółkę przy zbyciu wierzytelności występował obok powódki w procesie jako jej pełnomocnik i zgodnie domagali się zasądzenia spornej kwoty od pozwanego. O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 kpc kierując się zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania. Pozwany przegrał spór w całości, dlatego Sąd zasądził od niego na rzecz powódki kwotę 1200 zł wynagrodzenia pełnomocnika, 100 zł zwrotu kosztów procesu i 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. SSR Katarzyna Malinowska