X C 1721/17 upr.

Sąd Rejonowy w ToruniuToruń2017-09-28
SAOSCywilnezobowiązaniaNiskarejonowy
karta kredytowazadłużenienakaz zapłatykoszty procesuumowa kredytowabankowość

Podsumowanie

Sąd utrzymał w mocy nakaz zapłaty w sprawie o zapłatę z karty kredytowej i zasądził od pozwanego zwrot kosztów procesu.

Powód bank wniósł o zapłatę kwoty wynikającej z zadłużenia na karcie kredytowej. Sąd wydał nakaz zapłaty, od którego pozwany wniósł zarzuty, kwestionując istnienie zobowiązania. Sąd, po analizie dowodów i stwierdzeniu braku skutecznego zakwestionowania przez pozwanego zawarcia umowy, jej wypowiedzenia oraz wysokości zadłużenia, utrzymał nakaz w mocy i zasądził od pozwanego zwrot kosztów procesu.

Sprawa dotyczyła powództwa Banku (...) S.A. w W. przeciwko A. G. o zapłatę kwoty 5984,97 zł wraz z odsetkami i kosztami, wynikającej z umowy o limit kredytowy i wydanie karty kredytowej z 2004 roku. Po wypowiedzeniu umowy i wezwaniu do zapłaty, pozwany nie uregulował zadłużenia. Sąd Rejonowy w T. wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym, który został zaskarżony przez pozwanego zarzutami, podnoszącym nieistnienie zobowiązania. Sąd ustalił, że strony łączyła umowa, która została skutecznie wypowiedziana, a pozwany korzystał z karty do lipca 2015 roku. Na dzień wniesienia pozwu należność główna wynosiła 4.974,47 zł, odsetki 647,90 zł, a opłaty i prowizje 362,60 zł. Sąd, stosując zasadę z art. 230 kpc, uznał fakty dotyczące zawarcia umowy, jej wypowiedzenia oraz wysokości zadłużenia za przyznane przez pozwanego, który nie zakwestionował przedstawionych dowodów. W konsekwencji, na podstawie art. 496 kpc, sąd utrzymał nakaz zapłaty w mocy. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 kpc, zasądzając od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1817 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd powinien utrzymać w mocy nakaz zapłaty, jeśli pozwany nie zakwestionował skutecznie twierdzeń powoda o istnieniu umowy, jej wypowiedzeniu i wysokości zadłużenia, a sąd ma możliwość uznać fakty za przyznane na podstawie art. 230 kpc.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że pozwany, mimo zarzutów, nie przedstawił dowodów na poparcie twierdzenia o nieistnieniu zobowiązania i nie zakwestionował przedstawionych przez bank dowodów (umowa, lista operacji, wyciąg z ksiąg bankowych). Zastosowano art. 230 kpc, uznając fakty za przyznane.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie w mocy nakazu zapłaty i zasądzenie kosztów

Strona wygrywająca

Bank (...)

Strony

NazwaTypRola
Bank (...)spółkapowód
A. G.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (3)

Główne

k.p.c. art. 496

Kodeks postępowania cywilnego

Po przeprowadzeniu rozprawy sąd wydaje postanowienie o utrzymaniu w mocy nakazu zapłaty albo o jego uchyleniu i orzeczeniu o kosztach.

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.

Pomocnicze

k.p.c. art. 230

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd może uznać za przyznane twierdzenia strony przeciwnej o faktach, jeśli druga strona nie wypowie się co do nich, mając na uwadze wyniki całej rozprawy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skuteczne wykazanie przez bank istnienia umowy, jej wypowiedzenia oraz wysokości zadłużenia. Milczenie pozwanego w odpowiedzi na przedstawione dowody i twierdzenia powoda, co pozwoliło na zastosowanie art. 230 kpc.

Odrzucone argumenty

Twierdzenie pozwanego o nieistnieniu zobowiązania, które nie zostało poparte dowodami ani skutecznym zakwestionowaniem twierdzeń powoda.

Godne uwagi sformułowania

Sąd zastosował zasadę z art. 230 kpc, który stanowi, że gdy strona nie wypowie się co do twierdzeń strony przeciwnej o faktach, sąd, mając na uwadze wyniki całej rozprawy, może fakty te uznać za przyznane.

Skład orzekający

Katarzyna Malinowska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Zastosowanie art. 230 kpc w sytuacji braku aktywnego kwestionowania twierdzeń przez stronę pozwaną."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i proceduralnej, gdzie pozwany nie podjął obrony w sposób aktywny.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa jest typowa dla postępowań o zapłatę z kart kredytowych, gdzie kluczowe jest wykazanie istnienia zobowiązania i jego wysokości. Brak nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.

Dane finansowe

WPS: 5984,97 PLN

należność główna: 4974,47 PLN

odsetki umowne: 647,9 PLN

opłaty i prowizje: 362,6 PLN

zwrot kosztów procesu: 1817 PLN

Sektor

bankowość

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt: X C 1721/17 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 września 2017 r. Sąd Rejonowy w Toruniu X Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodnicząca: SSR Katarzyna Malinowska Protokolant: sekretarz sądowy Martyna Słowik po rozpoznaniu w dniu 28 września 2017 r. w Toruniu sprawy z powództwa Bank (...) S.A. w W. przeciwko A. G. o zapłatę I. utrzymuje w mocy w całości nakaz zapłaty wydany w sprawie X Nc (...) w dniu 28 października 2016 r. II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1817 zł (tysiąc osiemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu SSR Katarzyna Malinowska X C 1721/17 UZASADNIENIE Powód Bank (...) S.A. w W. wniósł pozew przeciwko A. G. o zapłatę kwoty 5984,97 zł z odsetkami i kosztami. W uzasadnieniu pozwu wskazano, iż zgodnie z wyciągiem z ksiąg bankowych pozwany z tytułu powstałego zadłużenia winny jest zapłacić bankowi dochodzoną kwotę. Pomimo wypowiedzenia umowy i wezwania do zapłaty pozwany tej kwoty nie zapłacił. W dniu 28 października 2016 r. Sąd Rejonowy w T. wydał nakaz zapłaty w postepowaniu nakazowym zgodnie z żądaniem pozwu. Od nakazu zapłaty zarzuty wniósł pozwany. Zaskarżył nakaz zapłaty w całości, wniósł o oddalenie powództwa i wskazał, iż stosunek zobowiązaniowy, z którego wywodzi swe prawa powód nie istnieje. Sąd ustalił i zważył, co następuje: Bank (...) S.A. w W. i A. G. łączyła umowa o limit kredytowy i wydanie karty kredytowej z dnia 27 maja 2004 r. Dowód: umowa k. 50-56 Pozwany korzystał z rachunku karty do lipca 2015 r. (ostatnia wypłata) Dowód: lista operacji k. 71-81 akt Bank pismem z dnia 21 października 2015 r. wezwał pozwanego do zapłaty powstałej zaległości a następnie pismem z dnia 23 listopada 2015 r. umowa została wypowiedziana. Dowód: wezwanie do zapłaty i wypowiedzenie umowy wraz z potwierdzeniem doręczenia k. 67-70 akt Na dzień wniesienia pozwu pozwany winien był zapłacić bankowi 4.974,47 zł należności głównej, 647,90 zł odsetek umownych oraz 362,60 zł opłat i prowizji. Dowód: wyciąg z ksiąg banku k. 7, lista operacji k. 71-81 akt W odpowiedzi na zarzut nieistnienia zobowiązania podniesionego przez pozwanego powodowy bank w pełni i wyczerpująco wykazał jaka strony łączyła umowa, jej skuteczne wypowiedzenie a także wysokość dochodzonej kwoty, co wynikało z przedstawionej listy operacji z użyciem karty kredytowej. W odpowiedzi na powyższe pozwany milczał. Sąd zastosował zasadę z art. 230 kpc , który stanowi, że gdy strona nie wypowie się co do twierdzeń strony przeciwnej o faktach, sąd, mając na uwadze wyniki całej rozprawy, może fakty te uznać za przyznane. Sąd uznał, że w tych okolicznościach pozwany po zapoznaniu się z przedstawionymi dowodami nie zakwestionował faktu zawarcia umowy, skuteczności jej wypowiedzenia ani prawdziwości przedstawionej listy operacji i jej zgodności z rzeczywiście dokonanymi przez niego transakcjami. Nie zakwestionował on również sposobu naliczenia odsetek i wysokości opłat czy prowizji. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 496 kpc po przeprowadzeniu rozprawy utrzymał nakaz zapłaty w mocy. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 kpc kierując się zasadą odpowiedzialności za wynik procesu i zasądził od pozwanego przegrywającego sprawę kwotę 1817 zł, na które składa się 1800 zł wynagrodzenia pełnomocnika i 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. SSR Katarzyna Malinowska

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę