X C 1186/25

Sygn. akt X C 1186/25 upr WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lutego 2026 r. Sąd Rejonowy w Toruniu X Wydział Cywilny w składzie: Przewodnicząca: Asesor sądowy Anna Bindas-Smoderek Protokolant: sekretarz sądowy Paulina Pietrzyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2026 r. w Toruniu sprawy z powództwa (...) Spółki akcyjnej z siedzibą w M. przeciwko X. J. (1) o zapłatę I. 
        oddala powództwo w całości; II. 
        stwierdza, że koszty niniejszego procesu ponosi powód (...) (...) (...) Spółka akcyjna z siedzibą w M. . UZASADNIENIE Powód (...) (...) (...) Spółka akcyjna z siedzibą w M. w dniu 9 lipca 2025 roku wniósł do Sądu Rejonowego w Bydgoszczy powództwo przeciwko X. J. (1) . Powód żądał zapłaty na swoją rzecz kwoty 122 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 25 lipca 2023 roku oraz kosztów procesu. Z uzasadnienia pozwu wynikało, że dochodzona kwota miała stanowić równowartość nieuregulowanej składki ubezpieczeniowej należnej z tytułu umowy ubezpieczenia OC pojazdu (...) nr (...) , którą powód miał zawrzeć z pozwanym na okres od dnia 18 maja 2023 roku do dnia 1 lipca 2023 roku. Według umowy składka ubezpieczeniowa w kwocie 122 zł miała zostać zapłacona w 1 racie płatnej do dnia 24 lipca 2023 roku, a pozwany składki nie zapłacił. Powództwo to stanowiło swoistą kontynuację elektronicznego postępowania upominawczego prowadzonego przez Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie pod sygnaturą VI Nc-e 260736/25 i zakończonego postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 maja 2025 roku wobec skutecznego wniesienia sprzeciwu i utraty mocy nakazu zapłaty z dnia 6 marca 2025 roku i umorzeniu postępowania w całości. Po przeprowadzeniu czynności wyjaśniających w zakresie adresu zamieszkania pozwanego, Sąd Rejonowy w Bydgoszczy stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Toruniu. W piśmie z dnia 24 listopada 2025 roku powód podtrzymał swoje stanowisko w sprawie, wskazał poprawną datę wymagalności roszczenia 1 czerwca 2023 roku i 3 lipca 2023 roku oraz sprecyzował roszczenie odsetkowe i wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty 81,50 zł od dnia 2 czerwca 2023 roku do dnia zapłaty oraz kwoty 40,50 zł od dnia 4 lipca 2023 roku do dnia zapłaty. Powód wskazał, że umowa (...) od której dochodzi zapłaty zaległej składki była umową obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, dotycząca pojazdu E. nr rej. (...) . Została zawarta na okres od 18 maja 2023 r. do 4 marca 2024 r. Składka wynosiła 815 zł tj. 10 rat po 81,50 zł. Umowa ta została zawarta w wyniku nabycia przez pozwanego i wejścia w posiadanie pojazdu ubezpieczonego u powoda, a co za tym idzie wejścia w prawa i obowiązki wynikające z umowy zawartej przez zbywcę pojazdu J. G. . W związku z brakiem skutecznego wypowiedzenia umowy ubezpieczenia po nabyciu pojazdu, powódka dokonała bowiem przepisania umowy pierwotnego właściciela i posiadacza pojazdu na pozwanego od dnia zakupu tj. 4 marca 2024 r. Jednocześnie w związku tym że powód rozwiązał umowę z dnia 1 lipca 2023 r., to dokonał proporcjonalnego skrócenia okresu ubezpieczenia i pomniejszył należność z tytułu składki z kwoty 815 zł na 122 zł. Pismem z dnia 20 grudnia 2025 roku w odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie oddalenia powództwa w całości. Pozwany wskazywał, że nigdy nie zawierał umowy ubezpieczenia dotyczącej wskazanego pojazdu na okres od dnia 18 maja 2023 roku. Pozwany wskazał, że pojazd którego dotyczy sporna umowa ubezpieczenia nigdy nie był i nie jest jego własnością. Pozwany w okresie od dnia 13 stycznia 2023 roku do dnia 27 października 2023 roku przebywał w zakładzie karnym i był osobą pozbawioną wolności. Ponadto pozwany dokonał zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa w sprawie posługiwania się danymi osobowymi pozwanego w celu rejestracji samochodów na jego szkodę. Pismem z dnia 11 grudnia 2025 roku Wydział Kryminalny Komisariatu Policji Z. - B. poinformował, iż prowadzi pod nadzorem Prokuratury Rejonowej Z. - (...) w Z. postępowanie przygotowawcze w formie śledztwa o sygn. L. dz. (...) - (...) w sprawie: podszywania się w nieustalonym okresie jednak nie później niż do dnia 12 listopada 2024 roku, ze skutkiem w Z. pod X. J. (1) i wykorzystania jego danych osobowych, za pomocą których jest on publicznie identyfikowany przy rejestracji pojazdów. Poinformowano, że sprawa ma charakter złożony i w prowadzonym postępowaniu zbierany jest materiał dowodowy mający na celu wyjaśnienie wszelkich okoliczności sprawy. Sąd ustalił, co następuje. Od dnia 5 marca 2023 roku do dnia 4 marca 2024 roku właściciel pojazdu J. G. posiadał w (...) S.A. polisę ubezpieczenia nr (...) pojazdu marki E. (...) o numerze rejestracyjnym (...) . W oświadczeniu do polisy (...) dokonano własnoręcznych podpisów przez właściciela pojazdu J. G. , a także przez zastępcę dyrektora oddziału J. D. Dowód: - polisa ubezpieczenia (...) , k. 52-55; - oświadczenia do polisy (...) , k. 56-59. W dniu 18 maja 2023 roku sporządzono umowę kupna – sprzedaży samochodu marki E. (...) o numerze rejestracyjnym (...) na dane J. G. występującego jako sprzedający oraz X. J. (1) jako kupującego. Dowód: - umowa kupna - sprzedaży pojazdu z dnia 18 maja 2023 roku, k.51. X. J. (1) nie zawierał przedmiotowej umowy kupna-sprzedaży. W okresie od 13 stycznia 2023 r. do 27 października 2023 r. przebywał w Areszcie Śledczym w M. - A. . Dowód: - zaświadczenie z 16 kwietnia 2025 r., k. 74 Wygenerowano umowę ubezpieczenia nr (...) , którą zawarto na okres od dnia 18 maja 2023 roku do dnia 4 marca 2024 roku. W umowie zawarto dane X. J. (1) , podano adres (...) - (...) . Dane pojazdu marki E. (...) o numerze rejestracyjnym (...) . Umowa nigdy nie została podpisana oraz potwierdzona w przyjęty sposób – ani przez X. J. (1) , ani przez agenta (...) S.A. X. J. (1) nie miał zamiaru zawarcia przedmiotowej umowy, a także nie potwierdził zawarcia umowy ubezpieczenia. W aktach sprawy brak dowodu doręczenia przedmiotowej umowy X. J. (1) . Dowód: - wydruk polisy ubezpieczeniowej z dnia 22 lutego 2023 roku, k. 12-14; - oświadczenia do polisy, k. 15-16; - pismo X. J. (1) z dnia 10 marca 2025 roku, k. 22; - pismo X. J. (1) z dnia 14 kwietnia 2025 roku, k. 24v. W dniu 1 lipca 2023 roku sporządzono umowę kupna – sprzedaży samochodu marki E. (...) o numerze rejestracyjnym (...) na dane X. J. (1) występującego jako sprzedający oraz S. P. jako kupującego. Dowód: - umowa kupna - sprzedaży pojazdu z dnia 1 lipca 2023 roku, k. 60. X. J. (1) nie zawierał przedmiotowej umowy kupna-sprzedaży. W okresie od 13 stycznia 2023 r. do 27 października 2023 r. przebywał w Areszcie Śledczym w M. - A. . Dowód: - zaświadczenie z 16 kwietnia 2025 r., k. 74 (...) S.A. pismem z dnia 2 sierpnia 2023 roku wezwał X. J. (1) do zapłaty zaległej składki za polisę w kwocie 123,65 zł. Wezwanie wysłano na adres ul. (...) , (...) - (...) A. . W aktach sprawy brak dowodu doręczenia przedmiotowego wezwania X. J. (1) . X. J. (1) nie zapłacił żądanej kwoty. Dowód: - pismo z dnia 2 sierpnia 2023 roku, k. 11. W dniu 27 listopada 2024 roku X. J. (1) jako pokrzywdzony złożył zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, o tym, że w nieznanym miejscu i czasie nieznany sprawca posłużył nie swoimi danymi osobowymi w celu rejestracji samochodów na szkodę X. J. (1) . Dowód: - potwierdzenie złożenia zawiadomienia z dnia 27 listopada 2024 roku, k. 28v. W dniu 20 czerwca 2025 roku X. J. (1) złożył w Komisariacie Policji Z. - B. zawiadomienie o przestępstwie podszywania się w nieustalonym okresie ze skutkiem w Z. , pod X. J. (1) i wykorzystania danych osobowych, za pomocą których jest on publicznie identyfikowany przy rejestracji szeregu pojazdów mechanicznych, czym wyrządzono mu szkodę majątkową i osobistą tj. o przestępstwo z art. 190a § 2 k.k. Dowód: - potwierdzenie złożenia zawiadomienia z dnia 20 czerwca 2025 roku, k. 75. Sąd zważył, co następuje. Powództwo podlegało oddaleniu w całości albowiem pozwany wykazał, że nie był ani stroną umowy kupna-sprzedaży, ani tym samym że nie zawierał umowy polisy z powodem w tym w trybie z art. 31 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 621 ze zm.) - dalej „ustawa o ubezpieczeniach obowiązkowych. Nie ulega wątpliwości, że dany podmiot, aby mógł wystąpić w procesie w charakterze strony, musi być podobnym do tego właściwym, to znaczy musi posiadać szczególną kwalifikację pozwalającą na wystąpienie z danym powództwem właśnie przez niego (czynna legitymacja procesowa) bądź przeciwko niemu (bierna legitymacja procesowa). Legitymacja materialna, a więc posiadanie prawa podmiotowego lub interesu prawnego, stanowi przesłankę materialną powództwa, a jej brak stoi na przeszkodzie udzieleniu ochrony prawnej. Brak legitymacji materialnej (czynnej lub biernej) skutkuje co do zasady oddaleniem powództwa. Jeżeli legitymacja materialna i procesowa zespalają się, oddalenie powództwa następuje w istocie z braku legitymacji materialnej, którego rezultatem jest także brak legitymacji procesowej, będący wtórną przyczyną oddalenia powództwa (por. wyrok SN z 12 grudnia 2012 r. III CZP 83/12). Podkreśla się, że legitymacja procesowa nie jest pojęciem prawa procesowego, ponieważ o tym, czy istnieje ona w danej sprawie nie decydują przepisy prawa procesowego, ale przepisy prawa materialnego. Zgodnie z art. 805 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Stosownie przy tym do treści art. 5 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, ubezpieczający zawiera umowę ubezpieczenia obowiązkowego z wybranym zakładem ubezpieczeń, wykonującym działalność ubezpieczeniową w zakresie tego ubezpieczenia. Z treści przepisu art. 805 k.c. wynika, że umowa ubezpieczenia jest umową nazwaną dwustronnie zobowiązującą, konsensualną i odpłatną. Niezbędnym do zawarcia jakiejkolwiek umowy dwustronnej jest natomiast złożenie przez obie strony danej czynności prawnej zgodnych oświadczeń woli. Zgodnie natomiast z art. 60 k.c. z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny, w tym również przez ujawnienie tej woli w postaci elektronicznej (oświadczenie woli). Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych w razie przejścia lub przeniesienia prawa własności pojazdu mechanicznego, którego posiadacz zawarł umowę ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, na posiadacza pojazdu, na którego przeszło lub zostało przeniesione prawo własności, przechodzą prawa i obowiązki poprzedniego posiadacza wynikające z tej umowy. Umowa ubezpieczenia OC ulega rozwiązaniu z upływem okresu, na który została zawarta, chyba że posiadacz, na którego przeszło lub zostało przeniesione prawo własności, wypowie ją na piśmie. W przypadku wypowiedzenia umowy ubezpieczenia OC, ulega ona rozwiązaniu z dniem jej wypowiedzenia. Przepisów art. 28 nie stosuje się. Stosownie przy tym do treści art. 31 ust. 2 ww. ustawy w razie niewypowiedzenia przez posiadacza pojazdu, na którego przeszło lub zostało przeniesione prawo własności pojazdu mechanicznego, umowy ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, zakład ubezpieczeń może dokonać ponownej kalkulacji należnej składki z tytułu udzielanej ochrony ubezpieczeniowej, poczynając od dnia przejścia lub przeniesienia prawa własności pojazdu, z uwzględnieniem zniżek przysługujących posiadaczowi, na którego przeszło lub zostało przeniesione prawo własności pojazdu mechanicznego oraz zwyżek go obciążających, w ramach obowiązującej taryfy składek. W przypadku gdy posiadacz, na którego przeszło lub zostało przeniesione prawo własności pojazdu mechanicznego, złoży wniosek o dokonanie ponownej kalkulacji należnej składki, zakład ubezpieczeń jest obowiązany do jej dokonania za okres od dnia przejścia lub przeniesienia prawa własności pojazdu. Posiadacz, na którego przeszło lub zostało przeniesione prawo własności pojazdu mechanicznego, jest obowiązany podać do wiadomości zakładu ubezpieczeń wszystkie znane sobie okoliczności, których ujawnienie jest niezbędne do dokonania ponownej kalkulacji składki. Stosownie do wydanego na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 13 lipca 2012 r. w sprawie rodzaju i zakresu dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy ubezpieczenia obowiązkowego (Dz. U. 2012 r. 838 ze zm.) potwierdzeniem zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego jest dokument ubezpieczenia wydany przez zakład ubezpieczeń. Dokumentem tym może być polisa ubezpieczeniowa, dowód potwierdzający opłacenie składki ubezpieczeniowej lub inny dokument ubezpieczenia potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia obowiązkowego, zawierające informacje określone w § 2 rozporządzenia (por. § 1 ww. rozporządzenia). Sąd po przeanalizowaniu całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego, uznał za udowodnione twierdzenia pozwanego X. J. (1) w odpowiedzi na pozew, że nie zawierał ani umowy kupna – sprzedaży pojazdu, a tym samym nie mógł być stroną umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej na zasadzie z art. 31 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych. Ustalenia te znajdują solidne oparcie w obiektywnych okolicznościach faktycznych. W niniejszej sprawie kluczowe znaczenie miało ustalenie, że pozwany X. J. (2) przebywał w Areszcie Śledczym w M. – A. w okresie od dnia 13 stycznia 2023 roku do dnia 17 października 2023 roku. W tym czasie był całkowicie pozbawiony możliwości podejmowania jakichkolwiek czynności prawnych poza jednostką penitencjarną, w tym zawierania umów cywilnoprawnych. Z tej przyczyny niemożliwe było zawarcie przez niego umowy sprzedaży pojazdu czy umowy ubezpieczenia OC w dniu 18 maja 2023 roku. Okoliczność ta potwierdzona zaświadczeniem z dnia 16 kwietnia 2025 roku przez Zastępcę Dyrektora Aresztu Śledczego w M. - A. kpt. S. M. w sposób oczywisty wyklucza przypisanie pozwanemu skutków prawnych wynikających z rzekomych czynności prawnych. Podobnie pozwany był osobą pozbawioną wolności w dacie kiedy rzekomo miał zbyć pojazd objęty polisą. Z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że pozwany X. J. (1) stał się ofiarą przestępstw polegających na wykorzystaniu jego danych osobowych do zawierania umów cywilnoprawnych. X. J. (1) wielokrotnie zgłaszał zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa polegającego na podszywaniu się pod niego przy rejestracji pojazdów. Pismem z dnia 11 grudnia 2025 roku Wydział Kryminalny Komisariatu Policji Z. – B. poinformował, iż pod nadzorem Prokuratury Rejonowej Z. (...) prowadzone jest postępowanie przygotowawcze w formie śledztwa w sprawie nieuprawnionego wykorzystania danych osobowych pozwanego przy rejestracji pojazdów. Postępowanie to ma charakter złożony i obejmuje m.in. powołanie biegłego z zakresu badań pisma ręcznego oraz klasycznych badań dokumentów, co w pełni potwierdza, że rzekome czynności prawne mogły zostać dokonane bez udziału pozwanego X. J. (1) . Zgodnie z treścią art. 6 k.c. , ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Przepis ten określa reguły dowodzenia, tj. przedmiot dowodu oraz osobę, na której spoczywa ciężar udowodnienia faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Zaznaczyć też trzeba, że przy rozpoznawaniu sprawy na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie, ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy ( art. 232 k.p.c. ). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach ( art. 3 k.p.c. ), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie ( art. 227 k.p.c. ) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (por. wyrok SN z 17 grudnia 1996 r., sygn. akt I CKU 45/96). To strony dysponują przedmiotem postępowania i są w najwyższym stopniu zainteresowane jego wynikiem, wobec czego to na nich, co do zasady, ciąży obowiązek powoływania i przedstawiania sądowi wybranych przez siebie dowodów. Zaprzeczenie dokonane przez stronę procesową powoduje, że istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności stają się sporne i muszą być udowodnione. W razie ich nieudowodnienia sąd oceni je na niekorzyść strony, na której spoczywał ciężar dowodu, chyba że miał możność przekonać się o prawdziwości tych twierdzeń na innej podstawie (por. postanowienie SN z dnia 28 kwietnia1975 r., sygn. akt III CRN 26/75). W sprawie pozwany składając do tutejszego Sądu pozew będący kontynuacją elektronicznego postępowania upominawczego miał przy tym świadomość że pozwany kwestionuje roszczenie dochodzone pozwem, z tych samych powodów, które wskazał w odpowiedzi na pozew. Powód jednak nie podjął żadnej inicjatywy dowodowej w celu wykazania, że to pozwany był nabywcą pojazdu objętego sporną umową polisy. Sąd zważył zatem, że inicjatywa dowodowa powoda była niewystarczająca i sprowadzała się w istocie do przedłożenia wydruków polisy ubezpieczeniowej i kopii umów kupna-sprzedaży pojazdów, w sytuacji gdy pozwany zawarcie i wiarygodność tych umów kwestionował. W świetle zarzutów stawianych przez pozwanego i przedłożonych przez niego dowodów na fakt obiektywnej przeszkody w ich zawarciu, jakim było osadzenie w zakładzie karnym w M. (umowa kupna-sprzedaży z 18.05.2023 r. miał być natomiast zawarta w R. ), należało uznać, że kopie umów kupna-sprzedaży nie mogły zostać uznane za wiarygodny dowód w tym zakresie. Obecnie wiarygodność przedmiotowych umów kupna-sprzedaży jest przedmiotem odrębnych postępowań karnych z zawiadomienia pozwanego jako pokrzywdzonego. Niemniej mając na względzie, że niniejsza sprawa dotyczy kwoty 122 zł tj. tzw. błahej kwoty i jest prowadzona w postępowaniu uproszczonym, Sąd na zasadzie z art. 505 7 § 1 k.p.c. stwierdził, że nie może w żaden sposób przyjąć że podpisy na załączonych do pisma z dnia 24 listopada 2025 r. umowach kupna-sprzedaży były podpisami pozwanego. Sąd dysponuje próbkami pisma pozwanego zarówno własnoręcznymi (podpis pod odpowiedzią na pozew, k. 72), ich kopiami (wydruki akt z EPU, k. 22, 25, 27, 28) jak i złożonymi na ekranie urządzenia elektronicznego (na zwrotnych potwierdzeniach odbioru, k. 24) i stwierdza, że w żaden sposób nie odpowiadają one podpisom pod umowami kupna-sprzedaży pojazdu z 18 maja 2023 r. oraz z dnia 1 lipca 2023 r. Wobec tego, Sąd uznał za wykazane, że to nie pozwany zawierał przedmiotowe umowy. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że wiarygodność wydruku polisy (...) ogranicza się do formalnej zgodności z dokumentem widniejącym w systemie powoda. Niemniej przedmiotowe wydruki nie miały mocy dowodowej w zakresie faktu, który chciał wykazać nimi powód tj. faktu zawarcia umowy polisy na zasadzie z art. 31 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych z pozwanym, skoro według ustaleń Sądu to nie pozwany w dniu 18 maja 2023 r. zawarł umowę kupna-sprzedaży pojazdu E. o numerze (...) . Pozwany nigdy nie nabył własności ww. pojazdu, a zatem nie był zobowiązany do uiszczenia na rzecz pozwanego składki na zasadzie z art. 31 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych. Podkreślić przy tym należy, że pozwany nie zawierał przedmiotowej polisy osobiście. Polisa, która figuruje w systemie powoda jako aktywna, stanowiła jedynie przedłużenie umowy zawartej przez poprzedniego właściciela pojazdu J. G. , a nie rezultat czynności prawnej dokonanej przez pozwanego. Powód nie wykazał, aby pozwany kiedykolwiek otrzymał dokumenty polisy ani aby zostały mu skutecznie doręczone. Nie można również uznać, że adres wskazany w polisie był prawidłowy, gdyż w czasie rzekomego doręczenia pozwany przebywał w zakładzie karnym i nie miał realnej możliwości odbioru korespondencji. Wobec powyższego brak jest podstaw do przypisania pozwanemu skutków prawnych wynikających z przedłożonych dokumentów. W konsekwencji Sąd stwierdził, że powód nie wykazał istnienia skutecznie zawartego stosunku zobowiązaniowego między stronami. Pozwany nie mógł zawrzeć umów w spornym okresie, dokumenty powoda nie potwierdzają zawarcia umowy, a ustalenia dotyczące wykorzystania danych osobowych pozwanego dodatkowo podważają prawdziwość twierdzeń powoda. W tej sytuacji powództwo podlegało oddaleniu o czym orzeczono w pkt. I. O kosztach procesu Sąd orzekł w pkt II wyroku na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy. Powód przegrał proces w całości, zaś pozwany nie poniósł żadnych kosztów w niniejszym postępowaniu. Sąd stwierdził, że koszty niniejszego procesu ponosi powód (...) Spółka akcyjna z siedzibą w M. w całości.