WZP 1/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy, Izba Wojskowa, rozpoznał zagadnienie prawne przekazane przez Wojskowy Sąd Okręgowy w P. dotyczące wykładni przepisów art. 306 § 1 k.p.k. w zw. z art. 459 § 3 k.p.k. i art. 465 § 1 k.p.k. w kontekście dopuszczalności zażalenia na postanowienie o umorzeniu śledztwa przez osobę, której postanowienie bezpośrednio dotyczy, a która nie jest formalnie stroną (pokrzywdzonym lub podejrzanym). Wojskowy Sąd Okręgowy w P. powziął wątpliwość, czy przepis art. 306 § 1 k.p.k. stanowi lex specialis wyłączający możliwość złożenia zażalenia przez takie osoby. Sąd Najwyższy, po analizie akt sprawy i stanowiska Naczelnego Prokuratora Wojskowego, odmówił podjęcia uchwały. Uzasadnił to tym, że Wojskowy Sąd Okręgowy w W. już wcześniej prawomocnie uchylił zarządzenie prokuratora o odmowie przyjęcia zażalenia złożonego przez płk. Y., co oznaczało przyjęcie tego zażalenia do rozpoznania. Kwestia dopuszczalności zażalenia została zatem już prawomocnie rozstrzygnięta i nie podlega ponownemu badaniu w ramach postępowania wywołanego pytaniem prawnym. Sąd Najwyższy podkreślił, że uchylenie zarządzenia o odmowie przyjęcia środka odwoławczego jest niezaskarżalne, a sąd rozpoznający sprawę w dalszej kolejności nie ma podstaw do kwestionowania tej decyzji.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaProceduralne aspekty rozpoznawania pytań prawnych przez Sąd Najwyższy oraz prawomocność rozstrzygnięć sądowych w przedmiocie dopuszczalności środków odwoławczych.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w postępowaniu karnym i nie stanowi bezpośredniej wykładni przepisów dotyczących dopuszczalności zażaleń na postanowienie o umorzeniu śledztwa.
Zagadnienia prawne (1)
Czy przepis art. 306 § 1 zdanie 1 in fine k.p.k., przyznający uprawnienie do złożenia zażalenia na postanowienie o umorzeniu śledztwa wyłącznie stronom postępowania przygotowawczego (pokrzywdzonemu i podejrzanemu), stanowi lex specialis w stosunku do przepisu art. 459 § 3 k.p.k. w zw. z art. 465 § 1 k.p.k., który przyznaje zażalenie także osobie, której postanowienie bezpośrednio dotyczy, i w ten sposób wyłącza możliwość złożenia zażalenia przez osobę, której postanowienie o umorzeniu śledztwa dotyczy, ale nie stała się formalnie podejrzanym?
Odpowiedź sądu
Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały, uznając, że kwestia dopuszczalności zażalenia została już prawomocnie rozstrzygnięta przez sąd niższej instancji.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd niższej instancji (WSO w W.) prawomocnie uchylił zarządzenie prokuratora o odmowie przyjęcia zażalenia, co oznaczało jego przyjęcie do rozpoznania. Ponieważ decyzja o dopuszczalności zażalenia została już prawomocnie rozstrzygnięta, nie podlega ona ponownemu badaniu w trybie pytania prawnego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Prokurator Wojskowej Prokuratury Okręgowej w P. | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie |
| płk Y. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Wojskowy Sąd Okręgowy w P. | sąd | sąd pierwszej instancji / odwoławczy |
| Sąd Najwyższy | sąd | sąd kasacyjny |
| Naczelny Prokurator Wojskowy | organ_państwowy | strona w postępowaniu przed SN |
Przepisy (18)
Główne
k.p.k. art. 306 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 441 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 459 § 3
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 465 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 466 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 299 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 71 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 322 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 322 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 352 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 18 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 426 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 430 § 1
Kodeks postępowania karnego
u.s.n.p.
Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
k.k. art. 231 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Najwyższy nie ma podstaw do ponownego badania kwestii dopuszczalności zażalenia, która została już prawomocnie rozstrzygnięta przez sąd niższej instancji. • Uchylenie przez sąd zarządzenia prokuratora o odmowie przyjęcia środka odwoławczego jest niezaskarżalne.
Godne uwagi sformułowania
kwestia ta – jako prawomocnie rozstrzygnięta – nie podlega już ponownemu badaniu • uchylenie zarządzenia prokuratora o odmowie przyjęcia środka odwoławczego jest niezaskarżalne • Sąd Najwyższy nie ma żadnego tytułu, aby w toku postępowania wywołanego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. prowadzić rozważania dotyczące prawomocnej, niezaskarżonej decyzji sądu.
Skład orzekający
W. Błuś
przewodniczący-sprawozdawca
M. Buliński
członek
K. Mastalerz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty rozpoznawania pytań prawnych przez Sąd Najwyższy oraz prawomocność rozstrzygnięć sądowych w przedmiocie dopuszczalności środków odwoławczych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w postępowaniu karnym i nie stanowi bezpośredniej wykładni przepisów dotyczących dopuszczalności zażaleń na postanowienie o umorzeniu śledztwa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy złożonych kwestii proceduralnych związanych z kognicją Sądu Najwyższego i prawomocnością orzeczeń, co jest interesujące głównie dla prawników procesowych.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.