WZ 8/15

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie Wojskowego Prokuratora Okręgowego w Warszawie na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 7 lipca 2015 r., sygn. akt Kp. 31/15. Sąd pierwszej instancji przedłużył tymczasowe aresztowanie ppłk. rez. Z. J., podejrzanego o popełnienie przestępstwa z art. 130 § 2 k.k. (szpiegostwo), na okres jednego miesiąca, tj. do dnia 15 sierpnia 2015 r. Prokurator zarzucił sądowi błędy w ustaleniach faktycznych, wskazując, że przedłużenie o miesiąc jest niewystarczające, gdyż wydanie opinii biegłych i dalsze czynności dowodowe zaplanowane są do końca sierpnia 2015 r. Podniósł również, że obawa matactwa i ucieczki podejrzanego, także przy pomocy obcych służb, wynika z realiów sprawy, a nie tylko z domniemania surowej kary. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za zasadne. Stwierdził, że fakt popełnienia zarzucanego przestępstwa jest w dużym stopniu uprawdopodobniony, a tymczasowe aresztowanie było uzasadnione. Jednakże, postanowienie o czasie stosowania aresztu uznał za nieprawidłowe. Sąd Najwyższy przyznał rację prokuratorowi, że sporządzenie opinii biegłych nie zakończy śledztwa i będzie wymagało dalszych czynności, a terminy procesowe uniemożliwią zakończenie śledztwa w ciągu miesiąca. Podkreślono również, że obawa ucieczki i ukrycia się podejrzanego, przy pomocy obcych służb, jest uzasadniona ze względu na charakter zarzucanego czynu. W związku z tym Sąd Najwyższy zmienił zaskarżone postanowienie i przedłużył okres stosowania tymczasowego aresztowania do dnia 15 października 2015 r.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający