WZ 6/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania kolejne zażalenie na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania zażalenia na postanowienie o sprostowaniu omyłki pisarskiej, podkreślając brak możliwości zaskarżenia orzeczeń Sądu Najwyższego.
Sąd Najwyższy rozpatrzył pismo M. L. zatytułowane "zażalenie" na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Odwoławczo-Kasacyjnego z dnia 7 października 2016 r., które pozostawiło bez rozpoznania wcześniejsze zażalenie na postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej. Sąd uznał, że kolejne zażalenie, podobnie jak poprzednie, jest niedopuszczalne, ponieważ orzeczenia Sądu Najwyższego, w tym te dotyczące sprostowania omyłek, co do zasady nie podlegają zaskarżeniu. W związku z tym pismo M. L. zostało załączone do akt bez podejmowania dalszych czynności procesowych.
Przedmiotem analizy jest zarządzenie Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Wojskowej z dnia 24 listopada 2016 r., wydane w sprawie o sygnaturze WZ 6/16. Zarządzenie dotyczyło pisma M. L., zatytułowanego "zażalenie", skierowanego przeciwko zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału Odwoławczo-Kasacyjnego z dnia 7 października 2016 r. Tamto zarządzenie z kolei pozostawiło bez rozpoznania zażalenie M. L. z dnia 26 września 2016 r. na postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej. Sąd Najwyższy, opierając się na utrwalonym orzecznictwie, stwierdził, że środki odwoławcze od orzeczeń niezaskarżalnych nie wywołują skutków prawnych. Podkreślono, że zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k., od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługuje środek odwoławczy, z wyjątkiem sytuacji przewidzianych w ustawie, które nie obejmują postanowień o sprostowaniu omyłki pisarskiej. W konsekwencji, pismo M. L. z dnia 9 listopada 2016 r. zostało potraktowane jako niedopuszczalne i pozostawione bez biegu procesowego, jedynie załączone do akt sprawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej nie jest dopuszczalne.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k., od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisy Kodeksu postępowania karnego nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego wydanego w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawienie pisma bez podejmowania czynności procesowych
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. L. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (1)
Główne
k.p.k. art. 426 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wyjątki te nie obejmują postanowień o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niezaskarżalność orzeczeń Sądu Najwyższego, w tym postanowień o sprostowaniu omyłki pisarskiej. Środek odwoławczy od orzeczenia niezaskarżalnego nie wywołuje skutków prawnych.
Godne uwagi sformułowania
środek odwoławczy od niezaskarżalnej decyzji nie wywołuje żadnych skutków prawnych powinien pozostać w aktach bez nadania mu biegu procesowego od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższego nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej
Skład orzekający
Wiesław Błuś
Prezes Sądu Najwyższego kierujący pracą Izby Wojskowej
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady niezaskarżalności orzeczeń Sądu Najwyższego, w tym postanowień o sprostowaniu omyłki pisarskiej, oraz konsekwencji składania środków odwoławczych od orzeczeń niezaskarżalnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w Sądzie Najwyższym w sprawach karnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to orzeczenie czysto proceduralne, dotyczące braku możliwości zaskarżenia pewnego typu decyzji Sądu Najwyższego. Nie zawiera ono ani ciekawych faktów, ani kontrowersyjnych interpretacji prawa.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt: WZ 6/16 ZARZĄDZENIE Dnia 24 listopada 2016 r. Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Wojskowej SSN Wiesław Błuś po zapoznaniu się z pismem M. L., zatytułowanym "zażalenie" na Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Odwoławczo - Kasacyjnego z dnia 7 października 2016 r. o pozostawieniu bez rozpoznania zażalenia z dnia 26 września 2016 r. na postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej z a r z ą d z a m: 1. załączyć pismo M. L. do akt sprawy WZ 6/16, pozostawiając je bez podejmowania czynności procesowych; 2. odpis zarządzenia doręczyć M. L. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy po wydaniu postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2016 r., na posiedzeniu w dniu 4 sierpnia 2016 r., pouczył o jego niezaskarżalności. M. L. w dniu 26 września 2016 r. złożył do Sądu Najwyższego zażalenie na to postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Odwoławczo – Kasacyjnego z dnia 7 października 2016 r. zażalenie pozostawione zostało bez podejmowania czynności procesowych. Również w tym przypadku skarżący został pouczony o niezaskarżalności tej decyzji. Pomimo kolejnego pouczenia M. L. w dniu 9 listopada 2016 r. (data wpływu do Izby Wojskowej Sądu Najwyższego) złożył kolejne zażalenie, tym razem na zarządzenie z dnia 7 października 2016 r. Zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego środek odwoławczy od niezaskarżalnej decyzji nie wywołuje żadnych skutków prawnych i na podstawie stosownego zarządzenia w trybie administracyjno – porządkowym, powinien pozostać w aktach bez nadania mu biegu procesowego ( vide m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 2 sierpnia 2007 r., WZ 21/07, OSNwSK 2007/1/1776, z dnia 11 października 2007 r., WZ 39/07, OSNwSK 2007/1/2228, z dnia 9 sierpnia 2007 r., WZ 27/07, OSNwSK 2007/1/1808, z dnia 12 czerwca 2000r., II KZ 65/00, OSNPiPR 2000, nr 11, poz. 7, z dnia 13 czerwca 2000 r., II KZ 61/00, OSNPiPR, 2000, nr 11, poz. 8, z dnia 22 marca 2000 r., V KZ 23/00, OSNKW 2000, z. 5-6, poz. 52, z dnia 6 kwietnia 2004 r., III KZ 34/04, LEX nr 141370, z dnia 31 marca 2005 r., IV KZ 9/05, OSNKW 2005, z. 4, poz. 38). Niejako na marginesie należy przypomnieć, że w sprawie WZ 6/16, w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej we własnym orzeczeniu orzekał Sąd Najwyższy będący sądem odwoławczym. Zgodnie z treścią art. 426 § 1 k.p.k. od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Wynikające z Kodeksu postępowania karnego wyjątki od tej zasady nie przewidują możliwości zaskarżenia również postanowienia Sądu Najwyższego wydanego w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej (postanowienie SN z dnia 29 grudnia 2010 r., WZ 58/10, OSNKW 2011/2/11). W tych warunkach uznając, że na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Odwoławczo – Kasacyjnego z dnia 7 października 2016 r. (sygn. akt: WZ 6/16) zażalenie nie przysługuje, należało pismo M. L. z dnia 9 listopada 2016 r. określone przez autora jako „zażalenie” pozostawić w trybie administracyjno – porządkowym w aktach sprawy, bez nadania mu biegu procesowego. Pouczenie: Na powyższe zarządzenie zażalenie nie przysługuje. aw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI