WZ 58/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania zażalenie na postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w orzeczeniu sądu odwoławczego, uznając, że takie zażalenie nie przysługuje.
Sąd Najwyższy rozpatrywał zażalenie Marka C. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 stycznia 2010 r., które prostowało oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu tego sądu z dnia 22 grudnia 2009 r. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 105 § 4 k.p.k. w zw. z art. 426 § 1 i 2 k.p.k., uznał, że zażalenie na postanowienie sądu odwoławczego o sprostowaniu omyłki we własnym orzeczeniu nie przysługuje. W konsekwencji, przyjęty środek odwoławczy został pozostawiony bez rozpoznania.
Sprawa dotyczyła zażalenia wniesionego przez Marka C. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 stycznia 2010 r. Postanowieniem tym sąd okręgowy sprostował oczywistą omyłkę pisarską w swoim wcześniejszym postanowieniu z dnia 22 grudnia 2009 r. Omyłka dotyczyła oznaczenia uchylonego postanowienia Wojskowego Sądu Garnizonowego w O. Sąd Najwyższy, rozpatrując przedmiotowe zażalenie, stwierdził, że zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania karnego (art. 105 § 4 k.p.k. w zw. z art. 426 § 1 i 2 k.p.k.), zażalenie na postanowienie sądu odwoławczego o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w jego własnym orzeczeniu nie przysługuje. Sąd Najwyższy podkreślił, że przepis art. 105 § 4 k.p.k. odnosi się do decyzji wydanej w pierwszej instancji. W związku z tym, że Wojskowy Sąd Okręgowy działał jako sąd odwoławczy, wniesienie zażalenia na jego postanowienie prostujące omyłkę było niedopuszczalne. W rezultacie, Sąd Najwyższy postanowił pozostawić przyjęty środek odwoławczy bez rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie takie nie przysługuje.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 105 § 4 k.p.k. w zw. z art. 426 § 1 i 2 k.p.k., zażalenie przysługuje na postanowienie o sprostowaniu omyłki wydane przez organ pierwszej instancji. Na postanowienie sądu odwoławczego o sprostowaniu omyłki we własnym orzeczeniu zażalenie nie przysługuje.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawienie bez rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Marek C. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (6)
Główne
k.p.k. art. 105 § § 4
Kodeks postępowania karnego
Zażalenie przysługuje na postanowienie o sprostowaniu omyłki, wydane przez organ pierwszej instancji. Na postanowienie wydane przez sąd odwoławczy co do sprostowania omyłki we własnym orzeczeniu zażalenie nie przysługuje.
k.p.k. art. 426 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Wskazuje na ograniczenia w zakresie zaskarżalności orzeczeń.
k.p.k. art. 426 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Wskazuje na ograniczenia w zakresie zaskarżalności orzeczeń.
Pomocnicze
k.p.k. art. 105 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej można dokonać w każdym czasie, na wniosek strony, bądź z urzędu.
k.p.k. art. 430 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do pozostawienia środka odwoławczego bez rozpoznania.
k.p.k. art. 429 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do pozostawienia środka odwoławczego bez rozpoznania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie na postanowienie sądu odwoławczego o sprostowaniu omyłki we własnym orzeczeniu nie przysługuje na mocy art. 105 § 4 k.p.k. w zw. z art. 426 § 1 i 2 k.p.k.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącego oparta na naruszeniu konstytucyjnego prawa do obrony (choć nie jest to bezpośrednio analizowane jako argument przegrany, lecz jako podstawa wniesienia zażalenia, które zostało odrzucone z przyczyn formalnych).
Godne uwagi sformułowania
Na postanowienie sądu odwoławczego w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej (...) zażalenie nie przysługuje Z tego wynika, że na postanowienie wydane przez sąd odwoławczy co do sprostowania omyłki we własnym orzeczeniu zażalenie nie przysługuje.
Skład orzekający
W. Błuś
przewodniczący
E. Matwijów
członek
M. Pietruszyński
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność zażalenia na postanowienie sądu odwoławczego o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej we własnym orzeczeniu."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji sprostowania omyłki przez sąd odwoławczy we własnym orzeczeniu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to orzeczenie o charakterze czysto proceduralnym, dotyczące kwestii formalnej dopuszczalności środka odwoławczego, bez głębszych rozważań merytorycznych czy faktycznych.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPOSTANOWIENIE Z DNIA 29 GRUDNIA 2010 R. WZ 58/10 Na postanowienie sądu odwoławczego w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej (art. 105 § 1 k.p.k.) w jego własnym orzecze- niu, zażalenie nie przysługuje (art. 105 § 4 k.p.k. w zw. z art. 426 § 1 i 2 k.p.k.). Przewodniczący: sędzia SN W. Błuś. Sędziowie SN: E. Matwijów, M. Pietruszyński (sprawozdawca). Sąd Najwyższy w sprawie zażalenia Marka C. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 stycznia 2010 r., w przed- miocie sprostowania oczywistej omyłki w postanowieniu tego Sądu z dnia 22 grudnia 2009 r. na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. p o z o s t a w i ł bez rozpoznania przyjęty środek odwoławczy. U Z A S A D N I E N I E Wojskowy Sąd Okręgowy w W., postanowieniem z dnia 22 grudnia 2009 r., w następstwie rozpoznania zażalenia na postanowienie Wojsko- wego Sądu Garnizonowego w O. z dnia 21 października 2009 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie tegoż Woj- skowego Sądu Garnizonowego w O. z dnia 22 września 2009 r., uchylił po- 2 stanowienie Wojskowego Sądu Garnizonowego w O. z dnia 22 września 2009 r. i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania. Wojskowy Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 27 stycznia 2010 r., sprostował oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Wojskowego Sądu Okręgowe- go w W. z dnia 22 grudnia 2009 r., przez stwierdzenie, że uchyleniu mocą tego postanowienia podlegało nie postanowienie Wojskowego Sądu Garni- zonowego w O. z dnia 22 września 2009 r., ale postanowienie tego Sądu z dnia 21 października 2009 r. Na to postanowienie zażalenie złożył Marek C. Podnosząc naruszenie konstytucyjnego prawa do obrony, skarżący wniósł o uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy do ponowne- go rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 105 § 1 k.p.k. sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej można dokonać w każdym czasie, na wniosek strony, bądź z urzędu. Sprostowania omyłki może dokonać sąd odwoławczy w toku swe- go postępowania. Na tę decyzję zażalenie nie służy. Zażalenie służy nato- miast na postanowienie o sprostowaniu omyłki, wydane przez organ pierw- szej instancji (art. 105 § 4 k.p.k.). Z tego wynika, że na postanowienie wy- dane przez sąd odwoławczy co do sprostowania omyłki we własnym orze- czeniu zażalenie nie przysługuje. Za trafnością takiej interpretacji, poza wskazaniem płynącym z art. 105 § 4 k.p.k., przemawia również treść art. 426 § 1 i 2 k.p.k. Słusznie bo- wiem w doktrynie wskazano, że w § 4 art. 105 k.p.k. chodzi o wydanie de- cyzji w pierwszej instancji, a więc decyzji zapadłej w sądzie pierwszej in- stancji [tak T. Grzegorczyk: Kodeks postępowania karnego, komentarz, Warszawa 2008, s. 306; S. Steinborn (w:) J. Grajewski, L. K. Paprzycki, S. Steinborn: Kodeks postępowania karnego, komentarz, t. I, Warszawa 3 2010, s. 381; P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek: Kodeks postępowania karnego, komentarz, t. I, Warszawa 2007, s. 595]. Wprawdzie w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 2003 r., WZ 24/03, OSNKW 2003, z. 9-10, poz. 86, wyrażono inne zapatrywanie prawne, to jednak dotyczyło ono innego układu procesowego. Skoro w tej sprawie nie może być wątpliwości, że Wojskowy Sąd Okręgowy w W., dokonując sprostowania omyłki w swoim orzeczeniu, dzia- łał jako sąd odwoławczy, to wniesienie zażalenia na to sprostowanie nie było dopuszczalne.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI