WZ 5/14

Sąd Najwyższy2014-04-03
SAOSKarnepostępowanie karneŚrednianajwyższy
kara porządkowaobrońcaadwokatspóźnienierozprawakodeks postępowania karnegoSąd NajwyższyWojskowy Sąd Okręgowy

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie o nałożeniu kary porządkowej na adwokata, uznając, że jego niewielkie spóźnienie na rozprawę nie miało wpływu na jej przebieg.

Wojskowy Sąd Okręgowy nałożył na obrońcę karę porządkową w wysokości 1000 zł za spóźnienie na rozprawę. Obrońca zaskarżył tę decyzję, argumentując, że jego spóźnienie było niewielkie i nie wpłynęło na przebieg postępowania. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując, że przepis zezwalający na nałożenie kary porządkowej powinien być interpretowany ściśle, a niewielkie spóźnienie obrońcy, które nie miało wpływu na przebieg czynności, nie stanowi podstawy do ukarania.

Postanowieniem z dnia 13 lutego 2014 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w P. nałożył na adwokata A. J., obrońcę oskarżonego płk. J. A., karę porządkową w wysokości 1000 zł. Sąd uzasadnił to tym, że obrońca został prawidłowo zawiadomiony o terminie, jego obecność była obowiązkowa, a mimo to ponownie nie stawił się o wyznaczonej godzinie. Obrońca zaskarżył to postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazał, że wszedł na salę rozpraw z kilkusekundowym lub kilkunastosekundowym opóźnieniem, a pierwszą czynnością Sądu było nałożenie na niego kary. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, uchylił zaskarżone postanowienie. Zwrócił uwagę, że podstawą nałożenia kary porządkowej na obrońcę jest art. 285 § 1a k.p.k., który stanowi, że takie działanie jest możliwe w wypadkach szczególnych, gdy zachowanie obrońcy miało wpływ na przebieg czynności. Sąd Najwyższy podkreślił, że przepis ten ma charakter represyjny i powinien być wykładany ściśle. W rozpoznawanej sprawie, choć niestawiennictwo obrońcy na rozprawie w dniu 8 stycznia 2014 r. (pół godziny po terminie) spowodowało odroczenie rozprawy i zawiadomienie o tym Okręgowej Rady Adwokackiej, to na rozprawie w dniu 13 lutego 2014 r. obrońca przybył jedynie z niewielkim spóźnieniem, które nie miało żadnego wpływu na przebieg postępowania. Tym samym, zdaniem Sądu Najwyższego, nie było podstaw faktycznych do nałożenia kary porządkowej. Sąd Najwyższy zaznaczył również, że niezależnie od rodzaju sądu, wszyscy uczestnicy postępowania są zobowiązani do punktualnego stawiennictwa lub usprawiedliwienia swojej nieobecności.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, niewielkie spóźnienie obrońcy na rozprawę, które nie miało wpływu na jej przebieg, nie stanowi podstawy do nałożenia kary porządkowej.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że przepis zezwalający na nałożenie kary porządkowej na obrońcę (art. 285 § 1a k.p.k.) powinien być interpretowany ściśle. Nałożenie kary jest możliwe tylko w szczególnych wypadkach, gdy zachowanie obrońcy miało wpływ na przebieg czynności. Niewielkie spóźnienie, które nie uniemożliwiło prowadzenia rozprawy, nie spełnia tego kryterium.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie postanowienia

Strona wygrywająca

adw. A. J.

Strony

NazwaTypRola
płk. J. A.osoba_fizycznaoskarżony
adw. A. J.osoba_fizycznaobrońca
Naczelna Prokuratura Wojskowaorgan_państwowyprokurator

Przepisy (2)

Główne

k.p.k. art. 285 § § 1a

Kodeks postępowania karnego

Przepis ten zezwala na nałożenie kary porządkowej na obrońcę w wypadkach szczególnych, gdy jego zachowanie miało wpływ na przebieg czynności. Powinien być wykładany ściśle.

Pomocnicze

k.k. art. 231 § § 2

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewielkie spóźnienie obrońcy na rozprawę nie miało wpływu na jej przebieg. Przepis art. 285 § 1a k.p.k. powinien być interpretowany ściśle i wymaga wpływu zachowania obrońcy na przebieg czynności.

Godne uwagi sformułowania

przepis o charakterze represyjnym, przeto należy wykładać go ściśle, wręcz zwężająco nałożenie na obrońcę kary porządkowej może nastąpić, gdy bez należytego usprawiedliwienia nie stawił się na wezwanie organu prowadzącego postępowanie albo bez zezwolenia tego organu wydalił się z miejsca czynności przed jej zakończeniem, jeżeli zachowanie to miało wpływ na przebieg czynności nie miało żadnego wpływu na jej przebieg, co wprost wynika z protokołu

Skład orzekający

Andrzej Tomczyk

przewodniczący-sprawozdawca

Marian Buliński

członek

Jan Bogdan Rychlicki

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 285 § 1a k.p.k. dotyczącego nakładania kar porządkowych na obrońców w przypadku spóźnienia."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji niewielkiego spóźnienia, które nie wpłynęło na przebieg rozprawy. Nie dotyczy sytuacji, gdy spóźnienie jest znaczne lub usprawiedliwione.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje praktyczne zastosowanie przepisów proceduralnych dotyczących kar porządkowych dla adwokatów i podkreśla znaczenie proporcjonalności w działaniach sądu. Jest to ciekawe dla prawników procesowych.

Czy spóźnienie na rozprawę zawsze oznacza karę? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt: WZ 5/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marian Buliński SSN Jan Bogdan Rychlicki Protokolant : Marcin Szlaga przy udziale prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej płk. T. C., w sprawie płk. J. A. i in., oskarżonych z art. 231 § 2 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 3 kwietnia 2014 r. zażalenia adw. A. J. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt …/13, w przedmiocie ukarania obrońcy karą porządkową p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 13 lutego 2014 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w P. nałożył na obrońcę oskarżonego płk. J. A. – adw. A. J. karę porządkową w wysokości jednego tysiąca zł., ponieważ – jak wskazał w jednozdaniowym uzasadnieniu - „został prawidłowo zawiadomiony o terminie, jego obecność na całej rozprawie jest obowiązkowa i ponownie nie stawił się o wyznaczonym czasie”. 2 Postanowienie to zaskarżył ukarany, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia stwierdził m.in., że w dniu 13 lutego 2014 r. wszedł na salę w kilka albo kilkanaście sekund po jej wywołaniu. Natomiast pierwszą czynnością Sądu było nałożenie na niego kary porządkowej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. W rozpoznawanej sprawie ani Wojskowy Sąd Okręgowy w P., ani skarżący, uzasadniając swoje stanowisko, nie odnieśli się do unormowania zawartego w art. 285 § 1a k.p.k., stanowiącego podstawę nałożenia na obrońcę kary porządkowej. Z jego treści natomiast wynika, że takie postąpienie jest możliwe w wypadkach szczególnych ze względu na ich wpływ na przebieg czynności. Z uwagi na to, że jest to przepis o charakterze represyjnym, przeto należy wykładać go ściśle, wręcz zwężająco, co powoduje, iż nałożenie na obrońcę kary porządkowej może nastąpić, gdy bez należytego usprawiedliwienia nie stawił się na wezwanie organu prowadzącego postępowanie albo bez zezwolenia tego organu wydalił się z miejsca czynności przed jej zakończeniem, jeżeli zachowanie to miało wpływ na przebieg czynności. W rozpoznawanej sprawie niestawiennictwo obrońcy na rozprawę lub wydalenie się z niej przed jej zakończeniem, w sytuacji, gdy jego obecność jest obowiązkowa niewątpliwie miałoby wpływ na jej przebieg, w istocie bowiem uniemożliwiałoby jej prowadzenie. I tak w rzeczywistości było na rozprawie w dniu 8 stycznia 2014 r., kiedy to jeszcze pół godziny po wyznaczonym terminie jej rozpoczęcia adwokat A. J. był nieobecny. Wówczas Wojskowy Sąd Okręgowy w P. zmuszony był rozprawę odroczyć (aczkolwiek wystarczające było zarządzenie przerwy – uwaga SN), a o nieusprawiedliwionej nieobecności obrońcy i jej konsekwencjach zdecydował się zawiadomić Okręgową Radę Adwokacką w P. Natomiast na rozprawę w dniu 13 lutego 2014 r. adw. A. J. przybył odrobinę spóźniony, przy czym spóźnienie to było na tyle niewielkie, że nie miało żadnego wpływu na jej przebieg, co wprost wynika z protokołu. Niezależnie bowiem od tego czy spóźnienie obrońcy wynosiło minutę, czy też trzy minuty, nie uniemożliwiło przeprowadzenia rozprawy w tym terminie. Tym samym nie było podstaw faktycznych pozwalających na nałożenie kary porządkowej. Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie. 3 Na marginesie jedynie należy dodać, że wskazane rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego nie jest wynikiem aprobowania okoliczności wskazanych w końcowej części uzasadnienia zażalenia. Niezależnie bowiem od tego czy postępowanie toczy się przed sądem wojskowym, czy powszechnym, wszyscy uczestnicy tego postępowania obowiązani są do punktualnego stawiennictwa w miejscu dokonywania czynności, bądź usprawiedliwienia we właściwej formie braku możliwości wywiązania się z tego obowiązku. Dotyczy to również adwokatów będących obrońcami lub pełnomocnikami stron.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI