WZ 34/12

Sąd Najwyższy2013-01-10
SNKarnepostępowanie karneŚrednianajwyższy
kodeks postępowania karnegozażaleniezawieszenie postępowaniawyłączenie sędziegosąd odwoławczyniezaskarżalność orzeczeń

Sąd Najwyższy pozostawił zażalenie bez rozpoznania, ponieważ zaskarżone postanowienie sądu odwoławczego nie podlegało zaskarżeniu na podstawie przepisów Kodeksu postępowania karnego.

M. L. złożył zażalenie na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. o odmowie zawieszenia postępowania, argumentując, że brak prawomocnej decyzji w przedmiocie wyłączenia sędziego stanowi przeszkodę uniemożliwiającą kontynuowanie sprawy. Sąd Najwyższy uznał jednak, że zaskarżone postanowienie, wydane w postępowaniu odwoławczym, nie podlega zaskarżeniu na mocy art. 426 § 1 k.p.k., w związku z czym pozostawił zażalenie bez rozpoznania.

Sprawa dotyczyła zażalenia M. L. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 19 września 2012 r., którym odmówiono uwzględnienia wniosku o zawieszenie postępowania. Wniosek o zawieszenie był związany z toczącym się postępowaniem zażaleniowym dotyczącym umorzenia śledztwa przez prokuratora. M. L. domagał się zawieszenia postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia wniosku o wyłączenie sędziego R. G., zarzucając mu brak bezstronności. Wojskowy Sąd Okręgowy odmówił zawieszenia, a M. L. zaskarżył tę decyzję, podnosząc, że brak prawomocnej decyzji w przedmiocie wyłączenia sędziego stanowi długotrwałą przeszkodę uniemożliwiającą kontynuowanie sprawy. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że zaskarżone postanowienie zostało wydane przez sąd odwoławczy w postępowaniu odwoławczym. Zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k., postanowienia wydane na skutek odwołania nie podlegają zaskarżeniu, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ponieważ zaskarżone postanowienie nie mieściło się w wyjątkach określonych w art. 426 k.p.k., Sąd Najwyższy uznał, że wniesiony środek odwoławczy należało pozostawić bez rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, postanowienie sądu odwoławczego wydane w postępowaniu odwoławczym, które nie jest objęte wyjątkami określonymi w art. 426 k.p.k., nie podlega zaskarżeniu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na art. 426 § 1 k.p.k., który stanowi, że postanowienia wydane na skutek odwołania nie podlegają zaskarżeniu, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zaskarżone postanowienie mieściło się w tej generalnej zasadzie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawić zażalenie bez rozpoznania

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
M. L.osoba_fizycznaskarżący

Przepisy (4)

Główne

k.p.k. art. 426 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Postanowienia wydane na skutek odwołania nie podlegają zaskarżeniu, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Pomocnicze

k.p.k. art. 426 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Inne orzeczenia zapadłe w toku postępowania odwoławczego (wpadkowe) nie podlegają zaskarżeniu, chyba że ustawa stanowi inaczej.

k.p.k. art. 426 § § 3

Kodeks postępowania karnego

Wskazuje wyjątki od generalnej zasady niezaskarżalności postanowień wydanych w toku postępowania odwoławczego.

k.p.k. art. 22

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy przeszkody uniemożliwiającej kontynuowanie sprawy, podniesionej przez skarżącego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zaskarżone postanowienie sądu odwoławczego nie podlega zaskarżeniu na podstawie art. 426 § 1 k.p.k.

Odrzucone argumenty

Brak prawomocnej decyzji w przedmiocie wyłączenia sędziego stanowi długotrwałą przeszkodę uniemożliwiającą kontynuowanie sprawy (art. 22 k.p.k.).

Godne uwagi sformułowania

nie podlegają zaskarżeniu orzeczenia wydane na skutek odwołania wniesiony środek odwoławczy należało pozostawić bez rozpoznania

Skład orzekający

Edward Matwijów

przewodniczący-sprawozdawca

Marian Buliński

członek

Andrzej Tomczyk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Niedopuszczalność zaskarżenia postanowień sądu odwoławczego wydanych w postępowaniu odwoławczym, zgodnie z art. 426 k.p.k."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw karnych i specyficznej sytuacji procesowej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z zaskarżalnością orzeczeń w postępowaniu karnym, co jest istotne dla praktyków prawa, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Kiedy nie można zaskarżyć postanowienia sądu odwoławczego? Wyjaśnia Sąd Najwyższy.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt: WZ 34/12
POSTANOWIENIE
Dnia 10 stycznia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Edward Matwijów (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Marian Buliński
‎
SSN Andrzej Tomczyk
bez udziału stron, po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 10 stycznia 2013 r.
zażalenia M. L. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 19 września 2012 r. o nieuwzględnieniu wniosku o zawieszenie postępowania w sprawie Kp
[…]
p o s t a n o w i ł
pozostawić zażalenie bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2012 r. prokurator Wojskowej Prokuratury Okręgowej w P. umorzył śledztwo w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej przez prokuratorów tej prokuratury i poświadczenia nieprawdy przez Naczelnika Wydziału
[…]
Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w W. – z uwagi na brak znamion czynu zabronionego.
Na to postanowienie zażalenie złożył M. L.
Podczas toczącego się postępowania zażaleniowego przed Wojskowym Sądem Okręgowym w W., M. L. złożył wniosek o wyłączenie sędziego R. G. od rozpoznania tej sprawy, zarzucając mu brak bezstronności. Jednocześnie wniósł on o zawieszenie toczącego się postępowania zażaleniowego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia wniosku o wyłączenie sędziego.
Postanowieniem z dnia 19 września 2012 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w W. (sygn. akt: Kp.
[…]
), odmówił zawieszenia postępowania.
Orzeczenie to zostało zaskarżone przez M. L., który w zażaleniu podniósł, że brak prawomocnej decyzji w przedmiocie wyłączenia sędziego w tej sprawie  stanowi w rozumieniu art. 22 k.p.k. długotrwałą przeszkodę uniemożliwiającą kontynuowanie sprawy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie należało pozostawić bez rozpoznania.
W sprawie niniejszej nie budzi wątpliwości okoliczność, że postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania wydane zostało przez sąd odwoławczy, który rozpoznawał zażalenie na postanowienie prokuratora o umorzeniu śledztwa.
W art. 426 § 1 k.p.k. ustawodawca w sposób jednoznaczny uregulował możliwość zaskarżenia zażaleniem postanowień wydanych przez sąd odwoławczy stwierdzając, że nie podlegają zaskarżeniu orzeczenia wydane na skutek odwołania, a więc zapadłe w wyniku rozpoznania środka odwoławczego (§ 1), a także inne orzeczenia zapadłe w toku postępowania odwoławczego (wpadkowe), chyba że ustawa stanowi inaczej (§ 2). W § 3 art. 426 k.p.k. wskazane zostały wyjątki od generalnej zasady niezaskarżalności postanowień wydanych w toku postępowania odwoławczego.
Skoro zaskarżone przez M. L. postanowienie, wydane zostało w postępowaniu odwoławczym, nie należało do kręgu orzeczeń, o których mowa w art. 426 k.p.k., przeto wniesiony środek odwoławczy należało pozostawić bez rozpoznania.
aw

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI