WZ 31/13

Sąd Najwyższy2014-01-14
SNKarnewznowienie postępowaniaŚrednianajwyższy
wznowienie postępowaniares iudicatapowaga rzeczy osądzonejnieuprawniony pełnomocnikSąd NajwyższyIzba Wojskowapostępowanie karne

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania karnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że wcześniejsze uchylenie wniosku złożonego przez nieuprawnioną osobę zniosło przesłankę powagi rzeczy osądzonej.

A. P. złożył wniosek o wznowienie postępowania karnego zakończonego wyrokiem z 1974 r. Wojskowy Sąd Okręgowy początkowo nie uwzględnił wniosku, a następnie pozostawił bez rozpoznania kolejny wniosek złożony przez adwokata, powołując się na przesłankę res iudicata. Sąd Najwyższy uchylił to postanowienie, wskazując, że wcześniejsze uchylenie wniosku złożonego przez nieuprawnionego radcę prawnego zniosło przesłankę powagi rzeczy osądzonej, co umożliwia merytoryczne rozpoznanie wniosku złożonego przez adwokata.

Sprawa dotyczy wniosku o wznowienie postępowania karnego, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem Wojskowego Sądu Garnizonowego w O. z dnia 3 grudnia 1974 r., skazującym A. P. na karę trzech lat pozbawienia wolności. Wniosek o wznowienie postępowania wpłynął do Wojskowego Sądu Okręgowego w W. najpierw od radcy prawnego, który został uznany za niezasadny. Następnie wpłynął kolejny wniosek, tym razem podpisany przez adwokata. Wojskowy Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 11 października 2013 r. pozostawił ten drugi wniosek bez rozpoznania, opierając się na przesłance res iudicata (powaga rzeczy osądzonej), wynikającej z wcześniejszego merytorycznego rozpoznania wniosku. A. P. zaskarżył to postanowienie zażaleniem. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że w dniu 17 grudnia 2013 r. uchylił postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego z dnia 11 września 2012 r. (dotyczące wniosku radcy prawnego), pozostawiając ten wniosek bez rozpoznania jako pochodzący od osoby nieuprawnionej. W związku z tym, przesłanka powagi rzeczy osądzonej, na którą powołał się Sąd Okręgowy, przestała istnieć. Sąd Najwyższy uchylił zatem zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W., umożliwiając merytoryczne rozpatrzenie wniosku złożonego przez adwokata.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, przesłanka powagi rzeczy osądzonej przestaje istnieć w takiej sytuacji.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania z powodu res iudicata, ponieważ wcześniejsze postanowienie dotyczące wniosku złożonego przez nieuprawnionego radcę prawnego zostało uchylone przez Sąd Najwyższy i samo w sobie stanowiło podstawę do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, a nie do stwierdzenia powagi rzeczy osądzonej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie postanowienia i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

A. P.

Strony

NazwaTypRola
A. P.osoba_fizycznawnioskodawca
Wojskowy Sąd Okręgowy w W.instytucjaorgan orzekający
Wojskowy Sąd Garnizonowy w O.instytucjaorgan orzekający
J. N.innepełnomocnik

Przepisy (2)

Główne

u.p.o.o. PRL art. 188 § ust. 1 i 3

Ustawa o powszechnym obowiązku obrony PRL

Przepis, na podstawie którego pierwotnie skazano A. P.

Pomocnicze

k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 7

Kodeks postępowania karnego

Przesłanka powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) jako podstawa do pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Uchylenie przez Sąd Najwyższy postanowienia dotyczącego wniosku radcy prawnego zniosło przesłankę powagi rzeczy osądzonej. Wniosek złożony przez adwokata powinien być rozpoznany merytorycznie.

Odrzucone argumenty

Wniosek o wznowienie postępowania złożony przez adwokata podlegał pozostawieniu bez rozpoznania z powodu res iudicata.

Godne uwagi sformułowania

przesłanka powagi rzeczy osądzonej [...] bezsprzecznie przestała istnieć wniosek [...] jako pochodzący od osoby nieuprawnionej, pozostawił bez rozpoznania

Skład orzekający

Wiesław Błuś

przewodniczący-sprawozdawca

Marian Buliński

członek

Andrzej Tomczyk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanki res iudicata w kontekście wniosków o wznowienie postępowania, zwłaszcza gdy wcześniejsze wnioski były składane przez nieuprawnione osoby lub pozostawione bez rozpoznania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w postępowaniu karnym, z uwzględnieniem specyfiki Izby Wojskowej Sądu Najwyższego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na niuanse związane z res iudicata i kolejnością składania wniosków o wznowienie postępowania.

Res iudicata nie zawsze oznacza koniec drogi: Sąd Najwyższy wyjaśnia zasady wznowienia postępowania.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt: WZ 31/13
POSTANOWIENIE
Dnia 14 stycznia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Przewodniczący:
Sędzia SN Wiesław Błuś (sprawozdawca)
‎
Sędziowie SN:     Marian Buliński
‎
Andrzej Tomczyk
po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej, na posiedzeniu w dniu 14 stycznia 2014 r., zażalenia A. P. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 października 2013 r., pozostawiające bez rozpoznania wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojskowego Sądu Garnizonowego w O. z dnia 3 grudnia 1974 r., sygn. akt: Sg. […],
p o s t a n o w i ł
u
chylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Prawomocnym wyrokiem Wojskowego Sądu Garnizonowego w O. z dnia 3 grudnia 1974 r., wydanym w sprawie o sygnaturze Sg.
[…]
, A. P. został skazany na karę trzech lat pozbawienia wolności za występek określony w art. 188 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony PRL (Dz.U. N
r 44, poz. 220 ze zm.)
.
W dniu 29 lipca 2012 r., do Wojskowego Sąd
u Okręgowego
‎
w
W. wpłynął - podpisany przez radcę prawnego J. N. - wniosek o wznowienie postępowania karnego zakończonego tym wyrokiem.
Postanowieniem z dnia 11 września 2012 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w W. nie uwzględnił przedmiotowego wniosku, uznając go za niezasadny i stwierdzając, że w niniejszej sprawie brak jest ustawowych przesłanek do wznowienia postępowania.
W dalszym toku postępowania do akt sprawy w dniu 6 maja 2013 r. wpłynął wniosek o wznowienie postępowania karnego, podpisany przez adwokata. Wniosek ten p
ostanowieniem z dnia 11 października 2013 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w W. pozostawił bez rozpoznania. W uzasadnieniu Sąd ten m.in. podniósł, że wskutek merytorycznego rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania pochodzącego od radcy prawnego, rozpoznanie wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez adwokata nie jest możliwe ze względu na zaistnienie przeszkody procesowej określonej w art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. (
res iudicata
).
Postanowienie to zaskarżył w drodze zażalenia A. P. i wniósł o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zaskarżone postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. nie mogło się ostać. W dniu 17 grudnia 2013 r. Sąd Najwyższy, wskutek kasacji wywiedzionej przez Naczelnego Prokuratora Wojskowego, uchylił bowiem postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 września 2012 r. i wniosek radcy prawnego o wznowienie postępowania karnego, jako pochodzący od osoby nieuprawnionej, pozostawił bez rozpoznania. W tej sytuacji przesłanka powagi rzeczy osądzonej, na której zaistnienie powołał się Wojskowy Sąd Okręgowy w W. w postanowieniu z dnia 11 października 2013 r., bezsprzecznie przestała istnieć. Nie ma więc przeszkód, by wniosek z dnia 6 maja 2013 r. o wznowienie postępowania karnego w sprawie A. P. został rozpoznany.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.
aw

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI