WZ 3/99

Sąd Najwyższy1999-01-15
SAOSKarnetymczasowe aresztowanieWysokanajwyższy
aresztprzedłużeniekodeks postępowania karnegoart. 263 k.p.k.szczególne okolicznościpostępowanie przygotowawczeSąd Najwyższy

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania, stwierdzając brak wskazania przez prokuratora 'szczególnych okoliczności' uzasadniających przedłużenie ponad 3 miesiące.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie obrońcy na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. o przedłużeniu tymczasowego aresztowania podejrzanego Radosława M. do dnia 18 lutego 1999 r. Sąd Najwyższy uznał, że prokurator nie wykazał zaistnienia 'szczególnych okoliczności' wymaganych przez art. 263 § 2 k.p.k. do przedłużenia aresztu ponad ustawowy termin 3 miesięcy. Stwierdzenie o potrzebie zbierania dalszych dowodów nie jest wystarczające. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie.

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 15 stycznia 1999 r. (sygn. WZ 3/99) rozpatrzył zażalenie obrońcy na decyzję Wojskowego Sądu Okręgowego w W. o przedłużeniu tymczasowego aresztowania podejrzanego Radosława M. do dnia 18 lutego 1999 r. Sąd Najwyższy podkreślił, że zgodnie z art. 263 § 2 k.p.k., przedłużenie aresztu na wniosek prokuratora wymaga wykazania 'szczególnych okoliczności', które uniemożliwiły zakończenie postępowania przygotowawczego w terminie 3 miesięcy. Sąd stwierdził, że wniosek prokuratora nie zawierał wskazania takich okoliczności, a argumentacja sądu pierwszej instancji o potrzebie zbierania dalszych dowodów była niewystarczająca. Wobec braku spełnienia przesłanki z art. 263 § 2 k.p.k., Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, nie wystarcza. Konieczne jest wskazanie 'szczególnych okoliczności', ze względu na które nie można było ukończyć postępowania przygotowawczego w terminie 3 miesięcy.

Uzasadnienie

Przepis art. 263 § 2 k.p.k. jednoznacznie wymaga wskazania 'szczególnych okoliczności' uniemożliwiających zakończenie postępowania w terminie. Samo stwierdzenie o potrzebie zbierania dalszych dowodów nie spełnia tego wymogu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie postanowienia

Strona wygrywająca

obrońca podejrzanego

Strony

NazwaTypRola
Radosław M.osoba_fizycznapodejrzany
Prokuratororgan_państwowywnioskodawca
Obrońca podejrzanegoinnestrona postępowania

Przepisy (2)

Główne

k.p.k. art. 263 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Do przedłużenia tymczasowego aresztowania na wniosek prokuratora nie wystarcza zwykłe stwierdzenie, że zachodzi potrzeba zbierania kolejnych dowodów w kierunku wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, lecz konieczne jest wskazanie 'szczególnych okoliczności', ze względu na które nie można było ukończyć postępowania przygotowawczego w terminie określonym w art. 263 § 1 k.p.k., tj. w ciągu 3 miesięcy.

Pomocnicze

k.p.k. art. 263 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak wskazania przez prokuratora 'szczególnych okoliczności' uzasadniających przedłużenie tymczasowego aresztowania ponad termin 3 miesięcy.

Odrzucone argumenty

Obawa matactwa (kwestionowana przez obrońcę) Brak uprawdopodobnienia zarzutu z art. 258 § 2 k.k. (podniesiony przez obrońcę, ale nie rozstrzygnięty przez SN w kontekście uchylenia postanowienia z innych przyczyn).

Godne uwagi sformułowania

nie wystarcza zwykłe stwierdzenie, że zachodzi potrzeba zbierania kolejnych dowodów w kierunku wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, lecz konieczne jest wskazanie 'szczególnych okoliczności'

Skład orzekający

J. Dołhy

sprawozdawca

W. Maciak

członek

Z. Stefaniak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przedłużenia tymczasowego aresztowania na etapie postępowania przygotowawczego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego przepisu k.p.k. i wymaga analizy konkretnych okoliczności sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Orzeczenie precyzuje ważne wymogi proceduralne dotyczące tymczasowego aresztowania, co jest kluczowe dla praktyków prawa karnego.

Kiedy sąd może przedłużyć areszt? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowe wymogi.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
POSTANOWIENIE Z DNIA 15 STYCZNIA 1999 R. ( WZ 3/99 ) Do przedłużenia tymczasowego aresztowania na wniosek prokuratora na podstawie art. 263 § 2 k.p.k. nie wystarcza zwykłe stwierdzenie, że zachodzi potrzeba zbierania kolejnych dowodów w kierunku wyjaśnienia wszystkich oko- liczności sprawy, lecz konieczne jest wskazanie „szczególnych okoliczności ”, ze względu na które nie można było ukończyć postępowania przygotowawczego w terminie określonym w art. 263 § 1 k.p.k., tj. w ciągu 3 miesięcy. Przewodniczący : sędzia SN mjr J. Dołhy ( sprawozdawca ) Sędziowie SN : płk W. Maciak, płk Z. Stefaniak Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej : płk M. Zawadzki Sąd Najwyższy w sprawie Radosława M., podejrzanego o popełnienie przestępstw określonych w art. 291 § 1 w zb. z art. 270 § 1, art. 286 § 1 w zb. z art. 270 § 1, art. 258 § 2 k.k. i inne, po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 1999 r. zażalenia obrońcy na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 14 grudnia 1998 r. o przedłużeniu tymczasowego aresztowania do dnia 18 lutego 1999 r., u c h y l i ł zaskarżone postanowienie. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym postanowieniem Wojskowy Sąd Okręgowy w W., w uwzględnieniu wniosku prokuratora, przedłużył tymczasowe aresztowanie podejrzanego Radosława M. – do dnia 18 lutego 1999 r. W zażaleniu na powyższe postanowienie obrońca podejrzanego zakwestionował przyjęcie przez sąd, iż w sprawie zachodzi obawa matactwa, nadto podniósł brak uprawdopodobnienia zarzutu z art. 258 § 2 k.k. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje : 2 Przepis art. 263 § 2 k.p.k. jednoznacznie wskazuje, że podstawę przedłużenia tymczasowego aresztowania przez sąd na wniosek prokuratora, stanowi zaistnienie szczególnych okoliczności sprawy, ze względu na które nie można było ukończyć postępowania przygotowawczego w terminie 3 miesięcy ( art. 263 § 1 k.p.k. ). We wniosku prokuratora z dnia 9 grudnia 1998 r. nie wskazano na żadne szczególne okoliczności sprawy, które uniemożliwiały zakończenie postępowania przygotowawczego w podstawowym terminie. Sąd pierwszej instancji przedłużając tymczasowe aresztowanie bezkrytycznie ocenił zasadność wniosku prokuratora. Nie można uznać za uzasadnienie tej decyzji argumentu, że „ w czasie kolejnych miesięcy przedłużonego śledztwa będą zbierane kolejne dowody w kierunku wyjaśnienia wszystkich okoliczności ... ” ( cytat z uzasad- nienia postanowienia ). W tym stanie rzeczy, uznając że w sprawie nie wykazano zaistnienia przesłanki określonej w art. 263 § 2 k.p.k. należało zaskarżone postanowienie uchylić.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI