WZ 3/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił postanowienie o sprzeczności interesów oskarżonych, uznając, że po prawomocnym uniewinnieniu od zarzutów, kolizja interesów już nie istnieje.
Wojskowy Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 4 grudnia 2012 r. stwierdził sprzeczność interesów między oskarżonymi G. C. i J. K., co skutkowało zobowiązaniem ich do ustanowienia innych obrońców. Na to postanowienie zażalenie złożyli oskarżony G. C. i jego obrońca adw. M. Z., argumentując brak oczywistej kolizji interesów. Sąd Najwyższy uwzględnił zażalenia, uchylając zaskarżone postanowienie i stwierdzając, że po prawomocnym uniewinnieniu od zarzutów, które mogły powodować kolizję interesów, sprzeczność ta już nie istnieje.
Wojskowy Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 4 grudnia 2012 r. (sygn. akt So […]) stwierdził sprzeczność interesów między oskarżonymi G. C. i J. K., których reprezentował adw. M. Z., na podstawie art. 85 § 2 k.p.k. W konsekwencji, sąd zakreślił oskarżonemu G. C. termin do ustanowienia innego obrońcy, a oskarżonego K. zobowiązał do poinformowania swojego obrońcy o niewyznaczaniu adw. M. Z. jako pełnomocnika substytucyjnego. Na to postanowienie zażalenie złożyli oskarżony G. C. oraz jego obrońca adw. M. Z., podnosząc, że w sprawie nie zachodzi oczywista kolizja interesów, która mogłaby narazić któregokolwiek z oskarżonych na szkodę. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę w Izbie Wojskowej, uznał oba zażalenia za zasadne. Wskazał, że pogląd Sądu pierwszej instancji o istnieniu przeszkody procesowej w postaci sprzeczności interesów oskarżonych C. i K. nie jest uzasadniony w aktualnym stanie sprawy. Podkreślono, że sprzeczność interesów, stwierdzona prawomocnie przez Wojskowy Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 18 stycznia 2010 r. w odniesieniu do zarzutów postawionych w pkt. 4 aktu oskarżenia (oskarżony C.) i pkt. 2 aktu oskarżenia (oskarżony K.), obecnie już nie istnieje, zwłaszcza po prawomocnym uniewinnieniu obu oskarżonych od czynów, w odniesieniu do których można było mówić o kolizji interesów. Argumentacja Sądu Najwyższego aprobująca uniewinnienie obu oskarżonych od zarzutu popełnienia przestępstwa podżegania i przekroczenia uprawnień, jednoznacznie uprawnia do wniosku, że interesy obu oskarżonych aktualnie nie pozostają w sprzeczności. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, w sytuacji prawomocnego uniewinnienia od zarzutów, które mogły powodować kolizję interesów, sprzeczność interesów już nie istnieje i nie stanowi przeszkody procesowej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że po prawomocnym uniewinnieniu od zarzutów, które były podstawą do stwierdzenia kolizji interesów, interesy oskarżonych nie pozostają w sprzeczności, co uniemożliwia zastosowanie art. 85 § 2 k.p.k.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia
Strona wygrywająca
oskarżeni G. C. i J. K. (oraz ich obrońca M. Z.)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. C. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| J. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. Z. | inne | obrońca oskarżonych |
Przepisy (1)
Główne
k.p.k. art. 85 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Przepis ten stanowi podstawę do stwierdzenia sprzeczności interesów między oskarżonymi, co może skutkować zobowiązaniem do ustanowienia innego obrońcy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak oczywistej kolizji interesów między oskarżonymi w aktualnym stanie sprawy. Prawomocne uniewinnienie od zarzutów, które mogły powodować kolizję interesów, eliminuje podstawę do stwierdzenia sprzeczności interesów.
Godne uwagi sformułowania
nie można podzielić poglądu Sądu pierwszej instancji, że w aktualnym stanie sprawy istnieje nadal przeszkoda procesowa w postaci sprzeczności interesów interesy obu oskarżonych, aktualnie nie pozostają w sprzeczności, co uzasadniałoby postąpienie w myśl art. 85 § 2 k.p.k. w celu wyeliminowania rzekomo zachodzącej kolizji.
Skład orzekający
Jerzy Steckiewicz
przewodniczący
Edward Matwijów
sprawozdawca
Krzysztof Mastalerz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 85 § 2 k.p.k. w kontekście ustania sprzeczności interesów po prawomocnym uniewinnieniu od zarzutów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w sprawach karnych, gdzie sprzeczność interesów była podstawą do zmiany obrońcy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa do obrony w postępowaniu karnym, a konkretnie sytuacji, gdy sąd pierwszej instancji błędnie stwierdza sprzeczność interesów między współoskarżonymi.
“Czy obrońca może reprezentować obu oskarżonych, gdy sąd twierdzi inaczej? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt: WZ 3/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 marca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Steckiewicz (przewodniczący) SSN Edward Matwijów (sprawozdawca) SWSO del. do SN płk Krzysztof Mastalerz Protokolant : Marcin Szlaga po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 7 marca 2013 r. zażalenia adw. M. Z. i oskarżonego płk. rez. lek. med. G.C. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 4 grudnia 2012 r., sygn. akt So […] stwierdzającego sprzeczność interesów oskarżonych płk. rez. lek. med. G. C. i płk. rez. lek. med. J. K. p o s t a n o w i ł zaskarżone postanowienie uchylić. UZASADNIENIE Wojskowy Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 4 grudnia 2012 r., na podstawie art. 85 § 2 k.p.k. stwierdził sprzeczność interesów między oskarżonymi G. C. i J. K., których na rozprawie reprezentował adw. M. Z.. Jednocześnie Sąd zakreślił oskarżonemu G.C. trzytygodniowy termin do ustanowienia innego obrońcy, a oskarżonego K. zobowiązał do poinformowania swojego obrońcy o niewyznaczaniu adw. M. Z. jako pełnomocnika substytucyjnego. Na postanowienie to zażalenie złożyli oskarżony G. C. i jego obrońca adw. M. Z.. Obaj skarżący podnieśli, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi oczywista kolizja interesów, która mogłaby narazić któregokolwiek z oskarżonych na szkodę, co uzasadniałoby odsunięcie adw. M. Z. od udziału w sprawie. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Oba zażalenia zasługiwały na uwzględnienie. Nie można podzielić poglądu Sądu pierwszej instancji, że w aktualnym stanie sprawy istnieje nadal przeszkoda procesowa w postaci sprzeczności interesów oskarżonych C. i K., która uzasadniała podjęcie decyzji w trybie art. 85 § 2 k.p.k. W świetle całokształtu materiału dowodowego, oskarżony G. C. i adw. M. Z. trafnie podnoszą iż nie zachodzą sprzeczności interesów w aktualnym stanie sprawy uzasadniające zwolnienie adw. M. Z. od dalszego udziału w sprawie. Stwierdzona prawomocnie przez Wojskowy Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 18 stycznia 2010 r. w tej sprawie, sprzeczność interesów pomiędzy oskarżonym G. C. i J. K., a wynikająca z treści zarzutu postawionego w pkt. 4 aktu oskarżenia oskarżonemu C. oraz zarzutu z pkt. 2 aktu oskarżenia postawionego oskarżonemu K. aktualnie już nie istnieje i nie jest przedmiotem toczącego się od nowa postępowania karnego po uchyleniu sprawy do ponownego rozpoznania. Obaj oskarżeni zostali prawomocnie uniewinnieni od popełnienia tych czynów, w odniesieniu, do których można było mówić o kolizji interesów między oskarżonymi. O ile przed uchyleniem sprawy do ponownego rozpoznania jeszcze można było mówić o kolizji interesów, która to teza została sformułowana przez Sąd pierwszej instancji w oparciu o zarzuty aktu oskarżenia (pkt 4 i 2 aktu oskarżenia), o tyle argumentacja zawarta w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego aprobującego uniewinnienie obu oskarżonych od zarzutu popełnienia przestępstwa podżegania i przekroczenia uprawnień, ponad wszelką wątpliwość uprawnia do twierdzenia, że interesy obu oskarżonych, aktualnie nie pozostają w sprzeczności, co uzasadniałoby postąpienie w myśl art. 85 § 2 k.p.k. w celu wyeliminowania rzekomo zachodzącej kolizji. Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie. aw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI