WZ 27/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy sprostował oczywistą omyłkę rachunkową w postanowieniu dotyczącym należności pełnomocnika z urzędu, korygując kwotę i stawkę VAT.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki rachunkowej w swoim wcześniejszym postanowieniu z dnia 4 października 2012 r. (sygn. akt WZ 27/12). Omyłka dotyczyła błędnego określenia wysokości należności dla pełnomocnika z urzędu oraz stawki podatku VAT. Sąd, działając na podstawie art. 105 § 1-3 k.p.k., sprostował te błędy, wpisując prawidłową kwotę i stawkę VAT.
Sąd Najwyższy, w składzie orzekającym Edward Matwijów (przewodniczący), Marek Pietruszyński oraz Jerzy Steckiewicz (sprawozdawca), rozpoznał sprawę z urzędu dotyczącą sprostowania oczywistej omyłki rachunkowej w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2012 r., sygn. akt WZ 27/12. Omyłka ta dotyczyła błędnego określenia wysokości należności zasądzonej na rzecz pełnomocnika z urzędu, W. J., w tym nieprawidłowego wskazania stawki podatku VAT. Sąd, powołując się na art. 105 § 1-3 Kodeksu postępowania karnego, postanowił sprostować tę oczywistą omyłkę rachunkową. W miejsce pierwotnie wpisanej kwoty "146,40 (sto czterdzieści sześć zł czterdzieści groszy) w tym 22 % VAT" wpisano kwotę "147,60 (sto czterdzieści siedem zł sześćdziesiąt groszy) w tym 23 % VAT". Uzasadnienie wskazuje, że błędy te nie dotyczyły merytorycznej treści postanowienia, a jedynie jego rachunkowego aspektu, co uzasadniało zastosowanie trybu sprostowania. Na wydane postanowienie nie przysługuje zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd może sprostować oczywistą omyłkę rachunkową w swoim postanowieniu.
Uzasadnienie
Sąd zastosował art. 105 § 1-3 k.p.k., który umożliwia sprostowanie oczywistych omyłek rachunkowych, nie dotyczących merytorycznej treści orzeczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
sprostowanie omyłki
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. J. | osoba_fizyczna | strona postępowania |
Przepisy (1)
Główne
k.p.k. art. 105 § § 1-3
Kodeks postępowania karnego
Przepis ten pozwala na sprostowanie oczywistych omyłek rachunkowych, które nie wpływają na merytoryczną treść orzeczenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Istnienie oczywistej omyłki rachunkowej w postanowieniu.
Godne uwagi sformułowania
sprostować oczywistą omyłkę rachunkową nie były to uchybienia dotyczące merytorycznej treści postanowienia
Skład orzekający
Edward Matwijów
przewodniczący
Marek Pietruszyński
członek
Jerzy Steckiewicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty sprostowania oczywistych omyłek rachunkowych w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie oczywistych omyłek rachunkowych, nie merytorycznych błędów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 2/10
Jest to typowe postanowienie proceduralne dotyczące sprostowania oczywistej omyłki rachunkowej, bez szerszego znaczenia prawnego czy faktycznego.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt: WZ 27/12 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Edward Matwijów (przewodniczący) SSN Marek Pietruszyński SSN Jerzy Steckiewicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej z urzędu, na posiedzeniu w dniu 23 października 2012 r., sprawy W. J. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki rachunkowej w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2012 r., sygn. akt: WZ 27/12, na zasadzie art. 105 § 1-3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: sprostować oczywistą omyłkę rachunkową w powołanym postanowieniu w ten sposób, że w miejsce "146,40 (sto czterdzieści sześć zł czterdzieści groszy) w tym 22 % VAT" wpisać "147,60 (sto czterdzieści siedem zł sześćdziesiąt groszy) w tym 23 % VAT ". UZASADNIENIE Zasądzając na rzecz pełnomocnika z urzędu należność z tytułu udzielonej pomocy prawnej W. J., błędnie określono jej wysokość oraz podatek VAT. Ponieważ nie były to uchybienia dotyczące merytorycznej treści postanowienia, należało dokonać stosownego sprostowania w trybie art. 105 § 1-3 k.p.k. 2 Pouczenie: na niniejsze postanowienie zażalenie nie przysługuje.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI