WZ 26/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego o nieuwzględnieniu wniosku o przekazanie sprawy oskarżonych do sądu powszechnego.
Obrońca oskarżonych W. N. i J. S. złożył zażalenie na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego, które nie uwzględniło wniosku o przekazanie sprawy do sądu powszechnego. Zarzucono błąd w ustaleniach faktycznych, wskazując na celowość odrębnego rozpoznania sprawy klientów przez sąd powszechny. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za bezzasadne, stwierdzając, że na obecnym etapie postępowania brak było podstaw do wyłączenia spraw oskarżonych do odrębnego postępowania, zgodnie z art. 34 § 3 k.p.k.
Sprawa dotyczyła zażalenia obrońcy oskarżonych W. N. i J. S. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego z dnia 24 lipca 2012 r., które nie uwzględniło wniosku o przekazanie sprawy do sądu powszechnego. Obrońca zarzucił sądowi pierwszej instancji błąd w ustaleniach faktycznych, argumentując, że celowe jest odrębne rozpoznanie sprawy jego klientów przez sąd powszechny. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, uznał je za bezzasadne. Wskazał, że W. N. i J. S. są objęci aktem oskarżenia wspólnie z innymi osobami, podlegającymi właściwości Wojskowego Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy potwierdził, że na obecnym etapie postępowania brak było wystarczających podstaw do wyłączenia spraw tych oskarżonych do odrębnego postępowania, ponieważ nie zachodziły przesłanki z art. 34 § 3 k.p.k. W konsekwencji, Sąd Najwyższy postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, na obecnym etapie postępowania brak jest wystarczających podstaw do wyłączenia spraw oskarżonych do odrębnego postępowania, gdyż nie występują przesłanki z art. 34 § 3 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że skoro oskarżeni są objęci wspólnym aktem oskarżenia z osobami podlegającymi właściwości Wojskowego Sądu Okręgowego, a na obecnym etapie nie zachodzą przesłanki z art. 34 § 3 k.p.k. (np. dotyczące odrębnego prowadzenia sprawy ze względu na konieczność zapewnienia prawidłowego toku postępowania), to wniosek o przekazanie sprawy do sądu powszechnego jest bezzasadny.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (właściwość Wojskowego Sądu Okręgowego)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. N. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| J. S. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| adw. P. D. | inne | obrońca |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 34 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Przesłanki do wyłączenia sprawy do odrębnego postępowania nie zostały spełnione na obecnym etapie.
Pomocnicze
k.k. art. 271 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.p.k. art. 654 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Oskarżeni są objęci aktem oskarżenia wspólnie z osobami podlegającymi właściwości Wojskowego Sądu Okręgowego. Na obecnym etapie postępowania brak jest wystarczających podstaw do wyłączenia spraw oskarżonych do odrębnego postępowania, gdyż nie występują przesłanki z art. 34 § 3 k.p.k.
Odrzucone argumenty
Celowe jest odrębne rozpoznanie sprawy oskarżonych W. N. i J. S. przez sąd powszechny. Zasadne jest przekazanie sprawy klientów do sądu powszechnego.
Godne uwagi sformułowania
brak było wystarczających podstaw do wyłączenia cyw. W. N. i cyw. J. S. do odrębnego rozpoznania, gdyż obecnie nie zachodzą przesłanki z art. 34 § 3 k.p.k.
Skład orzekający
Andrzej Tomczyk
przewodniczący
Marek Pietruszyński
członek
Krzysztof Mastalerz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących właściwości sądu wojskowego i możliwości wyłączenia sprawy do odrębnego postępowania w przypadku wspólnego aktu oskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z właściwością sądów wojskowych i procedurą karną.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z właściwością sądu wojskowego, co jest specyficzne i może być interesujące dla prawników procesowych, ale mniej dla szerszej publiczności.
“Kiedy sprawa trafia do sądu wojskowego, a powinna do powszechnego? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt WZ 26/12 POSTANOWIENIE Dnia 4 września 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący) SSN Marek Pietruszyński SWSO del. do SN płk Krzysztof Mastalerz (sprawozdawca) w sprawie W. N. oskarżonego z art. 271 § 3 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i innych, J. S. oskarżonej z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i innych, po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 4 września 2012 r. zażalenia obrońcy oskarżonych na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego z dnia 24 lipca 2012 r., p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 lipca 2012 r. Wojskowy Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku adw. P. D., obrońcy oskarżonych W. N. oraz J. S. o przekazanie sprawy obojga oskarżonych do sądu powszechnego. Postanowienie to zaskarżył obrońca, który zarzucił „błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia mający decydujący wpływ na jego treść, a polegający na bezzasadnym uznaniu jakoby „(…) na obecnym etapie postępowania brak było (…) wystarczających podstaw do wyłączenia cyw. W. N. i cyw. J. S. do odrębnego rozpoznania, gdyż obecnie nie zachodzą przesłanki z art. 34 § 3 k.p.k.” – podczas gdy właśnie celowe jest odrębne rozpoznanie sprawy wyżej wymienionych oskarżonych i dlatego też zasadne jest więc przekazanie sprawy moich klientów sądowi powszechnemu”. W oparciu o tak sformułowany zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wyłączenie sprawy W. N. i J. S. do odrębnego postępowania, które powinno toczyć się przed sądem powszechnym. Sąd Najwyższy zważył. Zażalenie jest bezzasadne. Wbrew twierdzeniom obrońcy wymienionych oskarżonych Sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych. Bezspornym bowiem jest, że W. N. i J. S. objęci są aktem oskarżenia łącznie z osobami podlegającymi właściwości Wojskowego Sądu Okręgowego jako sądu pierwszej instancji (art. 654 § 1 pkt 1 k.p.k.). Słusznie także przyjęto w zaskarżonym postanowieniu, że na obecnym etapie postępowania brak jest wystarczających podstaw do wyłączenia spraw wymienionych oskarżonych do odrębnego postepowania, gdyż aktualnie nie występują przesłanki z art. 34 § 3 k.p.k. Z wymienionych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI