WZ 15/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego, odrzucając wniosek skazanego o umorzenie kary grzywny z uwagi na możliwość jej egzekucji lub zamiany na karę pozbawienia wolności.
Szer. rez. S. C. złożył wniosek o umorzenie kary grzywny, powołując się na trudną sytuację majątkową i zdrowotną. Wojskowy Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku, wskazując na możliwość zamiany grzywny na zastępczą karę pozbawienia wolności. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, uznał, że brak jest podstaw do umorzenia kary grzywny, a sytuację skazanego należy oceniać w kontekście przepisów o wykonaniu kar, a nie tylko o ich umorzeniu.
Szer. rez. S. C. zwrócił się do Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z wnioskiem o umorzenie kary grzywny w wysokości 250 stawek dziennych po 400 zł każda, orzeczonej prawomocnym wyrokiem z dnia 18 października 2010 r. Skazany powołał się na swoją trudną sytuację majątkową, podeszły wiek, stan zdrowia oraz brak możliwości podjęcia pracy zarobkowej, dołączając decyzję o waloryzacji otrzymywanej renty rodzinnej. Wojskowy Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 9 czerwca 2014 r. nie uwzględnił tego wniosku, argumentując, że wykonanie kary grzywny jest nadal możliwe poprzez jej zamianę na zastępczą karę pozbawienia wolności w wymiarze 42 miesięcy i 5 dni, zwłaszcza że skazany uprzednio odbywał już karę pozbawienia wolności, a egzekucja grzywny mogłaby być bezskuteczna. Skazany wniósł zażalenie na to postanowienie, domagając się umorzenia grzywny lub uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, uznał je za niezasadne. Stwierdził, że na obecnym etapie postępowania wykonawczego brak jest wystarczających podstaw do umorzenia kary grzywny w całości lub części na podstawie art. 51 k.k.w. Podkreślił, że uwarunkowania związane z trudną sytuacją majątkową i osobistą skazanego powinny być oceniane w dalszym postępowaniu przez pryzmat art. 49 k.k.w., a nie tylko art. 46 k.k.w. W konsekwencji Sąd Najwyższy postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, brak jest wystarczających podstaw do umorzenia kary grzywny na obecnym etapie postępowania wykonawczego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że trudna sytuacja majątkowa i osobista skazanego powinna być oceniana w kontekście przepisów dotyczących wykonania kar (art. 49 k.k.w.), a nie tylko przepisów o umorzeniu kar (art. 46 k.k.w.), a wykonanie kary grzywny jest nadal możliwe poprzez jej zamianę na zastępczą karę pozbawienia wolności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. C. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (4)
Główne
k.k.w. art. 49
Kodeks karny wykonawczy
Ocena uwarunkowań związanych z trudną sytuacją majątkową i osobistą skazanego w postępowaniu wykonawczym.
k.k.w. art. 51
Kodeks karny wykonawczy
Podstawy do umorzenia kary grzywny w całości lub części.
Pomocnicze
k.k.w. art. 44 § § 2
Kodeks karny wykonawczy
Możliwość ściągania grzywny w drodze egzekucji z świadczenia rentowego.
k.k.w. art. 46
Kodeks karny wykonawczy
Przepisy dotyczące umorzenia kar.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Możliwość wykonania kary grzywny poprzez jej zamianę na zastępczą karę pozbawienia wolności. Brak wystarczających podstaw do umorzenia kary grzywny na obecnym etapie postępowania wykonawczego. Konieczność oceny sytuacji skazanego przez pryzmat art. 49 k.k.w.
Odrzucone argumenty
Trudna sytuacja majątkowa i zdrowotna skazanego jako podstawa do umorzenia kary grzywny. Możliwość ściągania grzywny w drodze egzekucji z renty jako alternatywa dla zamiany na pozbawienie wolności.
Godne uwagi sformułowania
brak jest wystarczających podstaw do umorzenia kary grzywny w części lub w całości na podstawie art. 51 k.k.w. Zaistniałe po stronie skazanego uwarunkowania związane z jego trudną sytuacją majątkową i osobistą w dalszym postępowaniu powinny być oceniane przez pryzmat art. 49 k.k.w., a nie tylko art. 46 k.k.w.
Skład orzekający
Jan Bogdan Rychlicki
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących umorzenia i wykonania kary grzywny w kontekście trudnej sytuacji majątkowej skazanego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji skazanego i przepisów Kodeksu karnego wykonawczego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy praktycznych aspektów wykonania kary grzywny i możliwości jej umorzenia, co jest istotne dla prawników procesowych i obrońców.
“Czy trudna sytuacja finansowa zawsze pozwala na umorzenie kary grzywny? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt: WZ 15/14 POSTANOWIENIE Dnia 26 sierpnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Bogdan Rychlicki bez udziału stron, w sprawie szer. rez. S. C., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 26 sierpnia 2014 r., jego zażalenia na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 9 czerwca 2014 r., nieuzwględniające wniosku skazanego o umorzenie kary grzywny p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Szer. rez. S. C. w związku z wezwaniem go do uiszczenia kary grzywny, w dniu 6 maja 2014 r. złożył do Wojskowego Sądu Okręgowego w P. wniosek o umorzenie kary grzywny w wysokości 250 stawek dziennych po 400 zł każda, orzeczonej prawomocnym wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego z dnia 18 października 2010 r. Do wniosku dołączył decyzję o waloryzacji renty rodzinnej, którą otrzymuje w wysokości 702,37 zł. Wojskowy Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 9 czerwca 2014 r., wniosku tego nie uwzględnił, „albowiem nadal jest możliwe wykonanie kary grzywny w drodze jej zamiany na zastępczą karę pozbawienia wolności w rozmiarze 4 2 miesięcy i 5 dni, zważywszy, że skazany uprzednio odbywał karę pozbawienia wolności, a ewentualna egzekucja grzywny byłaby bezskuteczna”. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany szer. rez. S. C. Wskazując na trudną sytuację majątkową podniósł, że grzywny nie może uiścić z przyczyn od siebie niezależnych (podeszły wiek, stan zdrowia oraz brak możliwości podjęcia pracy zarobkowej). Natomiast deklaruje, że w jego sprawie nie istnieją przeszkody by zgodnie z treścią art. 44 § 2 k.k.w., grzywna była ściągana w drodze egzekucji z jego świadczenia rentowego. Skazany wniósł o umorzenie orzeczonej kary grzywny, a w przypadku nie podzielenia wniosku, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Sąd Najwyższy rozważył. Zażalenie nie jest zasadne. Na obecnym etapie postępowania wykonawczego, w ocenie Sądu Najwyższego, brak jest wystarczających podstaw do umorzenia kary grzywny w części lub w całości na podstawie art. 51 k.k.w. Zaistniałe po stronie skazanego uwarunkowania związane z jego trudną sytuacją majątkową i osobistą w dalszym postępowaniu powinny być oceniane przez pryzmat art. 49 k.k.w., a nie tylko art. 46 k.k.w. Z tych przyczyn postanowiono jak na wstępie. Pouczenie: Na niniejsze postanowienie zażalenie nie przysługuje.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI