WO 6/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku Wojskowego Sądu Garnizonowego o przekazanie sprawy do innego sądu, uznając, że częste kontakty zawodowe prokuratora z sędziami nie są wystarczającą podstawą do wyłączenia sądu.
Wojskowy Sąd Garnizonowy w L. wystąpił z wnioskiem o przekazanie sprawy dotyczącej zażalenia na umorzenie śledztwa innemu sądowi, argumentując, że częste kontakty zawodowe prokuratora z sędziami tego sądu mogą budzić wątpliwości co do obiektywizmu. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, stwierdzając, że takie kontakty są naturalną konsekwencją wykonywania obowiązków służbowych i nie stanowią wystarczającej podstawy do wyłączenia sądu, chyba że pojawią się konkretne okoliczności uzasadniające wyłączenie poszczególnych sędziów.
Wojskowy Sąd Garnizonowy w L. wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy dotyczącej rozpoznania zażalenia pokrzywdzonego na postanowienie prokuratora o umorzeniu śledztwa, innemu sądowi równorzędnemu. Głównym argumentem Sądu występującego z wnioskiem była obawa o dobro wymiaru sprawiedliwości, wynikająca z faktu, że prokurator, wobec którego umorzono śledztwo, od wielu lat występuje przed tym Sądem w charakterze oskarżyciela publicznego. Sąd ten uznał, że częste kontakty zawodowe prokuratora z sędziami mogą powodować w społeczeństwie, a zwłaszcza u pokrzywdzonego, przekonanie o braku obiektywizmu i rzetelności rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek, stwierdził, że prokurator Działu do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej w L. z racji wykonywanych obowiązków służbowych ma częste kontakty zawodowe z sędziami orzekającymi w Wojskowym Sądzie Garnizonowym w L.. Podkreślił jednak, że bez tego rodzaju kontaktów niemożliwe byłoby pełnienie przez niego funkcji. Sąd Najwyższy zaznaczył, że ustawodawca nie przewidział normy nakazującej zmianę właściwości miejscowej sądu w sytuacji, gdy w okręgu danego sądu pracują prokuratorzy, adwokaci, radcy prawni czy policjanci. W ocenie Sądu Najwyższego, sam wniosek nie zawierał innych okoliczności, poza miejscem pełnienia służby prokuratora i wynikającymi z tego kontaktami, które mogłyby budzić wątpliwości co do bezstronności całego sądu. Sąd Najwyższy dopuścił możliwość wyłączenia poszczególnych sędziów w sytuacji pojawienia się konkretnych powodów, wskazując na możliwość zastosowania przepisów rozdziału 2 Kodeksu Postępowania Karnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, same częste kontakty zawodowe prokuratora z sędziami nie są wystarczającą podstawą do przekazania sprawy innemu sądowi, chyba że istnieją konkretne okoliczności uzasadniające wyłączenie poszczególnych sędziów.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że kontakty zawodowe prokuratora z sędziami są naturalną konsekwencją wykonywania obowiązków służbowych i nie podważają automatycznie bezstronności sądu. Wskazał, że ustawodawca nie przewidział takiego mechanizmu, a wątpliwości co do bezstronności muszą wynikać z konkretnych okoliczności, które mogą prowadzić do wyłączenia poszczególnych sędziów na podstawie przepisów k.p.k.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy (oddalił wniosek)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. S. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Wojskowy Sąd Garnizonowy w L. | instytucja | wnioskujący o przekazanie sprawy |
| Prokurator Działu do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej w L. | organ_państwowy | strona postępowania (w kontekście umorzonego śledztwa) |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do wystąpienia z wnioskiem o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
Pomocnicze
k.p.k. § rozdział 2
Kodeks postępowania karnego
Przepisy dotyczące wyłączenia sędziego, które mogą znaleźć zastosowanie w indywidualnych przypadkach.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Częste kontakty zawodowe prokuratora z sędziami są naturalną konsekwencją wykonywania obowiązków i nie świadczą o braku bezstronności sądu. Brak normy prawnej nakazującej zmianę właściwości sądu z powodu kontaktów zawodowych prokuratora. Wniosek nie zawierał konkretnych okoliczności uzasadniających wątpliwości co do bezstronności całego sądu.
Odrzucone argumenty
Częste kontakty zawodowe prokuratora z sędziami mogą powodować w społeczeństwie i u pokrzywdzonego przekonanie o braku obiektywizmu i rzetelności rozpoznania sprawy.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości częste kontakty zawodowe prokuratora z sędziami bez tego rodzaju kontaktów niemożliwym byłoby pełnienie przez niego funkcji Ustawodawca nie ustanowił normy nakazującej zmianę właściwości miejscowej sądu
Skład orzekający
Wiesław Błuś
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosków o wyłączenie sądu lub przekazanie sprawy, gdy argumentem są jedynie rutynowe kontakty zawodowe stron z sądem."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji sądownictwa wojskowego i wniosku o przekazanie sprawy na podstawie art. 37 k.p.k.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z właściwością sądu i potencjalnym brakiem bezstronności, co jest istotne dla prawników procesowych, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt: WO 6/17 POSTANOWIENIE Dnia 23 maja 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Błuś W sprawie z zażalenia R. S., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 23 maja 2017 r., wystąpienia Wojskowego Sądu Garnizonowego w L. z dnia 28 kwietnia 2017 r., sygn. akt Kp […] , o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2017 r. Wojskowy Sąd Garnizonowy w L. wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy dotyczącej rozpoznania zażalenia pokrzywdzonego na postanowienie prokuratora o umorzeniu śledztwa, innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Zdaniem Sądu występującego z wnioskiem, okoliczność, że prokurator, wobec którego umorzono śledztwo występuje od wielu lat przed tym Sądem w charakterze oskarżyciela publicznego może powodować w społeczeństwie, a szczególnie u pokrzywdzonego przekonanie, iż sprawa nie zostanie w sposób obiektywny i rzetelny rozpoznana właśnie z powodu częstych kontaktów zawodowych prokuratora z właściwym do rozpoznania zażalenia Sądem. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że prokurator Działu do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej w L., z racji wykonywanych obowiązków służbowych ma częste kontakty zawodowe z sędziami orzekającymi w Wojskowym Sądzie Garnizonowym w L.. Rzecz jednak w tym, iż bez tego rodzaju kontaktów niemożliwym byłoby pełnienie przez niego funkcji, do której został powołany. Ustawodawca nie ustanowił normy nakazującej zmianę właściwości miejscowej sądu mającego rozpoznawać sprawę dotyczącą prokuratorów, adwokatów, radców prawnych czy też policjantów pracujących w okręgu danego sądu. W samym wniosku nie wskazano innych okoliczności, poza miejscem pełnienia służby prokuratora i wynikających z tego faktu częstych kontaktów służbowych, które mogłyby powodować wątpliwości, co do bezstronności całego sądu. Nie można oczywiście wykluczyć sytuacji powodujących konieczność wyłączenia poszczególnych sędziów sądu właściwego. Wówczas mogą znaleźć zastosowanie przepisy rozdziału 2 Kodeksu Postępowania Karnego. Z tych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie . aw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI