WO 1/14

Sąd Najwyższy2014-03-17
SNKarnepostępowanie karneŚrednianajwyższy
katastrofa smoleńskadobro wymiaru sprawiedliwościobiektywizmsąd najwyższyizba wojskowaprzekazanie sprawyart. 37 k.p.k.

Sąd Najwyższy przekazał sprawę dotyczącą umorzenia śledztwa w sprawie katastrofy smoleńskiej do innego sądu wojskowego ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości i potencjalne wątpliwości co do obiektywizmu.

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o przekazanie sprawy dotyczącej umorzenia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków przez prokuratorów Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. w związku z katastrofą smoleńską. Wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w P. złożono z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sąd Najwyższy uznał, że małe składy orzekające i częste kontakty zawodowe mogłyby budzić wątpliwości co do obiektywizmu, dlatego przekazał sprawę.

Sąd Najwyższy w Izbie Wojskowej rozpoznał wniosek Wojskowego Sądu Okręgowego w W. o przekazanie sprawy do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w P. z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sprawa dotyczyła umorzenia śledztwa przez prokuratora Prokuratury Okręgowej w P. w sprawie niedopełnienia obowiązków przez prokuratorów Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. w związku z czynnościami w sprawie katastrofy lotniczej pod Smoleńskiem. Pełnomocnik pokrzywdzonych złożył zażalenie na postanowienie o umorzeniu. Wojskowy Sąd Okręgowy we W. zwrócił się o przekazanie sprawy, argumentując, że małe składy orzekające i częste kontakty zawodowe mogłyby w odbiorze społecznym budzić wątpliwości co do obiektywizmu. Sąd Najwyższy zgodził się z tym stanowiskiem, podkreślając wyjątkowość sprawy i duże zainteresowanie opinii publicznej, co wymaga działań eliminujących możliwość powstania przekonania o braku obiektywizmu. Na mocy art. 37 k.p.k. Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w P.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, istnieją podstawy do przekazania sprawy.

Uzasadnienie

Małe liczebnie składy orzekające obu organów (sądu i prokuratury) oraz częste kontakty zawodowe osób pełniących służbę w tych organach, w odbiorze społecznym mogłyby wywoływać przekonanie o możliwości braku obiektywizmu orzekających w tej sprawie sędziów. Wyjątkowość przedmiotowej sprawy i wynikające stąd znaczne zainteresowanie opinii publicznej wymaga takich działań, które zlikwidują możliwość powstania, nawet błędnego, przekonania o braku obiektywizmu w orzekaniu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przekazanie sprawy

Strony

NazwaTypRola
Prokurator Prokuratury Okręgowej w P.organ_państwowywnioskodawca
J. K.osoba_fizycznapełnomocnik pokrzywdzonych
M. M.osoba_fizycznapełnomocnik pokrzywdzonych
E. K.osoba_fizycznapełnomocnik pokrzywdzonych
K. K.osoba_fizycznapełnomocnik pokrzywdzonych
E. K.osoba_fizycznapełnomocnik pokrzywdzonych
I. J.osoba_fizycznapełnomocnik pokrzywdzonych
W. J.osoba_fizycznapełnomocnik pokrzywdzonych
H. J.osoba_fizycznapełnomocnik pokrzywdzonych
J. Ś.osoba_fizycznapełnomocnik pokrzywdzonych
J. W.osoba_fizycznapełnomocnik pokrzywdzonych
A. L. O.osoba_fizycznapełnomocnik pokrzywdzonych

Przepisy (3)

Główne

k.p.k. art. 37

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi, gdy przemawia za tym potrzeba ochrony interesu wymiaru sprawiedliwości.

Pomocnicze

k.k. art. 231 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 239 § § 1

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Małe liczebnie składy orzekające i częste kontakty zawodowe mogą budzić wątpliwości co do obiektywizmu. Wyjątkowość sprawy i zainteresowanie opinii publicznej wymagają działań eliminujących takie wątpliwości. Przekazanie sprawy służy dobru wymiaru sprawiedliwości.

Godne uwagi sformułowania

dobro wymiaru sprawiedliwości w odbiorze powszechnym mogłyby wywoływać (błędne) przekonanie o braku obiektywizmu wymaga takich działań, które zlikwidują możliwość powstania, nawet błędnego, przekonania o braku obiektywizmu w orzekaniu

Skład orzekający

Marian Buliński

przewodniczący-sprawozdawca

Edward Matwijów

członek

Marek Pietruszyński

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnianie przekazania sprawy ze względu na potencjalne wątpliwości co do obiektywizmu sądu, zwłaszcza w sprawach o dużym zainteresowaniu publicznym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji sądownictwa wojskowego i konkretnego rodzaju sprawy (zażalenie na umorzenie śledztwa).

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy umorzenia śledztwa w sprawie katastrofy smoleńskiej i budzi wątpliwości co do obiektywizmu sądu, co jest tematem o dużym zainteresowaniu społecznym.

Czy sąd w sprawie katastrofy smoleńskiej był obiektywny? Sąd Najwyższy reaguje.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt: WO 1/14
POSTANOWIENIE
Dnia 17 marca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marian Buliński (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Edward Matwijów
‎
SSN Marek Pietruszyński
po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 17 marca 2014 r., wniosku - o przekazanie sprawy o sygn. akt Ko (…) (Pg.Śl. (…)), do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w P.  z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości - zawartego w postanowieniu Wojskowego Sądu Okręgowego w W.  z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt: Kp (…)
p o s t a n o w i ł
na mocy art. 37 k.p.k. przekazać sprawę Kp […] (Po.Śl. (…)) do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w P..
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 31 października 2013 r. prokurator Prokuratury Okręgowej w P.  delegowany do Wojskowej Prokuratury Okręgowej w P. „umorzył śledztwo w sprawie niedopełnienia obowiązków w kwietniu 2010 r. na obszarze Federacji Rosyjskiej oraz w W.  przez funkcjonariuszy publicznych – prokuratorów Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W.  wykonujących czynności w sprawie Po.Śl. (…)  poprzez nie wnioskowanie o dopuszczenie i nie uczestniczenie w wykonywanych na terenie Federacji Rosyjskiej sekcji zwłok 95 ofiar katastrofy lotniczej samolotu TU 154 nr boczny 101, która miała miejsce w dniu 10 kwietnia 2010 r. pod Smoleńskiem oraz poprzez nie nakazanie powtórnego przeprowadzenia w/w czynności na terenie Polski po przewiezieniu zwłok ofiar i utrudniania w ten sposób postępowania karnego w w/w sprawie,
tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. i 239 § 1 k.k.
wobec stwierdzenia, że czynu nie popełniono”.
Zażalenie na to postanowienie złożył pełnomocnik pokrzywdzonych: J. K. , M., M., E. i K. K., E. K., I. J., W. J., H. J., J.  Ś., J. W. , A. L. O..
Wojskowy Sąd Okręgowy w W.  postanowieniem z dnia 19 lutego 2014 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy (rozpoznania zażalenia na postanowienie prokuratora z dnia 31 października 2013 r.) do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w P.  z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sprawa dotyczy umorzenia śledztwa o niedopełnienie obowiązków przez prokuratorów Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W.  w związku z prowadzonym śledztwem dotyczącym tzw. katastrofy smoleńskiej z dnia 10 kwietnia 2010 r.
Zdaniem wnioskującego z uwagi na to, że w Sądzie tym orzeka zaledwie kilku sędziów, a i Wojskowa Prokuratura Okręgowa w W.  liczy niewielu prokuratorów, dochodzi między nimi do częstych kontaktów zawodowych. Okoliczności te w odbiorze powszechnym mogłyby wywoływać (błędne) przekonanie o braku obiektywizmu w orzekaniu w sprawie Wojskowego Sądu Okręgowego w W,.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Małe liczebnie składy osobowe obu organów i częste kontakty zawodowe osób pełniących służbę w tych organach, w odbiorze społecznym mogłyby wywoływać przekonanie o możliwości braku obiektywizmu orzekających w tej sprawie sędziów.
Zgodzić się należy z wnioskującym Sądem, że wyjątkowość przedmiotowej sprawy i wynikające stąd znaczne zainteresowanie opinii publicznej wymaga takich działań, które zlikwidują możliwość powstania, nawet błędnego, przekonania o braku obiektywizmu w orzekaniu.
Z tych powodów należało, kierując się art. 37 k.p.k., przekazać sprawę Kp (…)  (Po.Śl. (…)), do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w P..

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI