WK 4/03

Sąd Najwyższy w Izbie Wojskowej rozpoznał kasację nadzwyczajną wniesioną przez podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, działającego z upoważnienia Ministra Sprawiedliwości, na korzyść Ryszarda S., skazanego za przestępstwa oszustwa i fałszerstwa. Kasacja dotyczyła wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w W., który utrzymał w mocy wyrok Wojskowego Sądu Garnizonowego w W. skazujący oskarżonego na karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat oraz grzywnę. Sąd Najwyższy, badając warunki formalne dopuszczalności kasacji, odwołał się do treści art. 37 ustawy o Radzie Ministrów. Zgodnie z tym przepisem, ministra zastępuje sekretarz stanu, a podsekretarz stanu tylko wtedy, gdy sekretarz stanu nie został powołany. Ponieważ w Ministerstwie Sprawiedliwości został powołany sekretarz stanu, podsekretarz stanu nie był uprawniony do wniesienia kasacji nadzwyczajnej w zastępstwie Ministra Sprawiedliwości. Sąd Najwyższy przyjął, że kompetencja do wniesienia kasacji nadzwyczajnej przez Ministra Sprawiedliwości (Prokuratora Generalnego) jest kompetencją osobistą, którą można przenieść na sekretarza stanu, ale nie na podsekretarza stanu, jeśli sekretarz stanu został powołany. W związku z tym, że kasacja została wniesiona przez osobę nieuprawnioną, Sąd Najwyższy na podstawie art. 531 § 1 w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. pozostawił ją bez rozpoznania.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający