W. 16/95
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuTrybunał Konstytucyjny odmówił ustalenia powszechnie obowiązującej wykładni art. 6 ustawy o ograniczeniu działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne, uznając, że przepis ten w kontekście przepisów kodeksu rodzinnego i opiekuńczego nie budzi wątpliwości.
Prokurator Generalny wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o ustalenie powszechnie obowiązującej wykładni art. 6 ustawy o ograniczeniu działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne. Wątpliwości dotyczyły tego, czy oświadczenie o stanie majątkowym powinno zawierać informacje o akcjach nabytych przez małżonka ze środków wspólnych. Trybunał uznał, że przedmiotem wykładni może być tylko przepis ustawy, a nie druk sejmowy, i stwierdził, że art. 6 ustawy w zestawieniu z przepisami kodeksu rodzinnego i opiekuńczego nie budzi wątpliwości wymagających ustalenia powszechnie obowiązującej wykładni.
Wniosek Prokuratora Generalnego dotyczył ustalenia powszechnie obowiązującej wykładni art. 6 ustawy z dnia 5 czerwca 1992 r. o ograniczeniu działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne. Przedmiotem wątpliwości było, czy oświadczenie o stanie majątkowym powinno obejmować informacje o akcjach w spółkach prawa handlowego, które zostały nabyte przez małżonka w trakcie trwania wspólności majątkowej ze środków stanowiących dorobek małżonków. Prokurator Generalny argumentował, że stan majątkowy obejmuje wszelkie składniki majątku odrębnego i dorobkowego, co wynika z przepisów kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Trybunał Konstytucyjny, rozpoznając wniosek, stwierdził, że przedmiotem wykładni może być wyłącznie przepis ustawy, a nie druk sejmowy. Analizując art. 6 ustawy w kontekście art. 31 i 32 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, Trybunał uznał, że przepis ten nie budzi wątpliwości wymagających ustalenia powszechnie obowiązującej wykładni. Egzemplifikacja składników majątkowych zawarta w ustawie, wymieniająca akcje, udziela odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku. W związku z tym Trybunał Konstytucyjny odmówił ustalenia powszechnie obowiązującej wykładni.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, przepis ten w zestawieniu z art. 31 i 32 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego nie budzi wątpliwości wymagających powszechnie obowiązującej wykładni Trybunału Konstytucyjnego.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że przedmiotem wykładni może być tylko przepis ustawy, a nie druk sejmowy. Analiza art. 6 ustawy w kontekście przepisów kodeksu rodzinnego i opiekuńczego nie wykazała wątpliwości uzasadniających ustalenie powszechnie obowiązującej wykładni. Egzemplifikacja składników majątkowych w ustawie jest wystarczająca.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa ustalenia powszechnie obowiązującej wykładni
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | wnioskodawca |
| Poseł | osoba_fizyczna | podmiot zgłaszający wątpliwości |
Przepisy (3)
Główne
u.o.d.g.p.p.f.p. art. 6
Ustawa o ograniczeniu działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne
Przepis ten, w kontekście przepisów KRO, nie budzi wątpliwości wymagających powszechnie obowiązującej wykładni. Egzemplifikacja składników majątkowych jest wystarczająca.
Pomocnicze
k.r.o. art. 31
Kodeks rodzinny i opiekuńczy
k.r.o. art. 32
Kodeks rodzinny i opiekuńczy
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przedmiotem wykładni może być tylko przepis ustawy, a nie druk sejmowy. Przepis art. 6 ustawy o ograniczeniu działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne, w zestawieniu z przepisami kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, nie budzi wątpliwości wymagających powszechnie obowiązującej wykładni Trybunału Konstytucyjnego. Egzemplifikacja składników majątkowych zawarta w art. 6 ust. 1 ustawy jest wystarczająca do udzielenia odpowiedzi na pytanie wnioskodawcy.
Godne uwagi sformułowania
Przedmiotem wykładni mógłby być tylko przepis ustawy a nie druk sejmowy nazwany “oświadczenie o stanie majątkowym”. Przepis wymieniony we wniosku, w zestawieniu z art. 31 i 32 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego nie budzi wątpliwości wymagających powszechnie obowiązującej wykładni Trybunału Konstytucyjnego
Skład orzekający
Andrzej Zoll
sprawozdawca
Zdzisław Czeszejko-Sochacki
członek
Tomasz Dybowski
członek
Stefan Jaworski
członek
Krzysztof Kolasiński
członek
Wojciech Łączkowski
członek
Ferdynand Rymarz
członek
Jadwiga Skórzewska-Łosiak
członek
Wojciech Sokolewicz
członek
Janusz Trzciński
członek
Błażej Wierzbowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy ustalenia powszechnie obowiązującej wykładni przez Trybunał Konstytucyjny z powodu braku wątpliwości interpretacyjnych przepisu ustawy w kontekście innych aktów prawnych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przepisu ustawy i stanu faktycznego związanego z oświadczeniami majątkowymi osób pełniących funkcje publiczne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z wykładnią prawa, która nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmieniony24 Postanowienie z dnia 14 listopada 1995 r. Sygn. akt W. 16/ 95 Trybunał Konstytucyjny w pełnym składzie: Andrzej Zoll - sprawozdawca Zdzisław Czeszejko-Sochacki Tomasz Dybowski Stefan Jaworski Krzysztof Kolasiński Wojciech Łączkowski Ferdynad Rymarz Jadwiga Skórzewska-Łosiak Wojciech Sokolewicz Janusz Trzciński Błażej Wierzbowski po rozpoznaniu w dniach 13 i 14 listopada 1995 r. wniosku Prokuratora Generalnego o ustalenie powszechnie obowiązującej wykładni art. 6 ustawy z dnia 5 czerwca 1992 r. o ograniczeniu działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (Dz.U. Nr 56, poz. 274; zm.: z 1995 r. Nr 4, poz. 18) przez wyjaśnienie: czy oświadczenie, o którym mowa w tym przepisie powinno zawierać informacje o akcjach w spółkach prawa handlowego nabytych przez małżonka w trakcie trwania między nimi małżeńskiej wspólności majątkowej, gdy nabycie tych akcji nastąpiło ze środków stanowiących dorobek małżonków. Odmawia ustalenia powszechnie obowiązującej wykładni. U z a s a d n i e n i e: Prokurator Generalny zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego w dniu 10 listopada 1995 r. z wnioskiem o ustalenie powszechnie obowiązującej wykładni art. 6 ustawy z dnia 5 czerwca 1992 r. o ograniczeniu działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne. Wniosek ten oparł na wątpliwościach jednego z posłów dotyczących treści art. 6 powołanej ustawy “zwłaszcza w kontekście z urzędowym drukiem Sejmu “oświadczenie o stanie majątkowym” dostarczonym posłom obecnej kadencji do wypełnienia”. Wątpliwości ma budzić treść obowiązku posła “złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym”. Wątpliwości te mają być pogłębione przez to, że “w pkt V oświadczenia pytanie dotyczy wymienienia tylko akcji prawa handlowego, a pomija spółki prawa cywilnego”. Prokurator Generalny wyraził pogląd, że przepis ten budzi istotne wątpliwości “co do jego granic przedmiotowych i podmiotowych, a zwłaszcza obowiązku jego adresatów”, gdyż “redakcja kwestionariusza oświadczenia stanowiącego swego rodzaju akt wykonawczy Sejmu do ustawy nie uwzględnia złożonych stosunków majątkowych występujących w związkach małżeńskich”. Wnioskodawca podniósł, że “stan majątkowy osoby obowiązanej do złożenia oświadczenia obejmuje niewątpliwie wszelkie składniki majątku odrębnego i dorobkowego (jeżeli pozostaje on w związku małżeńskim i istnieje między nim a małżonkiem wspólność majątkowa)”. Taki wniosek należy - zdaniem Wnioskodawcy - wyprowadzić w szczególności z przepisów art. 31-51 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego regulujących stosunki majątkowe między małżonkami. Zdaniem Wnioskodawcy wątpliwości powstają w związku z egzemplifikacją składników majątkowych wymienioną w art. 6 ust. 1 powołanej wyżej ustawy. Trybunał zważył co następuje: Przedmiotem wykładni mógłby być tylko przepis ustawy wymienionej we wniosku a nie druk sejmowy nazwany “oświadczenie o stanie majątkowym”. Przepis wymieniony we wniosku, w zestawieniu z art. 31 i 32 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego nie budzi wątpliwości wymagających powszechnie obowiązującej wykładni Trybunału Konstytucyjnego, a w każdym razie Wnioskodawca nie wskazał we wniosku takich wątpliwości, które uzasadniałyby ustalenie powszechnie obowiązującej wykładni ustawy. Egzemplifikacja składników majątkowych zawarta w art. 6 ust. 1, wymieniając akcje, udziela, w kontekście art. 31 i 32 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku. Z tych względów Trybunał Konstytucyjny odmówił ustalenia powszechnie obowiązującej wykładni.