VU 987/15

Sygn. akt VU 987/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSO Romuald Kompanowski Protokolant Anna Werner-Dudek po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. w Kaliszu odwołania A. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 21 lipca 2015 r. Nr (...) w sprawie A. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o ustalenie kapitału początkowego oddala odwołanie UZASADNIENIE Decyzją z dnia 21 lipca 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. obliczając A. B. ponownie wartość kapitału początkowego odmówił uwzględnienia do okresu składkowego okresu: 4 kwietnia 1967 – 30 kwietnia 1968 albowiem nie został on należycie udokumentowany.. Odwołanie od powyższej decyzji złożył A. B. wnosząc o zmianę decyzji i zaliczenie zakwestionowanego przez ZUS okresu jako okresu składkowego. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Kaliszu ustalił, co następuje: Odwołujący A. B. urodzony dnia (...) w okresie 1.09.1965 – 31,08.1966 pobierał praktyczną naukę zawodu pozostając w stosunku pracy w byłym (...) w K. . Ponownie w tym zakładzie odwołujący podjął zatrudnienie w dniu 6 listopada 1968 i pracował tam do dnia 7 kwietnia 1971 r. /bezsporne/ (...) w K. (1) prowadziła w miejscowości S. punkt sprzedaży detalicznej. Do jesieni 1967 r. punkt ten mieścił się w starych zabudowaniach. Jesienią, około września – października 1967 r. oddano do użytku nowy pawilon handlowy. Odwołujący podjął pracę w tym punkcie, prowadząc sprzedaż w oparciu o zawartą z (...) umowę agencji. dowód: świadectwo pracy z dnia 29.12.1975 r., zaświadczenie z dnia 4.03.2003 r. w aktach ZUS, częściowo zeznania świadków: Ł. P. , K. W. . Sąd dał wiarę zeznaniom świadków: Ł. P. , K. W. ale tylko w części odnoszącej się do faktu prowadzenia przez odwołującego w miejscowości S. należącego do (...) w K. (1) punktu sprzedaży detalicznej. Pozostałej części zeznań tych osób sąd nie dał wiary. Sąd nie dał wiary zeznaniom Ł. P. a tym, że odwołujący zanim świadek w 1968 roku przejęła prowadzenie punktu w S. , prowadził ten punkt przez 2 lata. Takie twierdzenia świadka pozostają w wyraźnej sprzeczności z twierdzeniami odwołującego i drugiego świadka co do tego, że odwołujący zaczął pracę dopiero w nowym pawilonie. Zatem nie mógł pracować przed jesienią 1967 r. skoro nowy pawilon został oddany do użytku dopiero w tym roku. Co do zeznań świadka K. W. o tym, że nowy pawilon został oddany jesienią 1967 r. nie ma wątpliwości o ich wiarygodności albowiem świadek odniósł ten okres do jesieni 1967 r. kiedy był uczniem 3 klasy szkoły zawodowej. Również kategoryczne stwierdzenie przypisujące odwołującemu rolę sprzedawcy wyłącznie w tym pawilonie ma walor wiarygodności albowiem upływ lat nie doprowadził do zatarcia w pamięci świadka takiego elementu związanego wyłącznie z osobą i miejscem. Natomiast zeznania Ł. P. wskazujące na dwuletni okres prowadzenia przez odwołującego sprzedaży, złożone po upływie prawie 50 – u lat nie mogą w tych warunkach wskazywać na wykonywanie pracy przez odwołującego od co najmniej kwietnia 1967 r. Sąd nie dał wiary zaświadczeniu z dnia 23 sierpnia 1972 r. Wskazane w nim daty: początkowa i końcowa nie odpowiadają datom wskazanym innym dokumencie potwierdzającym tytuł wykonywania przez odwołującego pracy w (...) . Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 174 ust.1 i 2 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. nr 162 poz.1118 z późn. zm.) kapitał początkowy ustala się na zasadach odpowiednich przy ustalaniu wysokości emerytury. Przepisy art.53 cytowanej wyżej ustawy wskazują, iż wysokość okresów składkowych wpływa na wysokość emerytury a tym samym również na wysokość kapitału początkowego. Zgodnie z przepisem art.6 ust.2 pkt 13 lit.b cytowanej wyżej ustawy za okresy składkowe uważa się również przypadające przed dniem 1 stycznia 1976 r. okresy pracy na obszarze Państwa Polskiego na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej na podstawie umowy agencyjnej odpowiadającej warunkom ubezpieczenia obowiązującego na ten dzień. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie, iż odwołujący nie legitymuje się dalszym okresem ubezpieczenia niż ten, który za podstawę przyjął organ rentowy. Brak jest podstaw aby do okresu składkowego doliczyć dodatkowo zgłoszony okres pracy w charakterze agenta w sklepie należącym do (...) w K. (1) w okresie od dnia 4 kwietnia 1967 r. do dnia 30 kwietnia 1968 r. Zarówno ta część zeznań świadków oceniona jako zasługująca na danie wiary jak i świadectwo pracy wystawione przez Spółdzielnię w grudniu 1975 r. wskazuje na wykonywanie przez odwołującego pracy w charakterze agenta od maja 1968 r. Co do wcześniejszego okresu to przyjąć należało, iż dokonane w sprawie ustalenia przemawiają przeciwko uznaniu zawarcia umowy agencyjnej na prowadzenie przez odwołującego punktu sprzedaży w kwietniu 1967 r. tak jak to uczynione zostało w zaświadczeniu z sierpnia 1972 r. Odwołujący bowiem w kwietniu 1967 r. nie miał jeszcze ukończonych 18 – u lat i zawarcie takiej umowy między odwołującym a (...) nie mogło nastąpić albowiem odwołujący wtedy nie miał pełnej zdolności do czynności prawnych. Zdolność taką uzyskuje bowiem osoba fizyczna z chwilą ukończenia 18 – go roku życia. Wtedy też osoba taka posiada dowód osobisty, którego numer i seria wpisywana jest w umowie przy danych personalnych agenta. Poza tym trudno przyjąć za racjonalny pogląd o tolerowaniu przez władze spółdzielni pozostawienia majątku spółdzielni znajdującego się w sklepie pod nadzorem osoby, której z uwagi na wiek nie można przypisać odpowiedzialności materialnej. Zatem na dzień 4 kwietnia 1967 r. odwołujący nie mając ukończonego 18 – go roku życia, nie mógł spełniać warunków o jakich jest mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1975 r. o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej albo umowy zlecenia . W tych warunkach odwołanie jako nieuzasadnione podlegało oddaleniu.