VU 427/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd umorzył postępowanie w sprawie świadczenia uzupełniającego z powodu śmierci wnioskodawczyni, gdyż prawo do tego świadczenia jest ściśle osobiste i wygasa wraz ze śmiercią.
Sąd Okręgowy w Kaliszu rozpoznał sprawę z odwołania S. M. przeciwko ZUS o świadczenie uzupełniające. W trakcie postępowania ustalono, że wnioskodawczyni zmarła. Sąd, powołując się na przepisy ustawy o świadczeniu uzupełniającym oraz ustawy o emeryturach i rentach, stwierdził, że prawo do świadczenia uzupełniającego jest prawem osobistym i wygasa z chwilą śmierci. W związku z tym, że roszczenie nie przechodzi na spadkobierców, postępowanie zostało umorzone jako bezprzedmiotowe.
Sąd Okręgowy w Kaliszu, V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, rozpoznał sprawę z odwołania S. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O., która odmówiła jej prawa do świadczenia uzupełniającego. W trakcie postępowania sądowego, na podstawie pisma pełnomocnika odwołującej oraz skróconego odpisu aktu zgonu, ustalono, że ubezpieczona zmarła w dniu 23 czerwca 2021 roku. Sąd Okręgowy podkreślił, że prawo do świadczenia uzupełniającego jest prawem ściśle osobistym, związanym z osobą uprawnioną, i wygasa z chwilą jej śmierci. Zgodnie z ustawą o świadczeniu uzupełniającym, w sprawach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o emeryturach i rentach. Jednakże, przepis dotyczący wypłaty należnych świadczeń po śmierci osoby, która zgłosiła wniosek, nie ma zastosowania w przypadku świadczenia uzupełniającego, gdyż ustawa ta wyłącza jego stosowanie. W konsekwencji, roszczenie o wydanie decyzji ustalającej prawo do świadczenia uzupełniającego nie przechodzi na spadkobierców. Mając na uwadze, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe, Sąd Okręgowy na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. postanowił umorzyć postępowanie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, prawo do świadczenia uzupełniającego jest prawem ściśle osobistym i wygasa z chwilą śmierci uprawnionego, nie przechodzi na spadkobierców.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na przepisy ustawy o świadczeniu uzupełniającym oraz ustawy o emeryturach i rentach, wskazując, że świadczenie to ma charakter osobisty. Ustawa o świadczeniu uzupełniającym wyłącza stosowanie przepisu dotyczącego przejścia uprawnień na spadkobierców w przypadku śmierci wnioskodawcy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzenie postępowania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. M. | osoba_fizyczna | odwołująca |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (3)
Główne
u.ś.u. art. 7
Ustawa o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji
W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie, dotyczących postępowania w sprawie świadczenia uzupełniającego oraz wypłaty tego świadczenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z wyjątkiem art. 136.
k.p.c. art. 355 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd umarza postępowanie, gdy stwierdzi jego bezprzedmiotowość.
Pomocnicze
u.e.r. art. 136
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Przepis ten reguluje wypłatę świadczeń należnych do dnia śmierci małżonkowi, dzieciom lub innym członkom rodziny, jednakże jego stosowanie jest wyłączone w przypadku świadczenia uzupełniającego na mocy ustawy o świadczeniu uzupełniającym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Śmierć strony postępowania w sprawie świadczenia uzupełniającego.
Godne uwagi sformułowania
Prawo do świadczenia uzupełniającego jest prawem ściśle powiązanym z osobą uprawnioną (prawem osobistym) i wygasa z chwilą śmierci uprawnionego. roszczenie o wydanie decyzji ustalającej prawo do świadczenia uzupełniającego, nie może przejść na spadkobierców odwołującej.
Skład orzekający
Stanisław Pilarczyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie, że świadczenie uzupełniające jest prawem osobistym i wygasa z chwilą śmierci, co skutkuje umorzeniem postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego świadczenia uzupełniającego i jego osobistego charakteru.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest ważna z punktu widzenia praktyki ZUS i postępowań sądowych dotyczących świadczeń, ale jej rozstrzygnięcie jest oparte na standardowej interpretacji przepisów dotyczących śmierci strony.
“Śmierć przekreśliła szansę na świadczenie uzupełniające – sąd umarza postępowanie.”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt VU 427/21 POSTANOWIENIE Dnia 12 sierpnia 2021 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Stanisław Pilarczyk Protokolant: asystent sędziego Marcel Kosz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z odwołania S. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o świadczenie uzupełniające w związku z odwołaniem od decyzji ZUS Oddział w O. z dnia 8 marca 2021 r. znak (...) z urzędu p ostanawia: umorzyć postępowanie. Stanisław Pilarczyk Sygn. akt VU 427/21 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 8 marca 2021 r., znak (...) , ZUS Oddział w O. odmówił odwołującej się S. M. prawa do świadczenia uzupełniającego. Odwołująca się wniosła od powyższej decyzji odwołanie do tutejszego Sądu. Z dołączonego do akt sprawy pisma pełnomocnika odwołującej oraz skróconego odpisu aktu zgonu wynika, że w dniu 23 czerwca 2021 roku ubezpieczona Sita Moszyk zmarła. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Prawo do świadczenia uzupełniającego jest prawem ściśle powiązanym z osobą uprawnioną (prawem osobistym) i wygasa z chwilą śmierci uprawnionego. Z art. 7 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji wynika, że w sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie, dotyczących postępowania w sprawie świadczenia uzupełniającego oraz wypłaty tego świadczenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , z wyjątkiem art. 136 , który stanowi że w razie śmierci osoby, która zgłosiła wniosek o świadczenia określone ustawą, świadczenia należne jej do dnia śmierci wypłaca się małżonkowi, dzieciom, z którymi prowadziła wspólne gospodarstwo domowe, a w razie ich braku - małżonkowi i dzieciom, z którymi osoba ta nie prowadziła wspólnego gospodarstwa domowego, a w razie ich braku - innym członkom rodziny uprawnionym do renty rodzinnej lub na których utrzymaniu pozostawała ta osoba. Osoby wymienione w ust. 1 mają prawo do udziału w dalszym prowadzeniu postępowania o świadczenia, nieukończonego wskutek śmierci osoby, która o te świadczenia wystąpiła. Skoro przepisy ustawy o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji, wyłączają stosowanie cytowanego przepisu, to roszczenie o wydanie decyzji ustalającej prawo do świadczenia uzupełniającego, nie może przejść na spadkobierców odwołującej. Tym samym, niniejsze postępowanie sądowe, jako bezprzedmiotowe, podlega umorzeniu ( art. 355 § 1 k.p.c. ). Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. Sędzia Stanisław Pilarczyk
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI