VU 1093/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Legnicy oddalił odwołanie wnioskodawcy od decyzji ZUS odmawiającej prawa do emerytury, uznając, że nie spełnił on warunku wieku emerytalnego, mimo że kwestionował jedynie uznanie okresu zatrudnienia za pracę w szczególnych warunkach.
Wnioskodawca M. W. odwołał się od decyzji ZUS odmawiającej mu prawa do emerytury. Głównym powodem odmowy było niespełnienie wymogu 15 lat pracy w szczególnych warunkach. W trakcie postępowania sądowego wnioskodawca sprecyzował, że jego odwołanie dotyczy nie uznania konkretnego okresu zatrudnienia za pracę w szczególnych warunkach, a nie samej odmowy przyznania emerytury. Sąd Okręgowy w Legnicy oddalił odwołanie, wskazując, że wnioskodawca nie osiągnął jeszcze wymaganego wieku emerytalnego (60 lat), co jest jednym z kluczowych warunków do nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku, niezależnie od stażu pracy w szczególnych warunkach.
Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy rozpoznał sprawę z odwołania M. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o emeryturę. Organ rentowy decyzją z dnia 11 czerwca 2013 r. odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury, wskazując, że nie spełnia on warunków określonych w art. 184 w zw. z art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Głównym powodem odmowy było niespełnienie wymogu co najmniej 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, zgodnie z wykazem A Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. Organ rentowy stwierdził, że wnioskodawca udowodnił jedynie 9 lat, 1 miesiąc i 19 dni takiej pracy, podczas gdy wymagane było 10 lat (z wykazu B dział IV). Wnioskodawca złożył odwołanie, domagając się zmiany decyzji i przyznania prawa do emerytury. Na rozprawie sprecyzował, że odwołanie nie dotyczy samej odmowy przyznania emerytury (ponieważ nie osiągnął jeszcze wieku 60 lat), lecz kwestionuje nieuznanie przez ZUS okresu zatrudnienia w (...) w G. od 26 czerwca 1978 r. do 30 września 1988 r. jako pracy w szczególnych warunkach (na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego). Sąd Okręgowy oddalił odwołanie. W uzasadnieniu podkreślono, że zgodnie z art. 184 w zw. z art. 32 ustawy emerytalnej, aby nabyć prawo do emerytury w obniżonym wieku, ubezpieczony urodzony po 31 grudnia 1948 r. musi spełnić łącznie warunki: osiągnąć wiek emerytalny (60 lat dla mężczyzn) oraz mieć wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Sąd stwierdził, że wnioskodawca nie osiągnął jeszcze wymaganego wieku emerytalnego, który przypadnie dopiero w dniu (...). W związku z tym, nawet gdyby okres zatrudnienia został uznany za pracę w szczególnych warunkach, nie zostałby spełniony jeden z podstawowych warunków do nabycia prawa do świadczenia. Sąd powołał się również na stanowisko Sądu Najwyższego (wyrok z dnia 12 stycznia 2005 r., I UK 160/04), zgodnie z którym w postępowaniu o świadczenia z ubezpieczenia społecznego niedopuszczalne jest przedmiotowe przekształcenie roszczenia poprzez żądanie ustalenia tylko niektórych przesłanek warunkujących prawo do świadczenia (np. samego charakteru zatrudnienia), jeśli celem jest jedynie uzyskanie dowodu do wykorzystania w postępowaniu o świadczenia. Sąd podkreślił, że zakres rozpoznania sprawy przez sąd jest ograniczony zakresem decyzji organu rentowego, która dotyczyła ustalenia prawa do emerytury.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wnioskodawca nie spełnia warunków do przyznania prawa do emerytury w obniżonym wieku, ponieważ nie osiągnął jeszcze wymaganego wieku emerytalnego (60 lat).
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wiek emerytalny (60 lat dla mężczyzn) jest jednym z warunków koniecznych do nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku na podstawie art. 184 w zw. z art. 32 ustawy emerytalnej. Ponieważ wnioskodawca nie osiągnął jeszcze tego wieku, nie mógł nabyć prawa do świadczenia, niezależnie od tego, czy okres zatrudnienia zostałby uznany za pracę w szczególnych warunkach.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie odwołania
Strona wygrywająca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. W. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (8)
Główne
ustawa emerytalna art. 184
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
ustawa emerytalna art. 32
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Rozporządzenie RM art. 4 § ust. 1
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
k.p.c. art. 477¹⁴ § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
ustawa emerytalna art. 27
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Rozporządzenie RM art. 8
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
k.p.c. art. 193
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 189
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wnioskodawca nie osiągnął wymaganego wieku emerytalnego (60 lat), co jest warunkiem koniecznym do nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku. Niedopuszczalne jest przedmiotowe przekształcenie roszczenia w postępowaniu o świadczenia z ubezpieczenia społecznego poprzez żądanie ustalenia tylko niektórych przesłanek warunkujących prawo do świadczenia.
Odrzucone argumenty
Okres zatrudnienia w (...) w G. od 26 czerwca 1978 r. do 30 września 1988 r. powinien zostać uznany za pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Godne uwagi sformułowania
nie został zatem spełniony – po stronie wnioskodawcy – jeden z warunków do nabycia prawa do emerytury zakres decyzji określa zakres rozpoznania sprawy przed sądem niedopuszczalne jest przedmiotowe przekształcenie roszczenia (...) poprzez żądanie ustalenia tylko niektórych przesłanek warunkujących prawo do świadczenia
Skład orzekający
Mirosława Molenda-Migdalewicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady, że wiek emerytalny jest warunkiem koniecznym do nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku, niezależnie od stażu pracy w szczególnych warunkach, oraz niedopuszczalności przedmiotowego przekształcenia roszczenia w sprawach o świadczenia z ubezpieczenia społecznego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wnioskodawcy i interpretacji przepisów dotyczących emerytur w szczególnych warunkach. Orzeczenie Sądu Najwyższego przywołane jako podstawa prawnego ograniczenia zakresu postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest typowa dla sporów z ZUS o prawo do emerytury, jednak zawiera ważne wskazanie dotyczące zakresu postępowania sądowego i niedopuszczalności częściowego ustalania przesłanek świadczeniowych, co jest istotne dla prawników procesowych.
“Czy można domagać się uznania pracy w szczególnych warunkach, jeśli nie spełnia się podstawowego warunku wieku emerytalnego?”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt: VU 1093/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 grudnia 2013 roku Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Mirosława Molenda-Migdalewicz Protokolant : Katarzyna Awsiukiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013 r. w Legnicy sprawy z wniosku M. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o emeryturę na skutek odwołania M. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 11 czerwca 2013 roku znak (...) oddala odwołanie Sygn. akt VU 1093/13 UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. na mocy decyzji z dnia 11 czerwca 2013 r. – nr (...) – odmówił wnioskodawcy M. W. prawa do emerytury. W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji organ emerytalny podał, iż wnioskodawca nie spełnia warunków do przyznania jemu prawa do emerytury na podstawie art. 184 w zw. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( Dz.U. z 2009r. ,Nr 153 , poz. 43 z późniejszymi zmianami ) - zgodnie z którymi urodzonym po dniu po dniu 31 grudnia 1948r., zatrudnionym – na dzień 01.01.1999r. w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze co najmniej 15 lat, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt. 1 wyżej wymienionej ustawy - tj. w wieku dla mężczyzn 60 lat. Organ emerytalny wskazał, iż ubezpieczony nie udokumentował – wymaganego 15- letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - wymienionego w wykazie A Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz.U. z 1983r. Nr 8 poz. 43ze zm. ) . W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał , że wnioskodawca nie spełnia warunków wymienionych &8 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze , gdyż wprawdzie ukończył dnia (...) wiek 55 lat to jednak udowodnił jedynie 09 lat 01 miesiąc i 19 dni wymienionych w wykazie B dział IV wobec wymaganych 10 lat. Od powyższej decyzji odwołanie złożył M. W. domagając się zmiany zaskarżonej decyzji i przyznania jemu prawa do emerytury z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Na rozprawie w dniu 2 grudnia 2013r. ubezpieczony wskazał ,iż odwołanie złożone od wyżej wymienionej decyzji - nie dotyczy odmowy przyznania jemu prawa do emerytury , bo nie osiągnął jeszcze wieku emerytalnego 60 lat . Odwołanie to dotyczy nie uznania okresów zatrudnienia w (...) w G. w okresie od 26 czerwca 1978r. do 30 września 1988r. – jako zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przy wykonywaniu prac transportowych na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym 3,5 tony ( protokół rozprawy z dnia 02.12.2013r. 00:03:19-00:08:05). Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. w odpowiedzi na odwołania wniósł o jego oddalenie . W uzasadnieniu strona pozwana podtrzymała w całości argumenty powołane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji uzasadnienia zaskarżonej decyzji . Sąd ustalił następujący stan faktyczny sprawy : Wnioskodawca M. W. - urodzony dnia (...) r. - w dniu 23.04.2013r. złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wniosek o przyznanie jemu prawa do emerytury . Do przedmiotowego wniosku M. W. dołączył świadectwa pracy , z których wynikało , iż łączny , udowodniony okres zatrudnienia wnioskodawcy wynosi 27 lat 03 miesiące i 25 dni . Do wniosku o emeryturę ubezpieczony nie dołączył świadectwa pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze - wystawionego przez (...) w G. w okresie od 26 czerwca 1978r. do 30 września 1988r. dowód : - akta emerytalne wnioskodawcy prowadzone przez ZUS Oddział w L. k: 1-21, - akta o ustalenie kapitału początkowego . Sąd zważył co następuje : Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie . Zgodnie z treścią art.184 w zw. z art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( Dz.U. z dnia 31 grudnia 1998r. , Nr 162 , poz. 1118 z późniejszymi zmianami ) - ubezpieczonym , urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. , będącymi pracownikami , zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze , przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 cytowanej ustawy . Zapis & 4 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ( Dz.U. z dnia 18 lutego 1983r., Nr 8, poz. 43 z późniejszymi zmianami ) – stanowi, iż pracownik , który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienionych w wykazie A nabywa prawa do emerytury, jeżeli łącznie spełnia następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn i ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach . Jak wynika z akt emerytalnych wnioskodawca wiek emerytalny osiągnie dopiero w dniu (...) r. Nie został zatem spełniony – po stronie wnioskodawcy – jeden z warunków do nabycia prawa do emerytury . Jakkolwiek wnioskodawca na rozprawie w dniu 2 grudnia 2013r. wskazał ,iż domaga się jedynie uznania jako zatrudnienia w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze okresu od 26 czerwca 1978r. do 30 września 1988r. ( zatrudnienie w (...) w G. ) – to jednak , wskazać należy ,że zakres decyzji określa zakres rozpoznania sprawy przed sądem . Przedmiotem decyzji było ustalenie prawa do emerytury. Tylko spełnienie przez M. W. wszystkich pozostałych warunków z art. 184 w zw. z art. 32 ustawy emerytalnej - z wyjątkiem stażu zatrudnienia w warunkach szczególnych- skutkowałoby przeprowadzeniem postępowania dowodowego w zakresie ustalenia charakteru zatrudnienia ubezpieczonego w spornych okresach. Taka okoliczność w niniejszej sprawie nie miała miejsca albowiem wnioskodawca nie osiągnął wymaganego wieku emerytalnego – 60 lat . W tym miejscu wskazać należy ,iż zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w wyroku z dnia 12 stycznia 2005 r. IUK 160/04( OSNP 2005/16/255 ) w postępowaniu odrębnych w sprawie z zakresu ubezpieczenia społecznego toczącym się z odwołania od decyzji organu rentowego wydanej na wniosek o przyznanie emerytury lub renty, niedopuszczalne jest przedmiotowe przekształcenie roszczenia ( art. 193 k.p.c. ) poprzez żądanie ustalenia tylko niektórych przesłanek warunkujących prawo do świadczenia ( w niniejszej sprawie ustalenie ,iż w okresie zatrudnienia w (...) w G. w okresie od 26 czerwca 1978 r. do 30 września 1988 r. wnioskodawca wykonywał prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze – wymienione w wykazie A Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ). Wielokrotnie Sąd Najwyższy wyrażał ugruntowany w praktyce pogląd , że niedopuszczalne jest w trybie art. 189 k.p.c. ustalania faktów , także prawotwórczych , jeśli celem tego powództwa jest ustalenie dowodu, który ma być wykorzystany w postępowaniu o świadczenia z ubezpieczenia społecznego ( por. uchwały Sądu Najwyższego z 3 listopada 1994r. I PZP 45/94- OSNAPiUS 1995 nr 6 , poz. 74 ; z 19 marca 2003r. III UZP 1/03- OSNP 2003, nr 13, poz. 317 , a także wyroki z dnia : 17 grudnia 1997r. I PKN 434/97 - OSNAPiUS z 1998, nr 21 , poz. 627 ; 23 lutego 1999r. I PKN 597/98 – OSNAPiUS 2000 nr 8 , poz. 301 ; 19 września 2000r., IIUKN 725/99- OSNAPiUS 2002, nr 7 , poz. 170 ) . Reasumując Sąd - kierując się treścią art. 477 14 § 1 kodeksu postępowania cywilnego - oddalił odwołanie , gdyż nie było podstaw do jego uwzględnienia z przyczyn wymienionych w niniejszym uzasadnieniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI