VIIK 436/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim rozpoznał sprawę T.W., oskarżonej o znieważanie sąsiadki J.G. wulgarnymi słowami w okresie od lipca 2015 r. do lipca 2016 r. oraz o pomawianie jej o kradzież drewna w okresie od stycznia 2016 r. do lipca 2016 r. Sąd uznał oskarżoną za winną popełnienia obu zarzucanych czynów. Za czyn znieważenia wymierzył karę 60 stawek dziennych grzywny, a za czyn pomówienia również 60 stawek dziennych grzywny. Następnie, na podstawie przepisów o karze łącznej, orzekł karę łączną w wymiarze 80 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 10 zł. Dodatkowo, zasądzono od oskarżonej na rzecz oskarżycielki prywatnej zwrot kosztów procesu w kwocie 300 zł oraz na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 80 zł. Uzasadnienie wyroku wskazuje na długoletni konflikt sąsiedzki jako tło zdarzeń, a sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na zeznaniach oskarżycielki prywatnej i świadków, uznając wyjaśnienia oskarżonej za niewiarygodne, zwłaszcza w kontekście jej napastliwego zachowania nawet na sali sądowej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie interpretacji przepisów dotyczących zniewagi i pomówienia w kontekście konfliktów sąsiedzkich.
Sprawa dotyczy specyficznego konfliktu między sąsiadami i nie wprowadza nowych zasad prawnych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy wyzywanie sąsiadki wulgarnymi słowami w okresie od lipca 2015 r. do lipca 2016 r. stanowi czyn z art. 216 § 1 kk w zw. z art. 12 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, oskarżona T.W. została uznana za winną popełnienia tego czynu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że używanie przez oskarżoną słów wulgarnych pod adresem oskarżycielki stanowi zniewagę w rozumieniu art. 216 § 1 kk, a powtarzalność i podobieństwo zachowań w ciągu rocznego okresu uzasadnia zastosowanie art. 12 kk.
Czy pomawianie sąsiadki o kradzież drewna w okresie od stycznia 2016 r. do lipca 2016 r. stanowi czyn z art. 212 § 1 kk w zw. z art. 12 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, oskarżona T.W. została uznana za winną popełnienia tego czynu.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że twierdzenia oskarżonej o kradzieży drewna były bezpodstawne i uczynione ze złośliwości, poniżając oskarżycielkę w opinii publicznej. Powtarzalność i podobieństwo zachowań w ciągu rocznego okresu uzasadnia zastosowanie art. 12 kk.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. W. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| J. G. | osoba_fizyczna | oskarżycielka prywatna |
Przepisy (6)
Główne
k.k. art. 216 § 1
Kodeks karny
Znieważenie innej osoby w jej obecności lub pod jej nieobecność, ale w zamiarze by zniewaga do niej dotarła. Przedmiotem ochrony jest godność osobista człowieka. Zniewaga to ubliżenie komuś słowem lub czynem. Strona podmiotowa obejmuje obie postaci umyślności.
k.k. art. 212 § 1
Kodeks karny
Kto pomawia inną osobę o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności.
Pomocnicze
k.k. art. 12
Kodeks karny
Wykonanie kilku podobnych przestępstw w krótkich odstępach czasu, ze z góry powziętym zamiarem.
k.k. art. 213 § 1
Kodeks karny
Kontratyp przestępstwa pomówienia – nie ma przestępstwa, jeżeli zarzut uczyniony niepublicznie jest prawdziwy.
k.k. art. 85 § 1 i 2
Kodeks karny
Zasady wymiaru kary łącznej.
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
Zasady wymiaru kary łącznej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zeznania oskarżycielki prywatnej J.G. są spójne i przekonujące. • Zeznania świadków A.G., A.W.(1), T.M., W.Ś., S.L., A.P., J.K. i A.W.(2) potwierdzają relację oskarżycielki. • Zachowanie oskarżonej na sali sądowej (obrażanie świadków) świadczy o jej skłonności do agresji słownej. • Twierdzenia oskarżonej o kradzieży drewna były bezpodstawne i uczynione ze złośliwości.
Odrzucone argumenty
Wyjaśnienia oskarżonej T.W. zaprzeczające znieważaniu i pomawianiu. • Twierdzenie oskarżonej, że oskarżycielka ukradła drewno (uznane za bezpodstawne).
Godne uwagi sformułowania
zachowanie oskarżonej w stosunku do oskarżycielki prywatnej i świadków oskarżenia było napastliwe • nazwała świadka A.P. cyganem , fałszywcem i fałszywym oszustem, a świadka J.K. złodziejem • twierdzenia T.W. , że oskarżycielka prywatna ukradła drewno było całkowicie bezpodstawne • Uczyniła to wyłącznie ze złośliwości, z chęci dokuczenia i poniżenia nielubianej sąsiadki
Skład orzekający
Jolanta Korkus
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji przepisów dotyczących zniewagi i pomówienia w kontekście konfliktów sąsiedzkich."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego konfliktu między sąsiadami i nie wprowadza nowych zasad prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa pokazuje typowy konflikt sąsiedzki eskalujący do przestępstwa zniewagi i pomówienia, co jest częste, ale niekoniecznie przełomowe z punktu widzenia prawa.
“Sąsiedzka wojna o drewno zakończona wyrokiem: grzywna za wulgaryzmy i pomówienia.”
Dane finansowe
zwrot kosztów procesu: 300 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.