VIII WSNc 1/21

(...) Sygn. akt VIII WSNc 1/21 POSTANOWIENIE Dnia 18 listopada 2021 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy, VIII Wydział Gospodarczy w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia Elżbieta Kala po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2021 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa: Z. K. przeciwko (...) w T. o zapłatę na skutek skargi nadzwyczajnej pozwanego z dnia 7 października 2021 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę nadzwyczajną pozwanego. UZASADNIENIE Pozwany pismem z dnia 7 października 2021 r. złożył skargę nadzwyczajną wnosząc w niej o uchylenie wyroku wydanego przez Sąd Rejonowy w Bydgoszczy z dnia 13 października 2020 r. w sprawie o sygn. akt VIII GC 3377/18 w związku z tym, iż wyrok był podparty fałszywymi dowodami, dodatkowo nielogiczną interpretacją dowodów przez sędziego na podstawie błędnie wydanej opinii biegłego, jak i czynności sędziego które generowały niepotrzebne dodatkowe koszta podczas procesu. Skarga została wniesiona przez pozwaną spółkę tj. (...) w T. i podpisana przez prezesa zarządu tej spółki A. T. (k-314). Należy więc w pierwszej kolejności zauważyć, że zgodnie z treścią art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U .2021.1904) skargę nadzwyczajną może wnieść : Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców i Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Należy zatem stwierdzić, że skargę nadzwyczajną może wnieść wyłącznie ograniczony krąg podmiotów, wymienionych w treści powyższego przepisu, do których pozwany nie należy. Wobec powyższej regulacji nie ma więc wątpliwości, że strona postępowania nie jest uprawniona do samodzielnego wniesienia skargi nadzwyczajnej (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 2019 r., I NSNc 8/19 i postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2020 r., I NSZ 6/19). Już zatem z tego względu, skarga nadzwyczajna wniesiona przez pozwanego, jako podmiot nieuprawniony do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Dodatkowo należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. 95 pkt 1 ustawy o Sądzie Najwyższym, w zakresie nieuregulowanym przepisami ustawy, do skargi nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi, stosuje się w zakresie spraw cywilnych – przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego dotyczące skargi kasacyjnej z wyłączeniem art. 398 4 § 2 oraz art. 398 9 . Oznacza to, że po wpłynięciu skargi nadzwyczajnej do sądu drugiej instancji, sąd ten przeprowadza postępowanie wstępne ( art. 398 6 § 1 i 2 ), w którym bada, czy skarga nadzwyczajna została wniesiona w terminie, czy jest z innych przyczyn niedopuszczalna oraz czy spełnia wymagania formalne określone w art. 398 4 § 1 i 3 k.p.c. W myśl zaś treści art. 87 1 § 1 k.p.c w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności przemysłowej także przez rzeczników patentowych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, że sporządzenie skargi kasacyjnej, tak jak nadzwyczajnej, osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej w świetle art. 87 1 k.p.c dotknięte jest brakiem nieusuwalnym i powoduje konieczność jej odrzucenia, bez wzywania do uzupełnienia tego braku (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 czerwca 2016 r., I CZ 40/16, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 2016 r., III CZ 7/16). Tymczasem przedmiotowa skarga nadzwyczajna została złożona osobiście przez pozwaną spółkę, niezastępowaną przez profesjonalnego pełnomocnika tj. adwokata lub radcę prawnego. Na marginesie można zaznaczyć, że dotychczasowy pełnomocnik pozwanej spółki wypowiedział udzielone mu pełnomocnictwo z dniem 8 października 2021 r. (zob. pismo pełnomocnika z dn. 18.10.2021 r. k-341). Należy zatem uznać, biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, że skarga została wniesiona przez podmiot niemający zdolności postulacyjnej, tj, przez podmiot nieuprawniony do samodzielnego podejmowania czynności w przedmiotowym postępowaniu. Skarżący nie tylko nie należał do kategorii osób uprawnionych do wniesienia skargi nadzwyczajnej ale także wniósł ją osobiście, bez udziału profesjonalnego pełnomocnika. Skarga nadzwyczajna wniesiona przez pozwanego w niniejszej sprawie podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 398 6 § 2 k.p.c w zw. z art. 87 1 § 1 k.p.c w zw. z art. 89 § 2 i art. 95 pkt 1 ustawy o Sądzie Najwyższym.