VIII W 436/14

Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim Zamiejscowy VIII Wydział Karny z siedzibą w SiemiatyczachSiemiatycze2014-11-19
SAOSKarnewykroczeniaNiskarejonowy
wykroczenie drogoweprzekroczenie prędkościbrak prawa jazdypojazd niedopuszczony do ruchuidentyfikacja sprawcynieprawdziwe daneuniewinnienie

Sąd uniewinnił obwinionego od zarzutów popełnienia wykroczeń drogowych, uznając brak dowodów na to, że to on kierował pojazdem.

Obwiniony M.S. (1) został oskarżony o przekroczenie prędkości, jazdę pojazdem niedopuszczonym do ruchu oraz jazdę bez prawa jazdy. Podczas kontroli drogowej podał swoje dane, jednak późniejsze czynności wyjaśniające wykazały, że faktycznym kierowcą był K.P., który podał dane obwinionego. Sąd, opierając się na zeznaniach policjanta i wyjaśnieniach obwinionego, uznał, że dowody nie potwierdzają winy M.S. (1) i uniewinnił go od zarzucanych czynów.

Sprawa dotyczyła obwinionego M.S. (1), któremu zarzucono popełnienie trzech wykroczeń drogowych: przekroczenie prędkości o 41 km/h w terenie zabudowanym, jazdę pojazdem niedopuszczonym do ruchu oraz jazdę bez posiadania przy sobie prawa jazdy. Podczas kontroli drogowej obwiniony podał swoje dane, a towarzysząca mu M.K. potwierdziła jego tożsamość. Policjant, sierż. szt. Łukasz Abramowski, nie mógł zweryfikować danych kierowcy z powodu awarii systemów. Późniejsze czynności wyjaśniające wykazały jednak, że faktycznym kierowcą był K.P., który podał policjantowi dane M.S. (1). Obwiniony M.S. (1) zaprzeczył, że kierował pojazdem, twierdząc, że to K.P. podał jego dane. Sąd uznał zeznania świadka Łukasza Abramowskiego za wiarygodne, zwłaszcza w kontekście możliwości porównania zdjęć M.S. (1) i K.P. oraz różnic w karnacji. Zeznania świadka M.K. uznano za niewiarygodne, sugerując próbę ochrony K.P. Wobec braku dowodów winy obwinionego M.S. (1), sąd uniewinnił go od zarzucanych czynów i obciążył Skarb Państwa kosztami postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, obwiniony nie kierował pojazdem.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zeznania policjanta, który miał możliwość porównania zdjęć obwinionego i faktycznego sprawcy (K.P.), a także zauważył różnice w karnacji, są wiarygodne. Zeznania świadka M.K. uznano za niewiarygodne, sugerując próbę ochrony K.P.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uniewinnienie

Strona wygrywająca

M. S. (1)

Strony

NazwaTypRola
M. S. (1)osoba_fizycznaobwiniony
Skarb Państwaorgan_państwowykoszty postępowania

Przepisy (3)

Główne

kw art. 92a

Kodeks wykroczeń

kw art. 94 § § 2

Kodeks wykroczeń

kw art. 95

Kodeks wykroczeń

Argumenty

Skuteczne argumenty

Obwiniony nie kierował pojazdem. Faktycznym sprawcą był K.P., który podał dane obwinionego. Zeznania policjanta wskazują na brak możliwości jednoznacznego ustalenia sprawcy podczas kontroli, ale późniejsze czynności wyjaśniające pozwoliły na ustalenie faktycznego kierowcy.

Odrzucone argumenty

Obwiniony przyznał się do popełnienia wykroczeń podczas kontroli (choć później zaprzeczył). Świadek M.K. potwierdziła, że obwiniony kierował pojazdem.

Godne uwagi sformułowania

kierując samochodem osobowym A. nr rej. (...) przekroczył dozwoloną prędkość o 41 km/h prowadził pojazd A. nr rej. (...) pomimo braku dopuszczenia pojazdu do ruchu nie mając przy sobie prawa jazdy nie przyznaje się do kierowania pojazdem, twierdząc, że to K. P. podał jego dane osobowe funkcjonariuszowi policji podczas kontroli. świadek Łukasz Abramowski po porównaniu zdjęć M. S. (1) i K. P. z wizerunkiem mężczyzny, którego kontrolował stwierdził, że kierowcą był K. P. świadek M. K. [...] usiłowała uchronić K. P. przed odpowiedzialnością karną.

Skład orzekający

Elżbieta Smoktunowicz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Ustalanie sprawcy wykroczenia w sytuacji podania fałszywych danych."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznej sytuacji błędnej identyfikacji sprawcy podczas kontroli drogowej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest dokładne ustalenie sprawcy wykroczenia i jak systemy informatyczne mogą pomóc w uniknięciu błędów, ale też jak mogą zawieść. Historia z podaniem fałszywych danych jest intrygująca.

Czy policjant pomylił kierowców? Sąd rozstrzyga sprawę wykroczeń drogowych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VIIIW 436/14 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 listopada 2014roku Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim Zamiejscowy VIII Wydział Karny z siedzibą w Siemiatyczach w składzie: Przewodniczący: SSR Elżbieta Smoktunowicz Protokolant: Sylwia Mulewska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2014 roku sprawy: M. S. (1) s. H. i T. z domu W. Urodzonego w dniu (...) w miejscowości C. obwinionego o to, że: 1. W dniu 10 października 2013 roku o godz. 17:00 w S. na ul. (...) , kierując samochodem osobowym A. nr rej. (...) przekroczył dozwoloną prędkość o 41 km/h jadąc z prędkością 91 km/h w obszarze obowiązywania prędkości do 50 km/h tj. o wykroczenie z art. 92a kw 2. W miejscu i czasie jak wyżej prowadził pojazd A. nr rej. (...) pomimo braku dopuszczenia pojazdu do ruchu tj. o wykroczenie z art. 94 § 2 kw 3. W miejscu i czasie jak wyżej prowadził pojazd A. nr rej. (...) nie mając przy sobie prawa jazdy tj. o wykroczenie z art. 95 kw 1. Uniewinnia M. S. (1) od popełnienia zarzucanych mu czynów. 2. Kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa. VIII W 436/14 UZASADNIENIE Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny. W dniu 10 października 2013 roku służbę patrolową na terenie miasta S. pełnił sierż. szt. Łukasz Abramowski. O godzinie 17:00 na ulicy (...) w S. sierż. szt. Łukasz Abramowski zatrzymał do kontroli samochód osobowy marki A. o nr rej. (...) (Dania). Kierowca tego pojazdu poruszając się ulicą (...) przekroczył prędkość w obszarze zabudowanym o 41 km/h. Sierż. szt. Łukasz Abramowski podczas czynności sprawdzenia pojazdu ustalił, że pojazd ten jest wyrejestrowany z kraju poprzedniej rejestracji i do chwili kontroli nigdzie nie został zarejestrowany. Kierujący nie posiadał przy sobie żadnego dokumentu tożsamości oraz dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdem. Kierowca twierdził, że nazywa się M. S. (1) i nie kwestionował faktu popełnienia wykroczeń, wyrażając zgodę na ukaranie go mandatem. Sierż. szt. Łukasz Abramowski z powodu awarii systemów informatycznych nie miał możliwości zweryfikowania danych osobowych podanych przez kierowcę. W pojeździe podróżowała jeszcze M. K. , która posiadała przy sobie dokument tożsamości i potwierdziła dane osobowe, które podał kierowca pojazdu. Sierż. szt. Łukasz Abramowski pouczył kierowcę, że w związku z brakiem możliwości ustalenia czy kierujący posiada uprawnienia do kierowania, zostaną w sprawie przeprowadzone czynności wyjaśniające o czym zostanie on w późniejszym czasie poinformowany i na tym kontrola została zakończona. W późniejszym czasie sierż. szt. Łukasz Abramowski otrzymał informację od funkcjonariusza prowadzącego czynności wyjaśniające w przedmiotowej sprawie, że kierowca pojazdu M. S. (2) nie przyznaje się do kierowania pojazdem, twierdząc, że to K. P. podał jego dane osobowe funkcjonariuszowi policji podczas kontroli. Sierż. szt. Łukasz Abramowski sprawdził w systemach informatycznych dane K. P. i rozpoznał, że jest to ten sam mężczyzna, którego kontrolował. Po sprawdzeniu danych M. S. (1) w systemach informatycznych sierż. szt. Łukasz Abramowski stwierdził, że nie jest to mężczyzna, który kierował pojazdem podczas kontroli. Powyższych ustaleń faktycznych dokonano w oparciu o zeznania świadka Łukasza Abramowskiego, wyjaśnienia obwinionego oraz w oparciu o pozostały materiał dowodowy zebrany w sprawie. Obwiniony M. S. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że nie prowadził pojazdu marki A. o nr rej. (...) w S. na ul. (...) , nie jest to jego pojazd i nigdy nim nie jeździł. Obwiniony dodał, że zna M. K. – jest ona dziewczyną K. P. , który podczas legitymowania go przez funkcjonariuszy policji podał jego dane osobowe oraz, że w trakcie popełnienia wykroczenia to K. P. kierował pojazdem. Sąd zważył co następuje : Wyjaśnienia obwinionego w ocenie Sądu zasługują na wiarę albowiem znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadka Łukasza Abramowskiego Mianowicie świadek Łukasz Abramowski składając zeznania nie miał żadnych wątpliwości, że kierowca który kierował pojazdem podczas kontroli to nie był M. S. (1) . Otóż jak wynika z zeznań świadka dokonując sprawdzenia w systemach informatycznych miał on możliwość obejrzenia zdjęcia M. S. (1) oraz zdjęcia K. P. – mężczyzny, który zgodnie z treścią wyjaśnień obwinionego podczas kontroli podał, że nazywa się M. S. (1) . Świadek Łukasz Abramowski po porównaniu zdjęć M. S. (1) i K. P. z wizerunkiem mężczyzny, którego kontrolował stwierdził, że kierowcą był K. P. . Zdaniem Sądu zeznania świadka są konsekwentne, jednoznaczne i brak jest podstaw aby je kwestionować. Świadek ponadto w sposób przekonywujący uzasadnił treść swoich zeznań, zapewniając, że nie ma wątpliwości co do ustalenia osoby kierowcy albowiem z rozróżnieniem obu mężczyzn nie miał trudności z uwagi odróżniające się karnacje obu mężczyzn. W niniejszej sprawie zeznania złożyła świadek M. K. . Świadek zeznała, że w S. w czasie kontroli drogowej podróżowała swoim samochodem marki A. o nr rej (...) , z M. S. (1) , który kierował pojazdem. Świadek twierdziła, że nie zna osoby o imieniu i nazwisku K. P. . W ocenie Sądu zeznania świadka M. K. nie są wiarygodne. Jak wynika z wyjaśnień obwinionego M. K. jest dziewczyną K. P. i zdaniem Sądu świadek twierdząc, że to M. S. (1) kierował pojazdem usiłowała uchronić K. P. przed odpowiedzialnością karną. Mając na uwadze powyższe ustalenia zdaniem Sądu nie ma wątpliwości, że obwiniony M. S. (1) nie kierował pojazdem podczas kontroli. Mając więc na uwadze, że brak jest dowodów winy obwinionego należało go uniewinnić od popełnienia zarzucanych mu czynów. Konsekwencją uniewinnienia obwinionego jest obciążenie kosztami procesu Skarbu Państwa.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI