VI Ka 1089/24

Warszawa, dnia 2 grudnia 2024 r. Sygn. akt VI Ka 1089/24 1. 2.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: 4. Przewodniczący: SSO Adam Bednarczyk 6.protokolant sądowy Justyna Kutnikowska 7.przy udziale prokuratora Anety Ostromeckiej 8.po rozpoznaniu dnia 21 listopada 2024 r. 9.sprawy W. P. , syna J. i M. , ur. (...) w N. 10.oskarżonego o przestępstwo z art. 178a § 1 kk 11.na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego 12.od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie 13.z dnia 11 lipca 2024 r. sygn. akt II K 968/23 15.zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że uniewinnia W. P. od popełnienia przypisanego mu czynu; kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 1089/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sadu Rejonowego w Legionowie z dnia 11 lipca 2024 r. sygn. akt II K 968/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. zarzuty apelacji obrońcy od pkt.1 do 5 ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Wszystkie zarzuty apelacji obrońcy oskarżonego uznać należy za zasadne. Nie odnosząc się do nich pojedynczo lecz zbiorowo sad odwoławczy miał na uwadze następujące względy. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku sąd rejonowy oparł swoje przekonanie o winie oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu w istocie na dwóch dowodach, a mianowicie fakcie zatrzymania oskarżonego jako kierowcy samochodu P. przez świadka G. Z. mniej więcej dwie godziny przed zdarzeniem. Oraz opinii retrospektywnej biegłego z zakresu toksykologii z której to wynika , iż aby oskarżony osiągnął zawartość alkoholu w swoim organiżmie na moment badania musiał by w ciągu 2 godzin wypić około 400 ml. alkoholu 40%. Oba jednak dowody zdaniem sądu odwoławczego wbrew twierdzeniom sądu orzekającego nie są dowodami nie budzącymi wątpliwości w rozumieniu art.5§2 kpk . i nie wiążą się w jedną logiczną całość. Odnośnie świadka G. Z. nie można z całą pewnością stwierdzić, iż zatrzymując samochód marki P. zatrzymał on rzeczywiście kierującego nim oskarżonego. Po pierwsze świadek nie rozpoznał, a w istocie rozpoznał w kierującym owym samochodem P. nie oskarżonego lecz świadka Polak. Nadto wskazał iż kierującym owym samochodem by,l mężczyzna którego widział siedzącego w radiowozie. Rzecz w tym, że w czasie kiedy świadek Z. mógł zobaczyć w radiowozie osobę zatrzymaną to był nim w tym czasie rzeczywiście świadek Polak. Oczywiście ma sąd rację , iż świadek Z. pomylił się bowiem świadek Polak nie mógł być kierowcą samochodu P. w czasie gdy został zatrzymany w sposób obywatelski, bowiem po pierwsze w tym czasie przebywał w innym miejscu a mianowicie w swoim domu po wtóre świadek Z. nie mógł wyczuwać od niego woni alkoholu bowiem ten nie spożywał w tym dniu żadnego alkoholu co wykazuje badanie alkomatem po jego zatrzymaniu. Pomimo tego świadek Z. w swoich zeznaniach na rozprawie podkreślił, iż jest pewien w 100% swojego rozpoznania to jest świadka Polak jako kierującego samochodem P. . Oczywistym jest , iż samochodem P. o nr. rejestracyjnym (...) w czasie zdarzenia opisywanego przez świadka Z. mógł kierować tylko oskarżony. Zachodzi jednak istotna wątpliwość czy świadek faktycznie zatrzymał samochód P. o tym numerze rejestracyjnym jak wyżej a więc stanowiący własność oskarżonego. Jak wynika bowiem znów z zeznań świadka Z. pomimo tego, iż w jego zeznaniach z postępowania przygotowawczego znalazł się numer rejestracyjny to jak wskazał na rozprawie nie podawał on żadnego numeru rejestracyjnego zatrzymanego samochodu, nie zapisywał on go ani nie zapamiętał, co w efekcie prowadzi do wniosku, iż znalazł się on w protokole z inicjatywy przesłuchującego. W efekcie zatem choć G. Z. faktycznie zatrzymał samochód P. z pijanym kierowcą w bliskiej okolicy to po pierwsze rozpoznał innego kierowcę czego jest pewien w 100% po wtóre powstają zasadnicze wątpliwości czy był to ten sam samochód marki P. jaki użytkuje oskarżony bowiem jego numer rejestracyjny w istocie nie został podany przez świadka tylko dopisany do jego zeznań przez przesłuchującego. Oczywiście można dywagować o prawdopodobieństwie znalezienia się w bliskiej okolicy samochodu P. kierowanego przez osobę nietrzeżwą w zbliżonym czasie. Rozważając tą wątpliwość w ramach art. 5§2 kpk . stwierdzić trzeba, iż biorąc pod uwagę czas około 2 godzin oraz fakt , iż samochody marki P. nie są wyjątkową rzadkością w Polsce to choć prawdopodobieństwo jest takiej wersji wydarzeń jest niewielkie to jednak jest a to jest wystarczające do zastosowania art.5§2 kpk . do przyjęcia, iż brak jest pewności, ze kierowcą zatrzymanym przez świadka Z. był oskarżony, a sam fakt pomyłki świadka w rozpoznaniu o której mowa wyżej nie oznacza automatycznie , iż kierowcą był oskarżony. Jeśli chodzi o drugi z dowodów a mianowicie retrospektywną opinię biegłego z zakresu toksykologii to nie budzi ona wątpliwości natomiast ocena jej wniosku dokonana przez sąd orzekający budzi zasadnicze wątpliwości bowiem nie jest niemożliwym i nielogicznym , iż dorosła osoba będąca zresztą alkoholikiem nie jest w stanie spożyć w ciągu prawie 2 godzin 400 ml. wódki 40 % i nawet fakt chorób oskarżonego oraz fakt, iż czuł się tego dnia zmęczony w żaden sposób oceny tej nie zmienia. Zatem na tego rodzaju dowodzie nie sposób bez wątpliwości oprzeć skazania oskarżonego. Reasumując zatem oba dowody na jakich sąd rejonowy oparł swoje rozstrzygnięcie budzą co najmniej wątpliwości w rozumieniu art. 5§ 2 kpk . których usunąć w żaden sposób w ramach tego postępowania usunąć nie można. Jednocześnie w sprawie brak jest innych dowodów wskazujących na sprawstwo oskarżonego. Konsekwencja takiej oceny może być tylko zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. brak tego rodzaju okoliczności Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zmieniono wyrok i uniewinniono oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu Zwięźle o powodach zmiany Powody zmiany wskazane zostały w pkt.3.1 uzasadnienia 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności o kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 632 pkt.2 kpk . 7. PODPIS 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 11 lipca 2024 r. sygn. akt II K968/23 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.12. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sadu Rejonowego w Legionowie z dnia 11 lipca 2023 r. sygn akt II K 968.23 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana