VIII W 1480/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Poznaniu wyrokiem z dnia 13 marca 2017 r. uznał obwinionego S. W. winnym popełnienia wykroczenia z art. 77 kw, polegającego na niezachowaniu zwykłych i nakazanych środków ostrożności przy trzymaniu psa, co skutkowało bieganiem psa bez uwięzi pomimo obecności osób postronnych. Obwiniony został ukarany grzywną w wysokości 100 złotych. Obwiniony wniósł apelację, zarzucając sądowi pierwszej instancji błędną ocenę materiału dowodowego, w tym nagrania i zeznań świadków, a także błąd w ustaleniu faktycznym, że to on sprawował opiekę nad psem w dniu zdarzenia. Sąd Okręgowy w Poznanie, rozpoznając apelację, stwierdził, że sąd pierwszej instancji uznał za wiarygodne zeznania świadka A. S., która była właścicielką psa i sprawowała nad nim opiekę w dniu 9 maja 2016 r. Sąd odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 434 § 1 kpk, sąd odwoławczy nie mógł orzec na niekorzyść obwinionego, gdyż apelację wniósł tylko on. W związku z tym, sąd odwoławczy uznał, że obwiniony nie był podmiotem czynu z art. 77 kw, ponieważ nie sprawował opieki nad psem w dniu zdarzenia. W konsekwencji, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i uniewinnił obwinionego od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia, obciążając jednocześnie Skarb Państwa kosztami postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia 'trzymanie psa' w kontekście art. 77 kw oraz zasady reformationis in peius.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie kluczowe było ustalenie faktycznego opiekuna zwierzęcia.
Zagadnienia prawne (2)
Czy obwiniony, który nie jest właścicielem psa, ale znajdował się w jego pobliżu, może być uznany za osobę trzymającą psa i tym samym odpowiedzialną za niezachowanie środków ostrożności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, obwiniony nie może być uznany za osobę trzymającą psa i tym samym odpowiedzialną za niezachowanie środków ostrożności, jeśli faktycznie opiekę nad psem sprawowała jego właścicielka.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że kluczowe dla odpowiedzialności za wykroczenie z art. 77 kw jest faktyczne sprawowanie opieki nad psem. W tej sprawie, mimo że obwiniony znajdował się w pobliżu psa, dowody (w tym zeznania właścicielki psa) wskazywały, że to ona sprawowała opiekę nad swoim psem w dniu zdarzenia. Obwiniony nie był podmiotem czynu.
Czy sąd odwoławczy, rozpoznając apelację wniesioną wyłącznie na korzyść obwinionego, może dokonywać ustaleń faktycznych mniej korzystnych dla obwinionego niż sąd pierwszej instancji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy nie może orzec na niekorzyść obwinionego, jeżeli nie wniesiono na jego niekorzyść środka odwoławczego (zasada reformationis in peius).
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy powołał się na art. 434 § 1 kpk, wskazując, że w sytuacji, gdy apelację wniósł tylko obwiniony, sąd odwoławczy nie miał podstaw do kwestionowania ustaleń sądu pierwszej instancji w sposób mniej korzystny dla obwinionego, a jedynie mógł je badać w granicach korzystnych dla niego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. W. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | koszty postępowania |
Przepisy (8)
Główne
kw art. 77
Kodeks wykroczeń
Pomocnicze
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
kpsw art. 109 § § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.k. art. 436
Kodeks postępowania karnego
kpsw art. 104
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
kpk art. 440
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 434 § § 1
Kodeks postępowania karnego
kpsw art. 118 § § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obwiniony nie sprawował opieki nad psem w dniu zdarzenia; opiekę sprawowała jego właścicielka. • Sąd odwoławczy nie może orzekać na niekorzyść obwinionego, gdy apelację wniósł tylko on.
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące fałszywości zeznań świadków. • Zarzuty dotyczące błędnej oceny nagrania jako materiału dowodowego. • Argumentacja sądu pierwszej instancji, że obwiniony przyjął na siebie zobowiązanie do nadzoru nad psem od momentu jego nabycia.
Godne uwagi sformułowania
Wykroczenie art. 77 kw popełnia osoba, która nie zachowuje zwykłych lub nakazanych środków ostrożności przy trzymaniu psa. Wykroczenie to ma charakter indywidualny. Może je popełnić wyłącznie osoba, która zwierzę trzyma i ciąży na niej obowiązek zachowania zwykłych lub nakazanych środków ostrożności. • Podmiotem czynu opisanego w art. 77 Kodeksu wykroczeń może być każdy, kto sprawuje nadzór nad zwierzęciem. • Zachowanie obwinionego należało zakwalifikować jako niewłaściwe w świetle norm obyczajowych, jednakże nie naruszające norm prawnych.
Skład orzekający
Hanna Bartkowiak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'trzymanie psa' w kontekście art. 77 kw oraz zasady reformationis in peius."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie kluczowe było ustalenie faktycznego opiekuna zwierzęcia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest precyzyjne ustalenie faktycznego opiekuna zwierzęcia dla przypisania odpowiedzialności za wykroczenie. Pokazuje również zastosowanie zasady 'reformationis in peius'.
“Czy zawsze właściciel psa odpowiada za jego zachowanie? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.