VI U 454/25

Sygn. akt VI U 454/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28/10/2025 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Sędzia Anna Kliś-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 28 października 2025 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 148 (1) k.p.c. sprawy z odwołania I. W. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 24 lipca 2025 roku, znak: 340000/603/2025-ZAS-TI przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o zasiłek chorobowy zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 24 lipca 2025 roku, znak: 340000/603/2025-ZAS-TI w ten sposób, że przyznaje I. W. (1) prawo do zasiłku chorobowego za okres od 21 lipca 2025 r. do 17 sierpnia 2025 r. po ustaniu zatrudnienia u płatnika (...) HOSPICJUM (...) Sygn. akt VI U 454/25 13 listopada 2025 roku UZASADNIENIE Decyzją z dnia 24 lipca 2025 roku, znak: 340000/603/2025-ZAS-TI Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił I. W. (1) prawa do zasiłku chorobowego za okres od 21 lipca 2025 r. do 17 sierpnia 2025 r. W uzasadnieniu tej decyzji ZUS podał, że z posiadanej dokumentacji wynika, że wykonywała ona prace na podstawie umowy zlecenia w L. Akademii (...) . (decyzja z dnia 24 lipca 2025 roku – akta organu rentowego) Od powyższej decyzji I. W. (1) wniosła odwołanie, w którym wniosła o zmianę tej decyzji i przyznanie jej prawa do zasiłku chorobowego za wskazany w niej okres. W uzasadnieniu odwołania wskazała, że nie wykonywała w okresie swojej niezdolności do pracy żadnej pracy zarobkowej na podstawie umowy zlecenia z L. Akademią (...) . (odwołanie – k. 1) W odpowiedzi na odwołanie ZUS wniósł o jego oddalenie w całości, powtarzając swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. (odpowiedź na odwołanie – k. 3 – 3 verte) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Odwołująca się I. W. (2) była w okresie od 1.02.2025 r. do 31.05.2025 r. zatrudniona u płatnika (...) Hospicjum. Od dnia 30 maja 2025 roku była niezdolna do pracy. Tytuł do ubezpieczenia ustał u płatnika (...) Hospicjum w dniu 31 maja 2025 roku. W dniu 13 stycznia 2025 roku zawarła ona umowę zlecenia z L. Akademią (...) do dnia 30 września 2025 roku. W okresie od dnia 1 czerwca 2025 r. do 17 sierpnia 2025 odwołująca się była niezdolna do pracy. W okresie tym nie wykonywała żadnych czynności z umowy zlecenia zawartej z L. Akademią (...) , zajęcia, które miała prowadzić ze studentami zostały odwołane. Za ten okres nie otrzymała żadnego wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenia. (dowód: pismo zleceniodawcy k.14, akta ZUS) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie twierdzeń stron zawartych w pismach procesowych i złożonych dokumentach. Sąd wskazuje, że wyżej wymienione dokumenty, złożone do akt niniejszej sprawy, miały moc dowodową i nie istniały podstawy do ich kwestionowania. Wiarygodność dokumentów nie została również zakwestionowana przez żadną ze stron w toku postępowania. Strony nie składały dodatkowych wniosków dowodowych. Sąd zważył, co następuje: Sąd Rejonowy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym, w oparciu o art. 148 1 § 1 kpc . Zgodnie z powołanym przepisem sąd może rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym, (…) gdy po złożeniu przez strony pism procesowych i dokumentów, (…) sąd uzna - mając na względzie całokształt przytoczonych twierdzeń zgłoszonych wniosków dowodowych - że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne. W takim wypadku sąd wydaje postanowienia dowodowe na posiedzeniu niejawnym. Regulacja ta jest wprawdzie wyjątkiem od zasady jawności i kontradyktoryjności procesu cywilnego, ale ma na celu realizację zasady szybkości (rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki), gdyż przyczynia się do usprawnienia postępowania w tych sprawach, w których sąd dojdzie do przekonania, że nie jest potrzebne przeprowadzenie rozprawy. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie było odwołanie I. W. (1) od decyzji ZUS, odmawiającej jej prawa do zasiłku chorobowego za okres od dnia 21 lipca 2025 r. do 17 sierpnia 2025 roku. Wydając zaskarżoną decyzję ZUS powołał się na regulację z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2022 roku, poz. 1732; dalej też jako: ustawa zasiłkowa), zgodnie z którym zasiłek chorobowy z tytułu niezdolności do pracy powstałej w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego, jak i z tytułu niezdolności do pracy powstałej po ustaniu tytułu ubezpieczenia nie przysługuje za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli osoba niezdolna do pracy kontynuuje działalność zarobkową lub podjęła działalność zarobkową stanowiącą tytuł do objęcia obowiązkowo lub dobrowolnie ubezpieczeniem chorobowym albo zapewniającą prawo do świadczeń za okres niezdolności do pracy z powodu choroby. Z ustaleń faktycznych poczynionych w niniejszej sprawie przez Sąd wynika, że po ustaniu tytułu ubezpieczenia odwołująca się miała nadal zawartą umowę zlecenia. ZUS przyjął, że w takim wypadku spełniona jest przesłanka z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy zasiłkowej. Jednak automatyczne działanie ZUS-u nie zasługuje na aprobatę sądu. Każdorazowo bowiem należy ocenić, czy faktycznie w okresie po ustaniu tytułu ubezpieczenia dochodzi do rzeczywistego kontynuowania działalności zarobkowej lub jej podjęcia. Nie wystarczy tu jedynie wykazanie, że w danym okresie zawarta była umowa zlecenia, należy bowiem wykazać, że umowa ta bądź była faktycznie realizowana, bądź też z jej tytułu spływały cyklicznie na rzecz odwołującej się określone kwoty. Jak słusznie wskazuje się w orzecznictwie „zasiłek chorobowy po ustaniu określonego (pracowniczego) tytułu obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego nie przysługuje w razie podjęcia lub kontynuowania tylko takiej działalności zarobkowej stanowiącej tytuł do objęcia obowiązkowo lub dobrowolnie kolejnym lub nowym ubezpieczeniem chorobowym, która zapewnia "źródło utrzymania", w tym choćby minimalny standard ochrony ubezpieczeniowej, a zatem zapewnia taką wysokość świadczeń zasiłkowych za okres orzeczonej niezdolności do pracy, która nie powinna być symboliczna ani ustalana w wysokości "oderwanej" lub pomijającej zasady ustalania podstawy wymiaru świadczeń dla osób, którym przysługuje ochrona zasiłkowa po ustaniu poprzedniego tytułu ubezpieczenia chorobowego” (wyrok SN z dnia 4 października 2018 roku, sygn. akt III UZP 5/18). Jak dalej podaje SN: „zasiłek chorobowy po ustaniu określonego tytułu ubezpieczenia chorobowego nie przysługuje tylko za te okresy orzeczonej niezdolności do pracy, w których została podjęta lub jest faktycznie kontynuowana działalność zarobkowa stanowiąca kolejny lub nowy tytuł podlegania ubezpieczeniu chorobowemu, co nie dotyczy innych okresów zasiłkowych, w których już taka działalność nie była wykonywana. Oznacza to, że wnioskodawczyni nie powinna być pozbawiona świadczeń chorobowych za cały okres po ustaniu pracowniczego tytułu ubezpieczenia chorobowego, tj. za okresy orzeczonej niezdolności do pracy, w których jako osoba uprawniona do zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia nie uzyskiwała żadnych lub uzyskała dochody "marginalne" poniżej progu najniższego wynagrodzenia za pracę (por. wyroki Sądu Najwyższego z 25 lutego 2008 r., I UK 249/07, z 4 czerwca 2012 r., I UK 13/12, z 9 stycznia 2012 r., I UK 212/11). W niniejszej sprawie Sąd ustalił, że po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego odwołująca się miała co prawda nadal zawartą umowę zlecenia z L. Akademią (...) , jednak nie realizowała jej w okresie swojej niezdolności do pracy, nie wykonywała na jej podstawie w tym okresie żadnej pracy na rzecz zleceniodawcy, za ten okres nie dostała też jakiegokolwiek wynagrodzenia z tytułu owej umowy zlecenia. W istocie więc umowa ta w okresie jej niezdolności do pracy nie była wykonywana. Samo istnienie umowy zlecenia, bez faktycznego jej wykonywania – to znaczy bez podejmowania jakichkolwiek działań na rzecz zleceniodawcy i bez otrzymywania wynagrodzenia – nie oznacza jeszcze, że dana osoba kontynuuje działalność zarobkową. Samo formalne pozostawanie w takim stosunku prawnym, bez podejmowania przez odwołującą się żadnych działań mających na celu osiągnięcie przychodu, nie może być uznane za kontynuowanie pracy zarobkowej. W związku z tym nie stanowi to przeszkody w przyznaniu zasiłku chorobowego. Wobec tego, w świetle przywołanych wyżej słusznych poglądów orzecznictwa, Sąd nie uznał, aby doszło do spełnienia przesłanek z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy zasiłkowej. Jednocześnie ZUS nie kwestionował samej niezdolności odwołującej się do pracy w okresie wskazanym w zaskarżonej decyzji, nie powoływał się też na jakiekolwiek inne okoliczności mające przemawiać za brakiem prawa do zasiłku chorobowego za ten okres. Wobec tego sąd zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał odwołującej się I. W. (1) prawo do zasiłku chorobowego za okres od dnia 21 lipca 2025 r. do 17 sierpnia 2025 roku, gdyż przedmiotem odwołania była objęta tylko decyzja ZUS z dnia 24 lipca 2025 roku. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. Z: odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć Zus 13 listopada 2025 roku