VIII U 836/16

Sygn. akt VIII U 836/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Łazowska Protokolant: Kamila Niemczyk po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r. w Gliwicach sprawy M. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o wysokość świadczenia na skutek odwołania M. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 29 marca 2016 r. nr (...) 1. zmienia częściowo zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do obliczenia wysokości emerytury górniczej z zastosowaniem przelicznika 1,8 w miejsce zastosowanego przelicznika 1,5 do 170 (sto siedemdziesiąt) dniówek przepracowanych w okresie od 1 stycznia 1996 r. do 7 października 1996 r., 2. zasądza od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. (-) SSO Grażyna Łazowska Sygn. VIII U 836/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 29.03.2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. przyznał ubezpieczonemu M. W. prawo do emerytury górniczej od 31.03.2016r. Do ustalenia wysokości świadczenia organ rentowy przyjął 142 miesiące przy zastosowaniu przelicznika 1,8 i 151 miesięcy z przelicznikiem 1,5. Następnie po przedłożeniu przez ubezpieczonego nowych dowodów dotyczących liczby dniówek półtorakrotnych organ rentowy przyjął 143 miesiące z przelicznikiem 1,8 i 150 miesięcy z przelicznikiem 1,5. W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony domaga się przyjęcia do obliczenia emerytury dniówek półtorakrotnych przepracowanych w okresie od 1.01.1996r. do 7.10.1996r. Ostatecznie ubezpieczony sprecyzował, że domaga się zmiany decyzji poprzez uwzględnienie przy obliczeniu emerytury średniej miesięcznej liczby dniówek za sporny okres, wyliczonej z zaewidencjonowanych przez pracodawcę 221 dniówek za 1996r. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, podnosząc, że nie mógł zastosować przelicznika 1,8 do spornego okresu przy obliczeniu emerytury, bowiem ubezpieczony nie przedłożył zaświadczenia określającego dokładną ilość dniówek przepracowanych w tym okresie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony pracował w KWK (...) w okresie od 3.05.1988r. do 30.03.2016r. na stanowiskach ładowacza, pomocnika elektryka, młodszego górnika, górnika, nadgórnika i sztygara zmienionego. Przez cały okres zatrudnienia wykonywał pracę pod ziemią. W latach 1988-1998 kopalnia w załączniku do karty ewidencyjnej ubezpieczonego wskazywała zbiorczo liczbę dniówek półtorakrotnych przepracowanych w danym roku, a od 1999r. w rozbiciu na poszczególne miesiące. W latach 1988-1998 ubezpieczony przepracował różną liczbę dniówek półtorakrotnych od 37 do 246, w następnych latach liczba dniówek sukcesywnie ulegała zmniejszeniu, poczynając od 216 dniówek w 1999r. do 27 dniówek w 2006r. Liczba przepracowanych dniówek półtorakrotnych w każdym miesiącu była uwidaczniana na paskach zarobkowych i pracownicy mieli możliwość sprawdzenia czy ewidencja tych dniówek jest prowadzona prawidłowo. Ubezpieczony nie posiada dowodów zarobkowych za 1996r., dniówki półtorakrotne w nich wykazane zgadzały z faktycznie przepracowanymi. Ubezpieczony od 8.10.1996r. do 31.12.1996r. należał do kopalnianej drużyny ratowniczej i okres został mu uwzględniony z przelicznikiem 1,8 bez przyjęcia konkretnej liczby dniówek. W roku 1996r. ubezpieczony przebywał na zwolnieniu lekarskim od 18 do 21.06. ( 4 dni) i w grudniu przez 9 dni. Kopalnia nie posiada ewidencji czasu pracy ubezpieczonego za 1996r. oraz informacji o korzystaniu przez niego z urlopu wypoczynkowego. Ubezpieczony nie pamięta czy w tym roku i kiedy był na urlopie. Organ rentowy do okresu pracy górniczej ubezpieczonego od 1.01. do 7.10.1996r. zastosował przelicznik 1,5. Średnia liczba dniówek półtorakrotnych przepracowanych przez ubezpieczonego w okresie od 1.01. do 7.10.1996r. wynosi 170 dniówek, co wynika z następujących obliczeń: 221 dniówki wykazane przez pracodawcę za 1996r. : 12 mcy = 18,4 dniówki/mc 18,4 x 9 mcy = 165, 6 ( za okres od stycznia do września 1996r) 18,4 : 30 dni (kwiecień 1996r.) = 0,61 x 7 dni = 4,3 dniówki czyli łącznie 170. Wyliczenia pracodawcy w tym zakresie znajdują się w aktach osobowych ubezpieczonego. (dowód: akta rentowe i osobowe ubezpieczonego, oświadczenie ZUS z 8.11.2016 k. 21, przesłuchanie ubezpieczonego). Sąd nie dał wiary zeznaniom ubezpieczonego, że codziennie pracował w przodku, bowiem przeczy temu załącznik do karty ewidencyjnej pracownika znajdujący się w aktach osobowych. Wynika z niego, że w żadnym roku zatrudnienia ubezpieczony Niewiarygodnym w ocenie Sądu jest by pracodawca wpisywał na niej inną liczbę dniówek półtorakrotnych a inną – wyższą na paskach zarobkowych, bo takie działanie nie ma żadnego logicznego wyjaśnienia. Z uwagi na to, że ubezpieczony nie posiada dowodów zarobkowych za 1996r. Sąd oddalił wnioski dowodowe ubezpieczonego uznając je za nieprzydatne dla rozstrzygnięcia sprawy. Powszechnie wiadomym jest, że górnicze wynagrodzenie jest wieloskładnikowe (stawka zasadnicza, dodatki za wykonywanie poszczególnych pracy, Karta Górnika, ekwiwalent za węgiel, premie w zmiennej wysokości). W oparciu o roczne wynagrodzenie za 1996r. nie sposób ustalić liczby dniówek półtorakrotnych przepracowanych przez ubezpieczonego w okresie od 1.01. do 7.10.1996r., dlatego wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego za zakresu księgowości i rachunkowości Sąd uznał za bezzasadny. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Po myśli art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz.U.2015r.748 ze zm.- dalej ustawa FUS) przy ustalaniu wysokości górniczych emerytur, o których mowa w art. 50a lub 50e, stosuje się m.in przelicznik: 1,8 za każdy rok pracy, o której mowa w art. 50d. Ubezpieczony pobiera emeryturę określoną w art. 50e ustawy FUS. Zgodnie z art. 50d powołanej ustawy, przy ustalaniu prawa do górniczej emerytury pracownikom zatrudnionym pod ziemią zalicza się w wymiarze półtorakrotnym okresy pracy na obszarze Państwa Polskiego w przodkach bezpośrednio przy urabianiu i ładowaniu urobku oraz przy innych pracach przodkowych, przy montażu, likwidacji i transporcie obudów, maszyn urabiających, ładujących i transportujących w przodkach oraz przy głębieniu szybów i robotach szybowych a także w drużynach ratowniczych. Bezspornym w rozpoznawanej sprawie jest, że ubezpieczony w 1996r. przez 221 dniówek wykonywał pracę o której mowa w art. 50d ustawy FUS , przy czym ewidencja nie wykazuje w jakich miesiącach dniówki te zostały przepracowane. Od 8.10 do 31.12.1996r. ubezpieczony był członkiem kopalnianej drużyny ratowniczej, wobec czego organ rentowy do okresu tego zastosował przelicznik 1,8. Jak wynika z oświadczenia organu rentowego nastąpiło to bez przyjęcia konkretnej liczby dniówek. Ta okoliczność, jak i fakt niemożności ustalenia ilości dniówek półtorakrotnych przepracowanych przez ubezpieczonego w poszczególnych miesiącach 1996 roku nie stanowi w ocenie Sądu przeszkody do uwzględnienia żądania ubezpieczonego. W oparciu o ilość dniówek półtorakrotnych przepracowanych przez ubezpieczonego w 1996r. można ustalić proporcjonalną liczbę takich dniówek w okresie spornym, która jak to wyżej przedstawiono wynosi 170 dniówek. Niewątpliwie w spornym okresie ubezpieczony wykonywał pracę przodkową, a zatem zdaniem Sądu ma prawo do ustalenia wysokości emerytury z zastosowaniem przelicznika 1,8 co do takiej liczby dniówek. W konsekwencji, Sąd zmienił skarżoną decyzję w ten sposób, że w miejsce zastosowanego przelicznika 1,5 przyznał ubezpieczonemu prawo do obliczenia emerytury z przelicznikiem 1,8 do 170 dniówek przepracowanych w okresie od 1.01. do 7.10.1996r. O kosztach Sąd orzekł, na podstawie art.98 kpc w związku z § 9 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800) zasądzając od ubezpieczonej na rzecz organu rentowego 360 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. W tym stanie rzeczy, w oparciu o przytoczone przepisy prawa i art. 477 14 § 1 kpc Sąd orzekł jak w sentencji. (-) SSO Grażyna Łazowska