VIII U 5124/19

Decyzją z 8 października 2019 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Łodzi stwierdził, że Ł. K. podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu umowy zlecenia z (...) M. C. w okresie od 1 czerwca 2014 r. do 21 lipca 2014 r. oraz określił wysokość podstawy wymiaru składek. Organ rentowy uznał, że 29 umów cywilnoprawnych zawartych między stronami, nazwanych umowami o dzieło, w rzeczywistości stanowiło umowy o świadczenie usług (umowy zlecenia), a w spornym okresie Ł. K. nie posiadał innego tytułu do ubezpieczeń społecznych. Płatnik składek złożył odwołanie, domagając się ustalenia, że umowy były umowami o dzieło i podnosząc zarzut przedawnienia składek. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie. Sąd uznał, że zarzut przedawnienia jest niezasadny, gdyż decyzja dotyczy ustalenia podlegania ubezpieczeniu, a nie wysokości zadłużenia. Analizując meritum sprawy, sąd podkreślił, że decydująca jest treść umowy, a nie jej nazwa. W ocenie sądu, czynności polegające na wdrożeniu systemów zarządzania zgodnie z normami PN EN ISO nie miały charakteru dzieła (rezultatu), lecz stanowiły staranne działanie w ramach umowy zlecenia. Sąd wskazał, że umowa o dzieło wymaga wykonania oznaczonego dzieła, będącego rezultatem, podczas gdy w tym przypadku chodziło o powtarzalne czynności wdrożeniowe, które nie miały samoistnego bytu ani indywidualnego charakteru. W konsekwencji, sąd uznał, że umowy te powinny być kwalifikowane jako umowy o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy o zleceniu, co rodzi obowiązek opłacenia składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. Sąd oddalił odwołanie na podstawie art. 477^14 § 1 k.p.c. i orzekł o kosztach postępowania.

Zagadnienia prawne (2)