VIII U 51/18

Decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. stwierdzono, że M. S. w okresie od 15 grudnia 2008 r. do 30 listopada 2016 r. nie podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym jako pracownik u swojej żony A. S., lecz jako osoba współpracująca przy prowadzonej przez nią pozarolniczej działalności gospodarczej (szkole nauki jazdy). ZUS argumentował, że mimo formalnej umowy o pracę, relacja małżeńska i wspólne gospodarstwo domowe wskazują na współpracę. A. S. wniosła odwołanie, twierdząc, że jej mąż był zatrudniony na stanowisku instruktora nauki jazdy. Sąd Okręgowy, rozpoznając odwołanie, ustalił, że małżonkowie prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, mimo różnych adresów zameldowania i rozdzielności majątkowej. Analizując charakter pracy M. S. w szkole nauki jazdy, sąd uznał, że jego aktywność miała cechy współpracy przy działalności gospodarczej w rozumieniu art. 8 ust. 11 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Sąd podkreślił, że M. S. pełnił funkcję instruktora i kierownika, nadzorował prace, współpracował z WORD i przyjmował kandydatów, co świadczyło o jego systematycznym i zorganizowanym zaangażowaniu. Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, wskazując, że nawet formalna umowa o pracę między małżonkami nie wyklucza podlegania ubezpieczeniom jako osoba współpracująca, jeśli spełnione są kryteria współpracy, takie jak wspólne gospodarstwo domowe i istotny wpływ na działalność. Sąd stwierdził, że aktywność M. S. miała znaczący wpływ na efekty finansowe firmy, co potwierdzały analizy przychodów i strat. W związku z tym, sąd oddalił odwołanie, uznając decyzję ZUS za prawidłową.

Zagadnienia prawne (2)