VIII U 46/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny umorzył postępowanie apelacyjne po tym, jak ZUS cofnął apelację od wyroku przyznającego rentę wypadkową, ponieważ ZUS sam przyznał ubezpieczonemu rentę na dalszy okres.
Sąd Okręgowy przyznał K. S. prawo do renty wypadkowej. ZUS wniósł apelację, zarzucając naruszenie przepisów. Jednak w trakcie postępowania apelacyjnego ZUS wydał nową decyzję, przyznającą ubezpieczonemu rentę na dalszy okres. W związku z tym ZUS cofnął apelację, a Sąd Apelacyjny umorzył postępowanie apelacyjne.
Wyrokiem z dnia 8 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku przyznał ubezpieczonemu K. S. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy prowadzeniu działalności gospodarczej. Od tego wyroku apelację złożył Zakład Ubezpieczeń Społecznych, zarzucając naruszenie przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. W trakcie postępowania apelacyjnego ZUS wydał decyzję z dnia 16 lipca 2012 r., w której przyznał ubezpieczonemu prawo do renty wypadkowej na dalszy okres. W związku z tym, na rozprawie w dniu 27 listopada 2012 r., pełnomocnik ZUS cofnął apelację. Sąd Apelacyjny, powołując się na art. 391 § 2 kpc oraz art. 469 kpc, uznał cofnięcie apelacji za dopuszczalne, biorąc pod uwagę, że ZUS sam przyznał świadczenie, co nie narusza słusznego interesu ubezpieczonego. Na tej podstawie Sąd Apelacyjny umorzył postępowanie apelacyjne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, cofnięcie apelacji jest dopuszczalne, jeśli nie narusza słusznego interesu ubezpieczonego, co ma miejsce, gdy organ rentowy sam przyznał świadczenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny powołał się na przepisy Kodeksu postępowania cywilnego (art. 391 § 2, art. 203 § 4, art. 469 kpc), które w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych dopuszczają cofnięcie środka odwoławczego, jeśli nie narusza to słusznego interesu ubezpieczonego. W sytuacji, gdy ZUS sam przyznał rentę na dalszy okres, cofnięcie apelacji nie jest sprzeczne z prawem ani zasadami współżycia społecznego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzenie postępowania apelacyjnego
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. S. | osoba_fizyczna | ubezpieczony |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. | instytucja | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 391 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
W razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu.
k.p.c. art. 355 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd umarza postępowanie w przypadkach wskazanych w ustawie, w tym w razie cofnięcia apelacji.
Pomocnicze
k.p.c. art. 203 § § 4
Kodeks postępowania cywilnego
Cofnięcie pozwu jest niedopuszczalne, gdy czynności te naruszałyby prawo, zasady współżycia społecznego albo zmierzały do obejścia prawa.
k.p.c. art. 469
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd uznaje za niedopuszczalne cofnięcie pozwu, zawarcie ugody, jak również cofnięcie środka odwoławczego także wtedy, gdy czynność taka naruszałaby słuszny interes pracownika lub ubezpieczonego.
Dz. U. Nr 199, poz. 1673 ze zm. art. 6 § ust. 1 punkt 6
Ustawa o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych
Przepis, na który powoływał się pozwany w apelacji, dotyczący przesłanek przyznania renty.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Cofnięcie apelacji przez ZUS jest dopuszczalne, ponieważ ZUS sam przyznał ubezpieczonemu rentę na dalszy okres, co nie narusza jego słusznego interesu.
Godne uwagi sformułowania
Sąd uznaje za niedopuszczalne cofnięcie pozwu, zawarcie ugody, jak również cofnięcie środka odwoławczego także wtedy, gdy czynność taka naruszałaby słuszny interes pracownika lub ubezpieczonego. W tym stanie rzeczy uznać należy cofnięcie apelacji przez pozwanego za dopuszczalne w świetle powołanych przepisów prawa.
Skład orzekający
Magdalena Budzyńska-Górecka
przewodniczący
Małgorzata Gerszewska
sprawozdawca
Maciej Piankowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność cofnięcia apelacji przez organ rentowy w sprawach o świadczenia z ubezpieczenia społecznego, gdy organ ten sam przyznał świadczenie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ rentowy sam przyznał świadczenie po wniesieniu apelacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje praktyczne aspekty postępowania przed sądem pracy i ubezpieczeń społecznych, pokazując, jak zmiana decyzji organu rentowego wpływa na dalszy bieg postępowania sądowego.
“ZUS cofnął apelację od wyroku o rentę – czy to zawsze oznacza wygraną ubezpieczonego?”
Sektor
ubezpieczenia
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt AUa 815/12 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2012 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Magdalena Budzyńska-Górecka Sędziowie: SSA Małgorzata Gerszewska (spr.) SSA Maciej Piankowski Protokolant : Agnieszka Skwirowska- Schoeneck po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2012 r. na rozprawie sprawy K. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. o prawo do renty w związku z wypadkiem przy prowadzeniu działalności gospodarczej na skutek apelacji pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku- VIII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 08 lutego 2012, sygn. akt VIII U 46/11 postanawia: umorzyć postępowanie apelacyjne UZASADNIENIE. Wyrokiem z dnia 8 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku w Wydziale VIII Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. i przyznał ubezpieczonemu K. S. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy prowadzeniu działalności gospodarczej od dnia 13 kwietnia 2009 r. do dnia 31 marca 2012 r. Apelację od wyroku wywiódł Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Zarzucając Sądowi naruszenie przepisu art. 6 ust. 1 punkt 6 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych ( Dz. U. Nr 199, poz. 1673 ze zm. ) pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu. W toku postępowania odwoławczego pozwany organ rentowy decyzją z dnia 16 lipca 2012 r. przyznał ubezpieczonemu prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem od dnia 1 lutego 2012 r. do dnia 31 maja 2014 r. Ubezpieczony K. S. w piśmie procesowym z dnia 19 listopada 2012 r. domagał się cofnięcia apelacji przez organ rentowy. Na rozprawie w dniu 27 listopada 2012 r. pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych cofnął apelację wobec treści decyzji przyznającej wnioskodawcy prawo do renty wypadkowej i orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 391 § 2 zdanie pierwsze kpc w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Z brzmienia przepisu wynika, iż jest to obowiązek sądu a oświadczenie złożone przez stronę w tym przedmiocie nie podlega jego kontroli na zasadzie odpowiedniego stosowania art. 203 § 4 ( tak uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2000 r., III CZP 6/00, Prok. i Pr. 2000, nr 10, poz. 37). Wskazać jednak należy, że w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych ustawodawca wprowadził szczególną regulację stanowiąc w art. 469 kpc , że Sąd uznaje za niedopuszczalne cofnięcie pozwu, zawarcie ugody, jak również cofnięcie środka odwoławczego także wtedy, gdy czynność taka naruszałaby słuszny interes pracownika lub ubezpieczonego. Oznacza to, że kwestię dopuszczalności cofnięcia apelacji należy rozpatrywać przy uwzględnieniu art. 203 § 4 kpc . W myśl wskazanego przepisu prawa m.in. cofnięcie apelacji w tych specyficznych sprawach będzie dopuszczalne wówczas, gdy z okoliczności sprawy wynika, że czynności te nie będzie sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego albo nie będą zmierzały do obejścia prawa ( tak postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 1997 r. I PKN 74/96, OSNAPiUS 1997/17/318, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2001 r., I PKN 836/00, OSNAPiUS z 2003 r., Nr 2, poz. 41, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2011 r. w sprawie IUK 366/10, LEX 794784 i postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2011 r. w sprawie I UK 385/10, LEX 811836 ). Niespornym jest, że Sąd Okręgowy uwzględnił odwołanie ubezpieczonego przyznając mu prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (wypadkowej), zaś organ rentowy rozpoznając ponowny wniosek K. S. o rentę przyznał mu prawo do dochodzonego świadczenia na dalszy okres tj. do dnia 30 maja 2014 r. przyjmując jednocześnie, że jego niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem przy prowadzenia działalności gospodarczej i datuje się od dnia 13 kwietnia 2009 r. W tym stanie rzeczy uznać należy cofnięcie apelacji przez pozwanego za dopuszczalne w świetle powołanych przepisów prawa. Mając powyższe na względzie na zasadzie powołanych przepisów prawa oraz art. 355 § 1 kpc Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI