VIII U 394/15

Sygn. akt VIII U 394/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 sierpnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Łanowy Protokolant: Ewa Gambuś po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2015 r. w Gliwicach sprawy I. B. ( J. - B. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o umorzenie należności z tytułu składek na skutek odwołania I. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 13 stycznia 2015 r. nr A (...) oddala odwołanie. (-) SSO Jolanta Łanowy Sygn. akt VIII U 394/15 UZASADNIENIE Decyzją nr A (...) z dnia 13 stycznia 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił wszczęcia postępowania w przedmiocie wniosku ubezpieczonej I. B. z dnia 22 grudnia 2014r. o umorzenie należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek za okres od 1 stycznia 2007r. do 30 października 2008r. na podstawie przepisów ustawy z dnia 9 listopada 2012r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (Dz.U. z 2012r., poz. 1551). W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że w wymienionym przez ubezpieczoną okresie podlegała ona jedynie obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu, a nie podlegała obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu oraz wypadkowemu. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. podniósł, że nie może umorzyć należności na ubezpieczenie zdrowotne, bowiem brak jest zadłużenia za ten sam okres na koncie Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W odwołaniu od decyzji I. B. wniosła o jej zmianę przez umorzenie nieopłaconych należności za okres od 1 stycznia 2007r. do 30 października 2008r. na ubezpieczenie zdrowotne na podstawie ustawy z dnia 9 listopada 2012r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą. Ubezpieczona wyraziła przekonanie, że spełnia wszystkie kryteria, jakie wymaga wskazana w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ustawa abolicyjna. Podniosła także, że we wskazanym wyżej okresie nie prowadziła zasadniczo swojej działalności gospodarczej, gdyż zachorowała i była w szpitalu na operacji, ponadto zmuszona była wziąć pożyczkę z banku na spłatę należności. I. B. powołując się na zasadę równości wobec prawa zarzuciła zaskarżonej decyzji, że jest społecznie niesprawiedliwa. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Podkreślił, że z uwagi na posiadanie przez ubezpieczoną prawa do świadczeń emerytalno-rentowych w okresie od 1 stycznia 2007r. do 30 października 2008r. nie powstało zadłużenie podlegające umorzeniu na podstawie przepisów ustawy z dnia 9 listopada 2012r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: I. B. uzyskała uprawnienia do emerytury (uprawnienia emerytalne posiada od dziesięciu lat). W związku z tym, z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności ubezpieczona podlegała w okresie od 1 stycznia 2007r. do 30 października 2008r. wyłącznie ubezpieczeniu zdrowotnemu. I. B. prowadziła działalność gospodarczą w latach 90-tych, świadcząc usługi geodezyjne. Była również biegłą sądową. Działalność gospodarczą prowadziła w okresie od 1 stycznia 1999r. do dnia 31 października 2008 roku, złożyła druk wyrejestrowania (...) w dniu 1 listopada 2008 r. W okresie od 1 marca 2004r. do 23 lipca 2007 roku i od 16 czerwca 2008 roku do 30 czerwca 2008 roku ubezpieczona zatrudniała pracowników. Przez ostatnie dwa lata prowadzenia działalności gospodarczej odwołująca faktycznie jej nie prowadziła z powodu choroby i nie uzyskiwała dochodów. Z uwagi na chorobę nie uzyskała prawa do renty, miała wszakże prawo do świadczenia emerytalnego. Ubezpieczona w okresie od 1 stycznia 2007r. do 30 października 2008r. nie uiszczała składek na ubezpieczenie zdrowotne. I. B. zorientowała się o zaległościach, gdy ZUS sporządził tytuł wykonawczy opiewający na nieuiszczone składki na ubezpieczenie zdrowotne. Wcześniej organ rentowy nie informował jej o zaległościach. Powyższy stan faktyczny wynikający z akt organu rentowego, nie był sporny. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonej I. B. nie zasługuje na uwzględnienie. Obowiązek ubezpieczenia społecznego osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą uregulowany został przepisami ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2013r., poz. 1442 ze zm.). Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt. 5 osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą obowiązkowo podlegają ubezpieczeniom emerytalnym i rentowym. Zgodnie zaś z art. 12 ust. 1 osoby podlegające ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają obowiązkowo ubezpieczeniu wypadkowemu. Natomiast w myśl art. 9 ust. 5 wyżej wymienione osoby mające ustalone prawo do emerytury lub renty podlegają dobrowolnie ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowym. Przepisy dotyczące składek na ubezpieczenia społeczne stosuje się odpowiednio do składek na ubezpieczenie zdrowotne (art. 32 ustawy o s.u.s.). W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy , przepisy ustawy z dnia 9 listopada 2012r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność nie mają do ubezpieczonej I. B. zastosowania. Zgodnie z art. 1 ust. 1 wymienionej ustawy, na wniosek osoby podlegającej w okresie od 1 stycznia 1999r. do 28 lutego 2009r. obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym oraz wypadkowemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności w rozumieniu art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych 1) która przed dniem 1 września 2012r. zakończyła prowadzenie pozarolniczej działalności i nie prowadzi jej w dniu wydania decyzji, o której mowa w ust. 8, 2) innej niż pkt. 1 - umarza się nieopłacone składki na te ubezpieczenia za okres od dnia 1 stycznia 1999r., do dnia 28 lutego 2009r. oraz należne od nich odsetki za zwłokę, opłaty prolongacyjne, koszty upomnienia, opłaty dodatkowe, a także koszty egzekucyjne naliczone przez dyrektora oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, naczelnika urzędu skarbowego lub komornika sądowego. W niniejszej sprawie, w okresie prowadzenia pozarolniczej działalności, szczególnie w okresie od 1 stycznia 2007r. do 30 października 2008r. I. B. nie podlegała obowiązkowo z tytułu prowadzenia tej działalności ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu. Jak wynika bowiem z ustaleń faktycznych, we wskazanym okresie ubezpieczona miała ustalone prawo do emerytury. Z tytułu zaś prowadzonej działalności pozarolniczej ubezpieczona obowiązkowo podlegała tylko ubezpieczeniu zdrowotnemu. Ubezpieczona nie jest zatem osobą, o której stanowi przepis art. 1 ust. 1 omawianej ustawy i nie może domagać się umorzenia w trybie przepisów ustawy z dnia 9 listopada 2012r. nieopłaconych składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe i wypadkowe. Ta zaś okoliczność przesądza o tym, że żądanie ubezpieczonej umorzenia składek na ubezpieczenie zdrowotne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności jest niezasadne. Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 6 ustawy z dnia 9 listopada 2012r., warunkiem umorzenia takich składek jest uprzednie umorzenie należności z tytułu obowiązkowego podlegania ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności. W konsekwencji powyższych rozważań, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja jest prawidłowa i – na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie. (-) SSO Jolanta Łanowy