VIII U 2810/13

Sygn. akt VIII U 2810/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 lipca 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR del. Joanna Smycz Protokolant: Maria Szczęsna po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2014 r. w Gliwicach sprawy J. K. ( K. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. o prawo do emerytury górniczej na skutek odwołania J. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia 10 października 2013 r. nr (...) - (...) zmienia zaskarżoną decyzję przyznając odwołującemu J. K. prawo do emerytury górniczej począwszy od dnia 1 października 2013r. (-) SSR del. Joanna Smycz UZASADNIENIE Decyzją z dnia 10 października 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz. U. z 2009r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.) odmówił J. K. ( K. ) przyznania prawa do emerytury górniczej wskazując, że nie spełnił on warunków do jej uzyskania, ponieważ nie udokumentował wymaganego okresu 25 lat pracy górniczej wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pod ziemią. Odwołanie od tych decyzji złożył ubezpieczony J. K. wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury górniczej bez względu na wiek od 1 października 2013r. Podniósł, że organ rentowy niesłusznie pomniejszył jego okres pracy górniczej o 517 dni absencji z tytułu delegacji związkowej, ponieważ zakład pracy wykazał 414 dni takich nieobecności. Do odwołania dołączył zaświadczenie z dnia 24 października 2013r. wystawione przez (...) Oddział KWK (...) w R. , w którym zakład pracy wykazał 414 dni absencji z tytułu delegacji do prac społecznych i delegacji związkowej. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony J. K. , urodzony (...) , w dniu 25 września 2013r. wystąpił do organu rentowego z wnioskiem o przyznanie prawa do emerytury górniczej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity Dz. U. z 2009r., Nr 153, poz. 1227 ze zm). Na podstawie znajdujących się w aktach rentowych ubezpieczonego zaświadczeń zakładów pracy i świadectw pracy organ rentowy uwzględnił mu 24 lata i 8 miesięcy pracy górniczej wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pod ziemią, i ostatecznie zaskarżoną decyzją z dnia 10 października 2013r. załatwił wniosek odmownie. ZUS wyłączył z okresów pracy górniczej wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pod ziemią 517 dni absencji z tytułu delegacji do prac społecznych i delegacji związkowej powołując się na zaświadczenie zakładu pracy odwołującego z dnia 23 września 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. , rozpatrując kolejny wniosek ubezpieczonego z dnia 2 stycznia 2014r., przyznał odwołującemu prawo do emerytury górniczej bez względu na wiek decyzją z dnia 13 lutego 2014r. od 1 stycznia 2014r. tj. od miesiąca złożenia wniosku. Wypłata świadczenia podlegała zawieszeniu z uwagi na kontynuowania zatrudnienia. Do wniosku ubezpieczony dołączył zaświadczenie z dnia 2 stycznia 2014r., w którym ponownie wskazano 414 dni absencji z tytułu delegacji do prac społecznych i delegacji związkowej. Decyzją z dnia 3 kwietnia 2014r. organ rentowy ponownie ustalił wysokość emerytury górniczej i podjął wypłatę świadczenia od 1 marca 2014r. Ustalony wymiar stażu górniczego został pomniejszony o 414 dni oddelegowania do związków zawodowych i 5 dni urlopu bezpłatnego. Sąd ustalił, że w zaświadczeniach z dnia 23 września 2013r., 24 października 2013r. i 2 stycznia 2014r. (...) Oddział KWK (...) w R. wykazywała 414 dni absencji z tytułu delegacji do prac społecznych i delegacji związkowej. Powyższy stan faktyczny ustalił Sąd na podstawie: akt osobowych ubezpieczonego (koperta – k. -19 a.s.) oraz akt emerytalnych odwołującego – dołączonych do akt sprawy. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego J. K. zasługuje na uwzględnienie. Przesłanki nabycia prawa do emerytury górniczej określa ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2009r., Nr 153, poz. 1227 ze zm). Zgodnie z art. 50 e ustawy prawo do górniczej emerytury, bez względu na wiek i zajmowane stanowisko, przysługuje pracownikom, którzy pracę górniczą wykonywali pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres wynoszący co najmniej 25 lat, z uwzględnieniem ust. 2. Do okresów pracy górniczej, o której mowa w ust. 1, zalicza się także okresy: 1) niezdolności do pracy z tytułu wypadku przy pracy albo z tytułu choroby zawodowej, za które wypłacone zostało wynagrodzenie lub zasiłek chorobowy albo świadczenie rehabilitacyjne, 2) czasowego oddelegowania pracowników, o których mowa w art. 50c ust. 1 pkt 6, do zawodowego pogotowia ratowniczego w (...) S.A. w B. , w (...) S.A. Oddział (...) w L. lub w okręgowych stacjach ratownictwa górniczego - bezpośrednio poprzedzone pracą górniczą wykonywaną pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, przypadające w czasie trwania stosunku pracy. Prawo do emerytury, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem, że pracownik nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Definicję zatrudnienia uważanego za pracę górniczą zawiera art. 50c przytoczonej wyżej ustawy. Zgodnie z art. 50 c ust. 1 za pracę górniczą uważa się między innymi zatrudnienie: 1) pod ziemią w kopalniach węgla, rud, kruszców, surowców ogniotrwałych, glin szlachetnych, kaolinów, magnezytów, gipsu, anhydrytu, soli kamiennej i potasowej, fosforytów oraz barytu; 2) pod ziemią i przy głębieniu szybów w przedsiębiorstwach budowy kopalń określonych w pkt 1 oraz pod ziemią w przedsiębiorstwach i innych podmiotach wykonujących dla tych kopalń roboty górnicze lub przy budowie szybów. Kwestia sporna w niniejszej sprawie sprowadza się do tego, czy mając na uwadze istniejący stan faktyczny i obowiązujące przepisy, należy przyznać odwołującemu prawo do emerytury górniczej od 1 października 2013r., czy też nie i jakie są tego przyczyny. J. K. by uzyskać sporne świadczenie, powinien spełnić wymóg posiadania co najmniej 25 lat pracy górniczej wykonywanej pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na dzień 1 października 2013r. Spełnienie pozostałych przesłanek nie było sporne. W ocenie Sądu orzekającego, postępowanie dowodowe przeprowadzone w niniejszej sprawie wykazało, że ubezpieczony na dzień 1 października 2013r., posiada wymagane 25 lat pracy górniczej wykonywanej pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Nie budzi wątpliwości Sądu, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. błędnie wyłączył z okresów pracy górniczej wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pod ziemią 517 dni absencji z tytułu delegacji do prac społecznych i delegacji związkowej. Sąd orzekający podkreśla, iż z w zaświadczeniach z dnia 23 września 2013r., 24 października 2013r. i 2 stycznia 2014r. (...) Oddział KWK (...) w R. wykazywała 414 dni absencji z tytułu delegacji do prac społecznych i delegacji związkowej. Organ rentowy dysponował zaświadczeniami zarówno z dnia 23 września 2013r. jak i 24 października 2013r., które wpłynęły do ZUS kolejno w dniach 27 września 2013r. i 12 listopada 2013r., a z których to wynikała jednoznacznie ilość 414 dni absencji z tytułu delegacji do prac społecznych i delegacji związkowej wobec czego organ rentowy bezpodstawnie wyłączył z okresów pracy górniczej wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pod ziemią 517 dni takich absencji. Z materiału dowodowego wynika, że ubezpieczony na dzień 1 października 2013r. udokumentował 25 lat i 13 dni okresów pracy górniczej wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pod ziemią, po wyłączeniu 414 dni absencji z tytułu delegacji do prac społecznych i delegacji związkowej. W konsekwencji należało uznać, iż odwołujący spełnia wymóg posiadania 25 lat pracy górniczej w jej kwalifikowanej formie, o której mowa w art. 50e. Według oceny Sądu odwołujący J. K. spełnił wszystkie przesłanki wynikające z treści przepisów dotyczących prawa do emerytury górniczej, a mianowicie art. 50e ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz.U. z 2009r, Nr 153, poz. 1227 ze zm.) pozwalające na przyznanie mu prawa do tego świadczenia od 1 października 2013r. tj. od miesiąca zgłoszenia wniosku, co w pełni potwierdziło przeprowadzone postępowanie. Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd na mocy art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł, jak w sentencji wyroku SSR (del.) Joanna Smycz (...)