VIII U 2448/18

Sprawa dotyczyła odwołania Z. T. od decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, działającego jako likwidator Funduszu Alimentacyjnego, który odmówił umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz opłaty na pokrycie kosztów jego działalności, w łącznej kwocie 45.074,85 złotych. Organ rentowy uznał, że wnioskodawca nie jest w stanie jednorazowo spłacić zobowiązania, ale nie oznacza to niemożności spłaty w dłuższym okresie, a zatem nie zachodzą szczególnie uzasadnione przesłanki do umorzenia. Wnioskodawca podniósł w odwołaniu, że jego jedynym dochodem jest zasiłek z Ośrodka Pomocy Społecznej, a następnie emerytura, co uniemożliwia spłatę zadłużenia. Sąd Okręgowy w Lublinie, po analizie stanu faktycznego, ustalił, że wnioskodawca posiada dwójkę dzieci, z którymi nie utrzymuje kontaktów, cierpi na liczne schorzenia uniemożliwiające podjęcie zatrudnienia i jest współwłaścicielem nieruchomości. Od 2010 roku utrzymywał się z zasiłków socjalnych, a od sierpnia 2018 roku otrzymuje emeryturę w wysokości 587,32 złotych netto. Sąd, powołując się na art. 68 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, podkreślił, że umorzenie należności jest możliwe tylko w szczególnie uzasadnionych przypadkach, które muszą mieć charakter wyjątkowy i prowadzić do sytuacji, w której zobowiązany nie jest w stanie spłacać długu ani w przyszłości. Sąd uznał, że choć wnioskodawca znajduje się w trudnej sytuacji zdrowotnej i rodzinnej, jego obecne dochody z emerytury, które są wyższe niż poprzednie świadczenia socjalne, pozwalają na systematyczną spłatę zobowiązań. Sąd zwrócił również uwagę na możliwość rozłożenia należności na raty lub odroczenia terminu płatności, o co wnioskodawca nie występował. W konsekwencji, sąd uznał decyzję likwidatora za prawidłową i oddalił odwołanie. W drugiej części wyroku orzeczono o kosztach zastępstwa procesowego z urzędu.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający