VIII U 2394/17

Decyzją z dnia 12 października 2017 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. odmówił ubezpieczonej H. Z. prawa do okresowej emerytury kapitałowej, wskazując na brak nowych dowodów uzasadniających ponowne ustalenie świadczenia. Ubezpieczona wniosła odwołanie, argumentując, że przyznanie emerytury na podstawie art. 183 ustawy o emeryturach i rentach wiązało się z przekazaniem środków z OFE na dochody budżetu państwa, a nie miała wiedzy o wysokości świadczenia, gdyby środków tych nie przekazała. Podkreśliła, że środki te nadal są widoczne na jej subkoncie. Sąd oddalił wniosek ZUS o oddalenie odwołania. Sąd ustalił, że ubezpieczona złożyła wniosek o emeryturę w 2014 roku, wybierając najkorzystniejszy wariant i przekazując środki z OFE na dochody budżetu państwa. Po wydaniu decyzji zaliczkowej i podjęciu wypłaty świadczenia, ubezpieczona nie zaskarżyła żadnej z decyzji dotyczących przyznania i przeliczenia emerytury. W 2017 roku złożyła wniosek o przyznanie okresowej emerytury kapitałowej. Sąd oddalił wniosek o hipotetyczne wyliczenie emerytury kapitałowej, uznając, że nie ma znaczenia dla rozpoznania sprawy. Sąd rozpoznał odwołanie od decyzji ZUS odmawiającej prawa do okresowej emerytury kapitałowej. Zgodnie z przepisami, okresowa emerytura kapitałowa przysługuje członkowi OFE, który ukończył 60 lat, a środki na subkoncie są odpowiednio wysokie. Ubezpieczona, przekazując środki z OFE na dochody budżetu państwa, przestała być członkiem OFE, co uniemożliwiło jej uzyskanie prawa do okresowej emerytury kapitałowej. Sąd stwierdził, że błąd aplikacji spowodował niezamknięcie subkonta, ale faktycznie środki zostały przekazane na rzecz budżetu państwa. W związku z tym, że ubezpieczona nie spełniała przesłanek określonych w ustawie o emeryturach kapitałowych (nie była członkiem OFE), sąd oddalił jej odwołanie na podstawie art. 477^14 § 1 k.p.c.

Zagadnienia prawne (2)