VIII U 197/24

Sygnatura akt VIII U 197/24 UZASADNIENIE punktu drugiego postanowienia z dnia 13 stycznia 2024 r. Decyzją z dnia 30 listopada 2023 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. określił podstawę wymiaru składek S. D. na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres 05/2017 do 05/2019, Fundusz Pracy za okres 05/2017-12/2018 oraz Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy za okres od 01/2019 do 05/2019 z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia zawartej z (...) Sp. z o.o. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że przyczyną rozstrzygnięcia zawartego w decyzji jest przyjęcie, że ubezpieczona w spornym okresie była zatrudniona u płatnika składek na podstawie jednej umowy zlecenia, a zawarcie dwóch umów zlecenia miało charakter sztuczny, pozorny i było spowodowane chęcią odprowadzenia składek na ubezpieczenie społeczne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych tylko od części przychodu ubezpieczonej. (decyzja – k. 19-32 akt ZUS) Odwołanie od przedmiotowej decyzji wniósł płatnik składek, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając ją w całości. Przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy strona skarżąca podniosła zarzut przedawnienia w zakresie należności wynikających z zaskarżonej decyzji ZUS. Nadto zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. i art. 75 § 1 k.p.a. , art. 8 k.p.a. , art. 10 k.p.a. oraz naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tj. z dnia 25 maja 2023 r. Dz. U. z 2023 r. poz. 1230, dalej jako ustawa systemowa) w zw. z art. 18 ust. 1 i 3 w zw. z art. 4 pkt 9 oraz art. 20 ustawy systemowej, art. 9 ust. 2 ustawy systemowej, a także przepisu art. 83 § 1 k.c. oraz art. 58 k.c. W konsekwencji wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie jej do ponownego rozpoznania jako, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem przepisów i postępowania przed organem, ewentualnie, na wypadek braku stwierdzenia przez Sąd ziszczenia się przesłanki rażącego naruszenia przepisów prawa postępowania wniesiono o zmianę zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez ustalenie, że podstawa wymiaru składek na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, składkę na Fundusz Pracy oraz składkę na Fundusz Gwarancyjnych Świadczeń Pracowniczych ubezpieczonej S. D. w okresie maja 2017 r. do maja 2019 r. była tożsama z przyjętą przez stronę odwołującą podstawą wymiaru, zgodnie ze złożonymi przez spółkę deklaracjami rozliczeniowymi za sporny okres. (odwołanie – k. 3-32) W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie wywodząc, jak w zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie od płatnika składek na rzecz organu rentowego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych tj. w kwocie 3600,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego liczonymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. (odpowiedź na odwołanie – k. 87-89) Pismem procesowym z dnia 3 stycznia 2025 r. płatnik składek reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika cofnął odwołanie, wnosząc o umorzenie postępowania toczącego się przed tut. Sądem i o zasądzenie od strony odwołującej na rzecz organu rentowego połowy należnych kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wyjaśniono, że strony doszły do porozumienia w niniejszej sprawie, w związku z czym cofnięcie złożonego odwołania należy uznać za uzasadnione. Ponadto podkreślono, że strony doszły do porozumienia w zakresie należnych kosztów zastępstwa procesowego. (pismo procesowe płatnika składek – k. 390-391) W piśmie procesowym z dnia 8 stycznia 2025 r. organ rentowy wskazał, że wyraża zgodę na cofnięcie odwołania, wnosi o umorzenie postępowania i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 1800,00 zł tj. połowy stawki wyliczonej od wartości przedmiotu sporu. Zakład wyjaśnił, że wniosek w zakresie kosztów zastępstwa procesowego uzasadnia tym, że strony uzgodniły sposób zakończenia postępowań odwoławczych sprowadzający się do tego, że płatnik składek cofnie odwołanie, a organ rentowy wyrazi zgodę na cofnięcie odwołania i wniesie o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości połowy stawki. (pismo procesowe organu rentowego – k. 394) Na ostatniej rozprawie z dnia 13 stycznia 2025 r. pełnomocnik płatnika składek podtrzymał wniosek o cofnięcie odwołania. (oświadczenie pełnomocnika płatnika składek na rozprawie z dnia 13 stycznia 2025 r. e- protokół (...) :00:19-00:02:57 – koperta k. 406) Sąd Okręgowy zważył, co następuje: W razie cofnięcia pozwu (odwołania), pozwany, co do zasady jest traktowany jak wygrywający proces, dlatego należy mu się zwrot kosztów procesu, o ile złoży taki wniosek. Mając na względzie powyższe Sąd Okręgowy orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 98 k.p.c. Zgodnie z § 1 w/w przepisu strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Z kolei § 3 w/w przepisu przewiduje, że do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W konsekwencji wysokość kosztów zastępstwa procesowego organu rentowego została ustalona w oparciu o § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935). Przy czym przy zasądzeniu w/w kosztów Sąd Okręgowy związany żądaniem uwzględnił wniosek pełnomocnika organu rentowego co do ograniczenia zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego z uwagi na cofnięcie odwołania do połowy należnych kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. O odsetkach ustawowych za opóźnienie od zasądzonej kwoty tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 1 k.p.c. , zgodnie z którym od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty. Z uwagi na błędne wskazanie kwoty kosztów zastępstwa procesowego we wskazanym postanowieniu w przypadku złożenia zażalenia Sąd zastosuje przepis art. 395 § 2 k.p.c. /Jacek Chrostek/