Sygn. akt VIII U 2350/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Joanna Smycz Protokolant: Maria Szczęsna po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2015 r. w Gliwicach sprawy C. K. ( K. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o wysokość emerytury na skutek odwołania C. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 10 października 2014 r. nr (...) - (...) zmienia zaskarżoną decyzję zaliczając ubezpieczonemu C. K. okres zatrudnienia od 16 lutego 1995r. do 31 marca 2000r. w Zakładzie (...) w G. jako dniówki półtorakrotne. (-) SSO Joanna Smycz Sygn. akt VIII U 2350/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 10 października 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu C. K. ( K. ) zaliczenia okresu zatrudnienia od 16 lutego 1995r. do 31 marca 2000r. w Zakładzie (...) w G. jako dniówek półtorakrotnych. W odwołaniu od decyzji C. K. domagał się zastosowania przelicznika 1,8 do dniówek przepracowanych w Zakładzie (...) w G. w okresie od 16 lutego 1995r. do 31 marca 2000r. Jego zdaniem z dokumentów, w posiadaniu których jest organ rentowy, wynika jednoznacznie ile dniówek w tym zakładzie przepracował w przodku. ZUS wniósł o oddalenie odwołania z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy – Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. ustalił i zważył co następuje: Odwołujący C. K. urodził się (...) Z dniem 6 kwietnia 2007r., tj. z od ustania zatrudnienia, ubezpieczony przeszedł na emeryturę górniczą, przyznaną mu decyzją z dnia 5 kwietnia 2007r. Do ustalenia wysokości emerytury organ rentowy przyjął 24 lata i 10 miesięcy okresów składkowych i 8 miesięcy okresów nieskładkowych. Do 203 miesięcy pracy górniczej zastosował przelicznik 1,8 zaś ostatecznie do 102 miesięcy pracy górniczej przelicznik 1,5. W dniu 28 lipca 2014r. ubezpieczony wystąpił z wnioskiem o zaliczenie dniówek półtorakrotnych z okresu zatrudnienia od 16 lutego 1995r. do 31 marca 2000r. w Zakładzie (...) w G. na wysokość świadczenia. Do wniosku dołączył uwierzytelnione kopie wykazów dniówek z lat 1995 – 2000. Zaskarżoną decyzją z dnia 10 października 2014r. ZUS odmówił ubezpieczonemu zaliczenia okresu zatrudnienia od 16 lutego 1995r. do 31 marca 2000r. w Zakładzie (...) w G. jako dniówek półtorakrotnych, podnosząc, iż na podstawie przedłożonych dokumentów nie może stwierdzić, czy ubezpieczony wykonywał pracę wymienioną w załączniku Nr 3 do Rozporządzenia Ministra Pracy, Płacy i Spraw Socjalnych z dnia 23 grudnia 1994r. (Dz.U. z 1995r. Nr 2, poz. 8) Sąd ustalił, że w okresie od 16 lutego 1995r. do 31 marca 2000r. ubezpieczony był zatrudniony w Zakładzie (...) w G. na stanowisku górnika strzałowego. Ubezpieczony i przesłuchani w sprawie świadkowie zeznali, że ubezpieczony w Zakładzie (...) w G. wykonywał prace przodkową jako górnik strzałowy. Prace wykonywał w brygadzie, której był przodowym. Zakład wykonywał prace górnicze na rzecz kopalń: S. , D. , K. i J. . Świadek R. R. w roku 2001 złożył wniosek o emeryturę przedkładając zaświadczenia o dniówkach przodkowych z (...) w G. z dnia 31 maja 2000 roku i w tym wypadku organ rentowy wszystkie te dniówki zaliczył z przelicznikiem 1,8. Natomiast świadek R. I. uzyskał prawo do przeliczenia wysokości emerytury z zastosowaniem przelicznika 1,8 w oparciu o wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 22 lipca 2014r., sygn. akt VIII U 372/14. ZUS nie składał w powyższej sprawie apelacji zgadzając się z ustaleniami poczynionymi przez Sąd. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: akt emerytalnych ubezpieczonego w szczególności zaświadczenia z Zakładu (...) w G. ; zeznań świadków: R. R. i R. I. (zapis rozprawy z dnia 18 lutego 2015r. 16 min 25 sek. – 26 min. 4 sek.), wyjaśnień ubezpieczonego (zapis rozprawy z dnia 18 lutego 2015r. 28 min. 34 sek. – 31 min. 16 sek.), akt osobowych ubezpieczonego (koperta – k. 13 a.s.), akt o sygn. VIII U 372/14 oraz akt emerytalnych świadków: R. R. i R. I. dołączonych do sprawy. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom ubezpieczonego i zeznaniom przesłuchanych świadków co, do charakteru pracy C. K. w latach 1995-2000. Gdyż zeznania te są zgodne wzajemnie się uzupełniające i mające potwierdzenie w uzasadnieniu prawomocnego wyroku w sprawie VIII U 372/14 i dokumentacji z zakładu pracy ubezpieczonego . Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego C. K. zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), stanowi, że przy ustalaniu wysokości górniczych emerytur, o których mowa w art. 50a lub 50e, stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 2, następujące przeliczniki: 1) 1,5 za każdy rok pracy górniczej wykonywanej pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy; 2) 1,8 za każdy rok pracy, o której mowa w art. 50d; 3) 1,4 za każdy rok pracy w pełnym wymiarze czasu pracy, o której mowa w art. 50c ust. 1 pkt 1-3 i 5-9, wykonywanej częściowo na powierzchni i częściowo pod ziemią; 4) 1,2 za każdy rok pracy, o której mowa w art. 50c ust. 1 pkt 4 i 5, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na odkrywce w kopalniach siarki i węgla brunatnego, w kopalniach otworowych siarki oraz w przedsiębiorstwach i innych podmiotach wykonujących roboty górnicze dla kopalń siarki i węgla brunatnego. Natomiast zgodnie z art. 50 d ust. 1powołanej ustawy, przy ustalaniu prawa do górniczej emerytury pracownikom zatrudnionym pod ziemią oraz w kopalniach siarki lub węgla brunatnego zalicza się w wymiarze półtorakrotnym następujące okresy pracy na obszarze Państwa Polskiego: 1) w przodkach bezpośrednio przy urabianiu i ładowaniu urobku oraz przy innych pracach przodkowych, przy montażu, likwidacji i transporcie obudów, maszyn urabiających, ładujących i transportujących w przodkach oraz przy głębieniu szybów i robotach szybowych; 2) w drużynach ratowniczych. Kwestia sporna sprowadza się do ustalenia, czy odwołujący ma prawo do przeliczenia spornego okresu pracy górniczej wykonywanej w Zakładzie (...) w G. z zastosowaniem przelicznika 1,8. Zdaniem sądu błędne jest stanowisko organu rentowego, ze wykaz dniówek z akt emerytalnych ubezpieczonego znajdujący się na kartach 168-170 jest wykazem dniówek dołowych, a nie przodkowych. W ocenie Sądu z zaświadczeń wynika, że jest to wykaz dniówek przepracowanych bezpośrednio w przodku, które stanowią podstawę do półtorakrotnego wymiaru. Dane zawarte w zaświadczeniach zostały potwierdzone zeznaniami świadków i wyjaśnieniami ubezpieczonego, który jako górnik strzałowy musiał pracować w przodku, w miejscu bezpośredniego wydobycia, bądź przy robotach przygotowawczych. Nie bez znaczenia pozostaje okoliczność, że świadkowi R. R. organ rentowy zaliczył cały sporny okres wynikający z zaświadczeń z tych samych lat i tego samego zakładu pracy do pracy przodkowej z przelicznikiem 1,8 , a nie 1,5. Organ rentowy nie kwestionował charakteru pracy ubezpieczonego, twierdził jedynie, że znajdujące się w aktach wykazy dniówek są wykazami dniówek zjazdowych. Sąd na podstawie zeznań złożonych w sprawie przyjął, że ubezpieczony w spornych okresach wykonywał pracę przodkową w rozumieniu art. 50d ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . W związku z tym Sąd uznał odwołanie za zasadne co do spornego okresu i uwzględnił żądanie ubezpieczonego, aby zaliczyć ten okres przy ustaleniu wysokości emerytury z zastosowaniem przelicznika 1,8. Mając na uwadze powyższe, uznając odwołanie za uzasadnione – na mocy art. 477 ( 14 ) § 2 k.p.c. – Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku. SSO Joanna Smycz
Pełny tekst orzeczenia
VIII U 2350/14
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.