VIII U 2208/20

Sprawa dotyczyła odwołania E. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Łodzi z dnia 4 sierpnia 2019 r., która odmówiła jej prawa do ponownego przeliczenia świadczenia emerytalnego. Emerytka, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o zmianę decyzji poprzez ustalenie wysokości emerytury na podstawie wskaźnika średniego dalszego trwania życia z maja 2019 r. oraz innych zwaloryzowanych danych, argumentując, że organ rentowy powinien uwzględnić dane według stanu na dzień poprawnego rozpoznawania wniosku, a nie z 2013 r. Podkreśliła, że wznowienie postępowania powinno być traktowane jako nowe postępowanie. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o oddalenie odwołania, wskazując, że decyzją z dnia 9 maja 2019 r. przyznał już emeryturę bez pomniejszenia o sumę kwot pobranych wcześniejszych emerytur, co było zgodne z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 marca 2019 r. (sygn. akt P 20/16). Organ rentowy podkreślił, że decyzja z 9 maja 2019 r. jest prawomocna i nie przedstawiono nowych dowodów ani okoliczności uzasadniających ponowne przeliczenie. Sąd Okręgowy w Łodzi ustalił stan faktyczny, zgodnie z którym E. B. ukończyła powszechny wiek emerytalny w czerwcu 2013 r. i złożyła wniosek o emeryturę z tego tytułu. Wcześniej pobierała emeryturę wcześniejszą. Decyzją z lipca 2013 r. przyznano jej emeryturę z powszechnego wieku, ale pomniejszoną o sumę pobranych wcześniejszych emerytur. Decyzją z marca 2015 r. ostatecznie ustalono wysokość tej emerytury, również z pomniejszeniem. W związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, ZUS decyzją z maja 2019 r. wznowił postępowanie, uchylił decyzję z marca 2015 r. i przyznał emeryturę od czerwca 2013 r., obliczoną bez pomniejszenia o kwoty pobranych wcześniejszych emerytur. Emerytura ta została ustalona na podstawie zwaloryzowanego kapitału początkowego i składek oraz średniego dalszego trwania życia z czerwca 2013 r. Emerytka nie odwołała się od tej decyzji. Następnie, w lipcu 2020 r., złożyła wniosek o przeliczenie świadczenia zgodnie z nową ustawą z czerwca 2020 r. ZUS odmówił, co doprowadziło do obecnego odwołania. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie. Stwierdził, że przepisy art. 194i i 194j ustawy o emeryturach i rentach z FUS, na które powoływała się wnioskodawczyni, dotyczą osób, które pobierały emeryturę ustaloną na podstawie art. 25 ust. 1b (czyli z pomniejszeniem). Ponieważ decyzją z maja 2019 r. emerytura E. B. została ustalona bez takiego pomniejszenia, przepisy te nie mają zastosowania. Sąd podkreślił, że prawomocna decyzja z maja 2019 r. nie została przez wnioskodawczynię zaskarżona, a w obecnym postępowaniu nie przedstawiono nowych dowodów ani okoliczności. W związku z tym brak było podstaw prawnych do uwzględnienia odwołania.

Zagadnienia prawne (1)