VIII U 2161/23

Sąd Okręgowy w Łodzi rozpatrzył odwołanie B. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającej umorzenia należności likwidowanego funduszu alimentacyjnego w kwocie 26.342,00 zł. Wnioskodawca domagał się umorzenia długu, powołując się na trudną sytuację materialną i zdrowotną, niskie dochody z emerytury, wysokie koszty leczenia i utrzymania, a także fakt, że płacił dobrowolnie niewielkie kwoty na dzieci i korzysta z pomocy MOPS. Organ rentowy odmówił umorzenia, wskazując, że trudna sytuacja materialna nie zwalnia z obowiązku spłaty świadczeń wypłaconych w zastępstwie dłużnika, a umorzenie byłoby sprzeczne z zasadami dochodzenia należności alimentacyjnych. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie. W uzasadnieniu podkreślono, że przepis art. 68 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych zezwala na umorzenie należności jedynie w "szczególnie uzasadnionych przypadkach", które mają charakter wyjątkowy, losowy i niezależny od zobowiązanego. Sąd uznał, że mimo schorzeń wnioskodawcy, jego sytuacja nie spełnia tych rygorystycznych kryteriów. B. G. pobiera emeryturę, ma dodatek pielęgnacyjny i świadczenie uzupełniające, a koszty utrzymania mieszkania są częściowo pokrywane przez MOPS. Ponadto, dług wynika z wieloletniego niewywiązywania się z obowiązku alimentacyjnego, co nie może być premiowane całkowitym zwolnieniem z długu. Sąd zaznaczył, że wobec wnioskodawcy prowadzona jest egzekucja komornicza, która stopniowo zmniejsza zadłużenie.

Zagadnienia prawne (1)