VIII U 2099/16

Sygn. akt VIII U 2099/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2016 roku Sąd Okręgowy w Lublinie VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na posiedzeniu jawnym w składzie: Przewodniczący: SSO Danuta Dadej -Więsyk Protokolant: p. o. protokolanta sądowego Dorota Hordziejewska po rozpoznaniu sprawy A. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o prawo do renty w związku z odwołaniem od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 22 października 2015 roku znak (...) postanawia: uchylić zaskarżoną decyzję, przekazać sprawę do rozpoznania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. i umorzyć postępowanie. Sygn. akt VIII U 2099/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 22 października 2015 roku, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 roku, poz. 1440 ze zm.), odmówił A. K. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ komisja lekarska Zakładu w orzeczeniu z dnia 16 października 2015 roku nie uznała wnioskodawcy za osobę niezdolną do pracy oraz nie udowodnił on 5-letniego okresu ubezpieczenia przypadającego w dziesięcioleciu przed złożeniem wniosku o rentę (decyzja – akta rentowe). W odwołaniu A. K. uznał wskazaną decyzję za krzywdzącą, powołując się na okoliczności dotyczące schorzeń u niego występujących (odwołanie k. 2 akt sądowych). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (odpowiedź na odwołanie – k. 4-4va.s.). Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: A. K. urodzony (...) , z zawodu malarz budowlany, pracujący w tym zawodzie oraz jako pracownik gospodarczy, dozorca w dniu 6 sierpnia 2015 roku złożył wniosek o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Na podstawie przedłożonych wraz z wnioskiem o rentę dokumentów organ rentowy ustalił, iż wnioskodawca nie udowodnił wymaganego 5-letniego okresu ubezpieczenia przypadającego w dziesięcioleciu przed złożeniem wniosku o rentę, a jedynie 3 lata, 4 miesiące i 26 dni. Łączny udokumentowany staż ubezpieczeniowy wynosi 23 lata, 6 miesięcy i 19 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Do dnia 24.06.2015 r. wnioskodawca podlegał ubezpieczeniom społecznym. Lekarz Orzecznik orzeczeniem z dnia 28.08.2015r. (k. 47 a.r.) uznał, że istnieją okoliczności uzasadniające ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 5 miesięcy. Wobec złożonego zarzutu wadliwości Komisja Lekarska ZUS w wyniku przeprowadzonego bezpośredniego badania i dokonaniu analizy dokumentacji medycznej w dniu 16.10.2015r. (k. 50 a.r.) orzekła, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy. Celem zbadania zasadności odwołania i prawidłowości wydanej decyzji Sąd Okręgowy dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych o specjalności z zakresu ortopedii, psychiatrii, neurologii, kardiologa i psychologa (k. 44). W opinii z 15 czerwca 2016 r. biegli rozpoznali u A. K. (...) i stwierdzili brak niezdolności do pracy. Biegli podnieśli, iż badany lat 60 ( malarz budowlany) był leczony pod kontrolą Poradni Neurologicznej z powodu (...) Szpitalnie z tego powodu był diagnozowany i leczony w Oddziale Neurologicznym w 2015 r i 2016 r. W badaniu neurologicznym nie stwierdzono istotnych odchyleń od normy. Wykonane badania diagnostyczne, w tym (...) nie wykazały istotnych patologii. Badanie U. D. (...) W aktualnym badaniu neurologicznym brak także istotnych odchyleń od normy, bez niedowładów i ataksji, nie stwierdzono cech ogniskowego uszkodzenia (...) , próba R. ujemna, (...) sprawny. Biegli wskazali, iż w ocenie neurologicznej nie stwierdzono niezdolności do pracy zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami opiniowanego. Przy aktualnym stopniu zaawansowania i nasileniu objawów, brak znaczącego trwałego upośledzenia funkcji organizmu, dolegliwości nie powodują długotrwałej niezdolności do pracy w rozumieniu rentowym. Stwierdzone schorzenia mogą być leczone w ramach czasowej niezdolności do pracy tj. zwolnienia lekarskiego. Zdaniem biegłych również w ocenie ortopedycznej brak jest podstawy do uznania u wnioskodawcy niezdolności do pracy. Jak wynika z wywiadu, opiniowany leczy się z powodu (...) od około 1,5 roku. Pozostaje pod opieką lekarza rodzinnego. Nie był hospitalizowany z powodu (...) Przyjmuje leki hypotensyjne: T. A. , T. . Wartości (...) aktualnie znormalizowane pod wpływem leczenia. (...) prawidłowo leczone, bez istotnych powikłań narządowych - nie sprowadza i nie sprowadzało w przeszłości niezdolności do pracy. Jak wynika z wywiadu oraz z danych, zawartych w aktach sprawy, opiniowany od 2.07.2008 roku leczony jest (...) ambulatoryjnie w (...) w M. u dr K. z rozpoznaniem (...) „ (...) . Nie był natomiast leczony psychiatrycznie szpitalnie. W badaniu (...) z dn. 28.05.2015 r. opisywano (...) badaniu psychologicznym z dnia 29.07.2015 r. stwierdzono (...) Aktualnie w badaniu sądowo-psychologicznym również diagnozuje się (...) Podczas obecnego badania (...) Do opinii biegłych żadna ze stron nie zgłosiła uwag ani zastrzeżeń. Wnioskodawca natomiast w dniu 15 września 2016 r. dołączył nową dokumentację medyczną w postaci skierowań do pracowni diagnostycznych z rozpoznaniem (...) Wnioskodawca dotychczas nie był leczony z powodu opisanych wyżej schorzeń, w tym z powodu (...) Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił w oparciu o przytoczone dowody z opinii biegłych lekarzy sądowych, dowody z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy oraz organu rentowego, które obdarzono wiarą w całości. Zostały one sporządzone w przepisanej formie, w oparciu o obowiązujące w dacie ich wydania przepisy prawne, przez kompetentne osoby w ramach przysługujących im uprawnień. Rozstrzygając w sprawie Sąd oparł się na wnioskach zawartych w opinii biegłych oraz nowej dokumentacji medycznej (k. 75-81, 87-90) złożonej przez wnioskodawcę. Biegli wnikliwie przeanalizowali dokumentację medyczną ubezpieczonego i omówili wpływ zdiagnozowanych u niego schorzeń na zdolność do pracy - przy uwzględnieniu dotychczasowego doświadczenia zawodowego i posiadanych kwalifikacji. Biegli ortopeda, neurolog, kardiolog i psychiatra nie stwierdzili u ubezpieczonego niezdolności do pracy. Wnioski zawarte w powołanych opiniach są wystarczająco uzasadnione i z tych względów wskazane opinie Sąd Okręgowy uznał za wiarygodne, miarodajne i wyczerpujące, a przez to przedstawiające wystarczające wiadomości specjalne, niezbędne do merytorycznego rozstrzygnięcia zarzutów zawartych w odwołaniu (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 września 1999 roku, sygn. II UKN 96/99). Kierując się powyższymi wskazaniami Sąd Okręgowy w całości podzielił wnioski biegłych. Zgodnie z art. 477 14 § 4 k.p.c. w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub orzeczenie komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie od decyzji opiera się wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia, sąd nie orzeka co do istoty sprawy na podstawie nowych okoliczności dotyczących stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, które powstały po dniu złożenia odwołania od tej decyzji. W tym przypadku sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. Opierając się na kartach informacyjnych leczenia szpitalnego, dotyczących 2016 roku złożonych skierowaniach do pracowni diagnostycznych, wyjaśnieniach wnioskodawcy o pojawieniu się innych schorzeń w maju i czerwcu 2016 roku, należało uznać, że w rozpoznawanej sprawie wystąpiły nowe okoliczności dotyczące stwierdzenia niezdolności do pracy ubezpieczonego, które powstały po dniu złożenia odwołania, tj. 9 listopada 2015 roku. Jak bowiem wynika z poczynionych ustaleń u wnioskodawcy (...) . Nie był on dotychczas leczony z powodu opisanych chorób. Natomiast pozostałe stwierdzone u skarżącego (...) mając na uwadze wnioski zawarte w opiniach biegłych neurologa, ortopedy, kardiologa, psychiatry, nie stanowiły podstawy do uznania ubezpieczonego za osobę niezdolną do pracy. W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja z 22 października 2015 roku podlega uchyleniu, a sprawa przekazaniu do ponownego rozpoznania organowi rentowemu, co skutkuje umorzeniem postępowania przed sądem. Mając powyższe na względzie, Sąd Okręgowy na podstawie powołanego przepisu orzekł jak w sentencji.