III U 123/16

Sąd Okręgowy w SuwałkachSuwałki2016-06-07
SAOSubezpieczenia społeczneemerytury i rentyŚredniaokręgowy
emeryturaZUSprzeliczeniepodstawa wymiaruwskaźnik wysokości podstawy wymiaruustawa emerytalnaświadczenie

Sąd Okręgowy oddalił odwołanie R. J. od decyzji ZUS odmawiającej przeliczenia emerytury, uznając, że nie spełniła ona warunków określonych w art. 110a ustawy o emeryturach i rentach.

R. J. odwołała się od decyzji ZUS odmawiającej przeliczenia jej emerytury, twierdząc, że spełnia warunki do ponownego ustalenia wysokości świadczenia na podstawie zarobków z lat 1996-2005, które według niej dawały wskaźnik wyższy niż 250%. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie, stwierdzając, że wnioskodawczyni nie przedstawiła zarobków po przyznaniu świadczenia, które skutkowałyby wyliczeniem wskaźnika wyższego niż 250%, a jedynie uwzględnienie 'trzynastki' za 2004r. i części 2005r. nie spełniało tego wymogu.

Sprawa dotyczyła odwołania R. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 10 lutego 2016 r., która odmówiła prawa do przeliczenia emerytury. Organ rentowy wskazał, że zgodnie z art. 110a ustawy o emeryturach i rentach, przeliczenie emerytury jest możliwe, gdy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy niż 250% i wskazano podstawę wymiaru składki przypadającą po przyznaniu emerytury. Wnioskodawczyni nie spełniła tego warunku, gdyż wskaźnik obliczony od zarobków z lat 1996-2005 wynosił 243,52%. R. J. argumentowała, że miała zastosowane ograniczenie podstawy wymiaru do 250% i że jej zarobki z lat poprzedzających 1999r. były wyższe. Podniosła również, że załączyła dokument RP-7 z wyższym wynagrodzeniem za 2004r. Sąd Okręgowy, po analizie przepisów art. 110a i 110 ust. 3 ustawy, uznał, że ponowne ustalenie wysokości emerytury wymaga wskazania zarobków po przyznaniu świadczenia, które skutkowałyby wyższym wskaźnikiem niż 250%. Sąd nie podzielił opinii biegłej, która uznała, że wskaźnik z lat 1995-2004 był wyższy niż 250%. W konsekwencji, Sąd Okręgowy oddalił odwołanie R. J. na mocy art. 477^14 §1 kpc.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli wskazane zarobki nie przypadają po przyznaniu świadczenia i nie skutkują wyższym wskaźnikiem niż 250%.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że ponowne ustalenie wysokości emerytury wymaga wskazania zarobków po przyznaniu świadczenia, które skutkowałyby wyższym wskaźnikiem niż 250%. Samo uwzględnienie dodatkowych składników wynagrodzenia (jak 'trzynastka') za okres po przyznaniu emerytury, które nie podnoszą wskaźnika powyżej 250%, nie jest wystarczające do przeliczenia świadczenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie odwołania

Strona wygrywająca

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B.

Strony

NazwaTypRola
R. W. J.osoba_fizycznaodwołująca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (4)

Główne

u.e.r.f.u.s. art. 110a § 1

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Przeliczenie emerytury jest możliwe, gdy wskazano podstawę wymiaru składki przypadającą po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy niż 250%.

Pomocnicze

u.e.r.f.u.s. art. 110 § 3

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Okres ostatnich 20 lat kalendarzowych obejmuje okres przypadający bezpośrednio przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie świadczenia.

u.e.r.f.u.s. art. 15 § 1

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Określa okresy kalendarzowe do ustalania podstawy wymiaru emerytury.

u.e.r.f.u.s. art. 15 § 5

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Dotyczy ograniczenia podstawy wymiaru emerytury.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Ponowne ustalenie wysokości emerytury wymaga wskazania zarobków po przyznaniu świadczenia. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru musi być wyższy niż 250%.

Odrzucone argumenty

Zastosowanie ograniczenia podstawy wymiaru do 250% w przeszłości uprawnia do przeliczenia. Uwzględnienie 'trzynastki' za 2004r. i części wynagrodzenia za 2005r. powinno skutkować przeliczeniem emerytury.

Godne uwagi sformułowania

ponowne ustalenie wysokości emerytury od przeliczonej podstawy wymiaru może nastąpić w przypadku gdy do jej obliczenia wskazano inne zarobki niż ostatnio przyjęte. Chodzi więc o wynagrodzenie za pracę w całości lub w części po przyznaniu emerytury. Takiego zaś, które powodowałoby wyliczenie wskaźnika wyższego niż 250% odwołująca się nie przedstawiła.

Skład orzekający

Piotr Witkowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przeliczenia emerytury na podstawie zarobków po przyznaniu świadczenia, w szczególności wymogu przekroczenia wskaźnika 250%."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS i może być ograniczone do sytuacji faktycznych podobnych do opisanej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla osób zainteresowanych prawem ubezpieczeń społecznych i mechanizmami przeliczania emerytur, choć nie zawiera nietypowych faktów.

Kiedy ZUS odmówi przeliczenia emerytury? Sąd wyjaśnia kluczowe warunki.

Sektor

ubezpieczenia

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III U 123/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 czerwca 2016r. Sąd Okręgowy w Suwałkach III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Piotr Witkowski Protokolant: st. sekr. sądowy Beata Dzienis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2016r. w S. sprawy R. W. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o wysokość świadczenia w związku z odwołaniem R. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 10 lutego 2016 r. znak (...) oddala odwołanie. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 10.02.2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. , powołując się na przepisy ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2015r. poz.748) odmówił R. J. prawa do przeliczenia emerytury. W uzasadnieniu swojej decyzji organ rentowy wskazał, iż przeliczenia wysokości emerytury zgodnie z art. 110a ustawy dokonuje się na wniosek emeryta, gdy zostały spełnione łącznie następujące warunki: a) do ponownego obliczenia podstawy wymiaru emerytury wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub na ubezpieczenia emerytalne i rentowe przypadającą w całości lub części po przyznaniu emerytury, tj. z okresu: - kolejnych 10 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości emerytury od przeliczonej podstawy wymiaru, - dowolnie wybranych przez emeryta 20 lat kalendarzowych, w których podlegał on ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia o ponowne ustalenie wysokości emerytury; - nowo ustalony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy niż 250%. Organ rentowy wskazał, iż powyższa regulacja ma na celu umożliwienie ponownego obliczenia wysokości emerytury od podstawy wymiaru ustalonej w wyniku wskazania zarobków uzyskanych w innych latach, niż ostatnio przyjęte, w przypadku, gdy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od 250 %, ale niższy od ostatnio ustalonego. Ponowne ustalenie wysokości emerytury od przeliczonej podstawy wymiaru może nastąpić w przypadku, gdy do jej obliczenia wskazano inne zarobki, niż przyjęte ostatnio. Natomiast wnioskodawczyni nie spełniła warunków do ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawie ustawy z 05.03.2015r., ponieważ wskaźnik wysokości podstawy wymiaru ustalony od zarobków z lat 1996-2005 wynosi 243,52%, a więc nie jest wyższy niż 250%. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła R. J. , domagając się jej zmiany i ponownego przeliczenia jej emerytury przy przyjęciu wynagrodzenia za 2004r. oraz wynagrodzenia z lat poprzednich tj. do 1995r. włącznie. Podniosła, iż ustawodawca dał możliwość ponownego przeliczenia emerytury tym osobom, które, tak jak ona, miały zastosowane ograniczenie podstawy wymiaru do 250%, a którym przed 1.01.1999r. odprowadzano składki od całego wynagrodzenia przekraczającego 250%. W jej przypadku już w decyzji przyznającej emeryturę od 1.02.2004r. wskaźnik wysokości wymiaru przekraczał 250% i wynosił 252,7%, jak i w decyzji z dnia 25.04.2005r. wskaźnik ten wynosił 255,73%. W 2004 roku jej emerytura była zawieszona, ponieważ ciągle pracowała. Dodatkowo wskazała, że do wniosku złożonego w dniu 10.12.2015r. załączyła RP-7, w którym wynagrodzenie za 2004 rok było wyższe jak przyjęte w decyzji z dnia 25.04.2005r., ponieważ otrzymała „trzynastkę”. W związku z tym uważa, iż organ rentowy postąpił nieprawidłowo odmawiając jej przeliczenia emerytury według nowej stawki bazowej. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddaleni. Podtrzymał podstawy skarżonej decyzji. Wskazał przy tym, iż zgodnie z art. 110a ust. 2 powołanej ustawy ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz. Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: Odwołania za uzasadnione uzna cie można było. Przepis art. 110a ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2015r. poz.748 ze zm.) stanowi, że wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15 , z uwzględnieniem art. 110 ust. 3 , jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5 , jest wyższy niż 250%. Natomiast art. 110 ust. 3 ustawy stanowi, iż okres ostatnich 20 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15 ust. 1, obejmuje okres przypadający bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia, z uwzględnieniem art. 176. Mając więc to na uwadze wskazać należy, że ponowne ustalenie wysokości emerytury od przeliczonej podstawy wymiaru może nastąpić w przypadku gdy do jej obliczenia wskazano inne zarobki niż ostatnio przyjęte. Przepis przecież art.. 110a ustawy mówi o podstawie wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenie emerytalne i rentowe przypadające w całości lub w części po przyznaniu świadczenia. Chodzi więc o wynagrodzenie za pracę w całości lub w części po przyznaniu emerytury. Takiego zaś, które powodowałoby wyliczenie wskaźnika wyższego niż 250% odwołująca się nie przedstawiła. Takie wynagrodzenie może być tylko przyjęte co do „13” za 2004r. i trzy i pół miesiąca za 2005r. Oczywistym zaś jest, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z tego wynagrodzenia będzie bardzo niewielki. Tym bardziej tak należy uważać, że od 01.04.2005r. obliczono emeryturę z uwzględnieniem tego roku na podstawie art. 110 ustawy, stąd też brak jest podstaw do zastosowania nowej kwoty bazowej na podstawie korekty wynagrodzenia za 2004r. przedłożonej odnośnie wniosku o przeliczenie emerytury w trybie art. 110a ustawy. Z tych względów Sąd nie podzielił opinii sporządzonej w sprawie przez biegłą z zakresu rachunkowości i finansów, która uznała, że jej zdaniem można przeliczyć emeryturę odwołującej się, gdyż wwpw obliczony z lat 1995-2004 jest wyższy niż 250%. W związku z powyższym Sąd Okręgowy na mocy art. 477 14 §1 kpc oddalił odwołanie. PW/mt

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI