VIII U 148/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuDecyzją z dnia 9 grudnia 2021 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił A. K. prawa do świadczenia uzupełniającego dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji, uznając, że nie jest ona osobą niezdolną do samodzielnej egzystencji. Wnioskodawczyni złożyła odwołanie, domagając się zmiany decyzji. Sąd Okręgowy, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, w tym analizie licznych opinii biegłych z różnych dziedzin medycyny (pulmonolog, internista, endokrynolog, neuropsycholog, psychiatra, medycyna pracy), ustalił stan faktyczny. Biegli zgodnie stwierdzili, że pomimo istniejących schorzeń, takich jak lekkie upośledzenie umysłowe, zaburzenia osobowości, nadciśnienie tętnicze, astma oskrzelowa i inne, wnioskodawczyni nie wymaga stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych. Choć potrzebuje okresowego wsparcia w niektórych czynnościach (np. złożone gotowanie, większe zakupy, sprawy urzędowe), jest zdolna do samoobsługi, higieny osobistej, samodzielnego ubierania się i rozbierania, a także do robienia drobnych zakupów. Sąd uznał opinie biegłych za wiarygodne i nie znalazł podstaw do kwestionowania ich wniosków. W związku z tym, że wnioskodawczyni nie spełnia kryteriów niezdolności do samodzielnej egzystencji, sąd oddalił jej odwołanie, podtrzymując decyzję ZUS.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia 'niezdolność do samodzielnej egzystencji' w kontekście świadczenia uzupełniającego, ocena wiarygodności opinii biegłych sądowych.
Orzeczenie dotyczy indywidualnego stanu faktycznego i medycznego wnioskodawczyni. Kluczowe jest ustalenie stopnia naruszenia sprawności organizmu i jego wpływu na potrzebę stałej lub długotrwałej opieki.
Zagadnienia prawne (1)
Czy wnioskodawczyni, z uwagi na istniejące schorzenia, jest osobą niezdolną do samodzielnej egzystencji w rozumieniu przepisów ustawy o świadczeniu uzupełniającym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wnioskodawczyni nie jest osobą niezdolną do samodzielnej egzystencji, ponieważ nie wymaga stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, mimo iż wymaga częściowej, okresowej pomocy w niektórych czynnościach.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na opiniach biegłych, którzy zgodnie stwierdzili, że mimo licznych schorzeń, wnioskodawczyni jest zdolna do samoobsługi, higieny, samodzielnego ubierania się i rozbierania, a także do robienia drobnych zakupów. Potrzebuje jedynie okresowego wsparcia w bardziej złożonych czynnościach, co nie spełnia kryteriów niezdolności do samodzielnej egzystencji.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. K. | osoba_fizyczna | wnioskodawczyni |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (4)
Główne
ustawa o świadczeniu uzupełniającym art. 1 § 3
Ustawa o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji
ustawa o świadczeniu uzupełniającym art. 2 § 1
Ustawa o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji
ustawa o świadczeniu uzupełniającym art. 4 § 3
Ustawa o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji
Pomocnicze
ustawa emerytalna art. 13 § 5
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Stosowany na podstawie art. 7 ustawy o świadczeniu uzupełniającym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Opinie biegłych sądowych zgodnie wskazują, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do samodzielnej egzystencji. • Wnioskodawczyni jest zdolna do samoobsługi, higieny osobistej, samodzielnego ubierania się i rozbierania, a także do robienia drobnych zakupów. • Potrzeba częściowej, okresowej pomocy w niektórych czynnościach nie stanowi podstawy do uznania niezdolności do samodzielnej egzystencji.
Odrzucone argumenty
Wnioskodawczyni, z uwagi na liczne schorzenia, wymaga stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób. • Stan zdrowia wnioskodawczyni, w tym zaburzenia mentalne, uniemożliwia jej samodzielne funkcjonowanie w codziennym życiu i załatwianie spraw urzędowych.
Godne uwagi sformułowania
nie wymaga stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych • jest zdolna do samodzielnego spożywania posiłków, samodzielnego utrzymania higieny osobistej ubrania się i rozebrania się może zrobić drobne zakupu wymaga wsparcia przy bardziej złożonym gotowaniu w większych zakupach załatwieniu spraw urzędowych, opłacaniu rachunków, oraz w umawianiu wizyt lekarskich • choć w poszczególnych czynnościach także w zakresie życia codziennego, czy pełnienia ról społecznych niewątpliwie wymaga okresowej pomocy
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'niezdolność do samodzielnej egzystencji' w kontekście świadczenia uzupełniającego, ocena wiarygodności opinii biegłych sądowych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy indywidualnego stanu faktycznego i medycznego wnioskodawczyni. Kluczowe jest ustalenie stopnia naruszenia sprawności organizmu i jego wpływu na potrzebę stałej lub długotrwałej opieki.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje złożoność oceny niezdolności do samodzielnej egzystencji i rolę opinii biegłych w postępowaniach dotyczących świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Jest to typowy przypadek dla prawników zajmujących się prawem ubezpieczeń społecznych.
“Czy lekkie upośledzenie umysłowe i liczne choroby oznaczają niezdolność do samodzielnej egzystencji? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.