VIII U 1473/14

Sygn. akt VIII U 1473/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 5 marca 2014 roku w sprawie numer (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. stwierdził, że dla płatnika składek (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. miesięczna kwota składek na Fundusz Pracy wynosi za lipiec 2012 roku 1.591,59 zł. Decyzja została wydana na podstawie art.83 ust.1 punkt 3, art.38 ust.1 i art.32 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity Dz.U. z 2013 roku, 1442 ze zm.) w zw. z art.104 ust.1 punkt 1a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach na rynku pracy (Dz.U. z 2013 roku, poz.674). W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że po przeprowadzeniu kontroli u płatnika w zakresie rzetelności obliczania składek na ubezpieczenie społeczne oraz innych składek do których pobierania zobowiązany jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych ustalono, że płatnik składek nie naliczył i nie rozliczył składki na Fundusz Pracy za lipiec 2012 roku od umów cywilnoprawnych, które powinny być traktowane jako umowy o zlecenia. Odwołanie od powyższej decyzji złożył płatnik Spółka (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. , wnosząc o jej zmianę poprzez umorzenie postępowania w sprawie określenia wysokości składki na Fundusz Pracy oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Płatnik zarzucił zaskarżonej decyzji błąd w ustaleniach faktycznych poprzez ustalenie, że umowy zawierane przez spółkę były umowami o wykonywanie usług i umowami starannego działania, w sytuacji gdy materiał dowodowy w sprawie, w tym w szczególności przedłożone organowi rentowemu w trakcie kontroli umowy, rachunki, zeznania świadków i dowód z przesłuchania strony wskazują, iż umowy, w tym umowy zawarte z osobami wskazanymi w decyzji jako ubezpieczeni, były umowami o dzieło. Wnioskodawca wskazał na naruszenie: - art. 627 k.c. poprzez jego błędną wykładnię i w rezultacie błędne niezastosowanie, mimo iż umowy zawierane przez odwołującą się spółkę stanowiły umowy o dzieło i umowy rezultatu; - art. 750 k.c. i art. 734 k.c. oraz art. 6 ust.1 pkt 4, art. 13 pkt 2, art. 18 ust. 1 i ust. 3 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2013 r. poz. 1442 z późn. zm.) poprzez ich błędne zastosowanie i nieprawidłowe przyjęcie, iż zawierane przez spółkę umowy o dzieło, w tym umowa zawarta z osobą wskazaną w decyzji jako ubezpieczony, stanowi umowę agencyjną lub umowę zlecenia albo inną umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. W uzasadnieniu odwołania skarżący podniósł, że wykonawcy zobowiązali się do osiągnięcia określonego rezultatu w postaci: posortowanej określonej ilości ogórka, słoja ogórków, rozpaletyzowanych słojów, umytego, posortowanego i obranego ogórka lub innych warzyw o określonej wadze, słoja sałatki warzywnej włożonej w opakowania jednostkowe, zapakowanej i zabezpieczonej palety ze słoikami zawierającymi wyrób gotowy, umytego ogórka o określonej wadze. W umowie został określony konkretny zindywidualizowany rezultat jako efekt działań wykonawcy. Rezultat ten ma charakter materialno-prawny i istnieje możliwość poddania go sprawdzianowi na istnienie wad fizycznych. Wykonawca był rozliczany z osiągnięcia tego rezultatu, a wynagrodzenie było wypłacane w zależności od tego, czy rezultat został osiągnięty i było uzależnione od osiągniętego rezultatu. Co więcej wolą stron było zawarcie umowy o dzieło. Wykonywanie dzieła przez wykonawcę przy udziale podwykonawców lub pracowników wykonawcy było możliwe aczkolwiek zostało obwarowane dodatkowymi warunkami. Jeśli wykonawca nie osiągnął umówionego rezultatu, to nie następował odbiór dzieła i nie otrzymywał on wynagrodzenia. Wykonawcy nie byli zobowiązani do wykonania dzieła w określonym czasie, a istotne z punktu widzenia wykonania umowy było osiągnięcie rezultatu w określonym przez zamawiającego czasie. Osoby wykonujące dzieło nie podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym. Wobec tego brak jest podstaw do obciążania płatnika z tytułu tych umów obowiązkiem opłacania składek na Fundusz Pracy. Skoro nie był podstaw do obciążenia płatnika tymi składkami to postępowanie jako bezprzedmiotowe powinno ulec umorzeniu. W odpowiedzi na odwołanie pełnomocnik organu rentowego wniósł o jego oddalenie. Kolejną decyzją z dnia 5 marca 2014 roku numer (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. stwierdził, że dla płatnika składek (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. miesięczna kwota składek na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wynosi za lipiec 2012 roku 94,89 zł i za sierpień 2012 roku 76,36 zł. Decyzja została wydana na podstawie art.83 ust.1 punkt 3, art.32 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity Dz.U. z 2013 roku, poz.1443ze zm.) w zw. z art.2, art.9, art.9b, art.10, art.28, art.29 ust.1 ustawy z dnia 13 lipca 2006 roku o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz.U. nr 158, poz.1121 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, iż po przeprowadzeniu kontroli u płatnika w zakresie rzetelności obliczania składek na ubezpieczenie społeczne oraz innych składek do których pobierania zobowiązany jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych ustalono, że płatnik składek nie naliczył i nie rozliczył składki na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Odwołanie od powyższej decyzji złożył płatnik Spółka (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. , wnosząc o jego zmianę poprzez umorzenie postępowania w sprawie określenia wysokości składki na Fundusz Pracy. Nadto wniosła o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Płatnik zarzucił zaskarżonej decyzji błąd w ustaleniach faktycznych poprzez ustalenie, że umowy zawierane przez spółkę były umowami o wykonywanie usług i umowami starannego działania, w sytuacji gdy materiał dowodowy w sprawie, w tym w szczególności przedłożone organowi rentowemu w trakcie kontroli umowy, rachunki, przeprowadzone zeznania świadków i dowód z przesłuchania strony wskazują, iż umowy, w tym umowa zawarta z osobą wskazaną w decyzji jako ubezpieczony, były umowami rezultatu i umowami o dzieło. Wnioskodawca wskazał na naruszenie: - art. 627 k.c. poprzez jego błędną wykładnię i w rezultacie błędne niezastosowanie, mimo iż umowy zawierane przez odwołującą się spółkę stanowiły umowy o dzieło i umowy rezultatu; - art. 750 k.c. i art. 734 k.c. oraz art. 6 ust.1 pkt 4, art. 13 pkt 2, art. 18 ust. 1 i ust. 3 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2013 r. poz. 1442 z późn. zm.) poprzez ich błędne zastosowanie i nieprawidłowe przyjęcie, iż zawierane przez spółkę umowy o dzieło, w tym umowa zawarta z osobą wskazaną w decyzji jako ubezpieczony, stanowi umowę agencyjną lub umowę zlecenia albo inną umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. W uzasadnieniu odwołania skarżący podniósł, że wykonawcy zobowiązali się do osiągnięcia określonego rezultatu w postaci: posortowanej określonej ilości ogórka, słoja ogórków, rozpaletyzowanych słojów, umytego, posortowanego i obranego ogórka lub innych warzyw o określonej wadze, słoja sałatki warzywnej włożonej w opakowania jednostkowe, zapakowanej i zabezpieczonej palety ze słoikami zawierającymi wyrób gotowy, umytego ogórka o określonej wadze. W umowie został określony konkretny zindywidualizowany rezultat jako efekt działań wykonawcy. Rezultat ten ma charakter materialno-prawny i istnieje możliwość poddania go sprawdzianowi na istnienie wad fizycznych. Wykonawca był rozliczany z osiągnięcia tego rezultatu a wynagrodzenie było wypłacane w zależności od tego, czy rezultat został osiągnięty i było uzależnione od osiągniętego rezultatu. Co więcej wolą stron było zawarcie umowy o dzieło. Wykonywanie dzieła przez wykonawcę przy udziale podwykonawców lub pracowników wykonawcy było możliwe aczkolwiek zostało obwarowane dodatkowymi warunkami. Jeśli wykonawca nie osiągnął umówionego rezultatu, to nie następował odbiór dzieła i nie otrzymywał on wynagrodzenia. Wykonawcy nie byli zobowiązani do wykonania dzieła w określonym czasie a istotne z punktu widzenia wykonania umowy było osiągnięcie rezultatu w określonym przez zamawiającego czasie. Osoby wykonujące dzieło nie podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym. Wobec tego brak jest podstaw do obciążania płatnika z tytułu tych umów obowiązkiem opłacania składek na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Skoro nie był podstaw do obciążenia płatnika tymi składkami to postępowanie jako bezprzedmiotowe powinno ulec umorzeniu. W odpowiedzi na odwołanie pełnomocnik organu rentowego wniósł o jego oddalenie. Postanowieniem z dnia 7 listopada 2014 roku obie sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2015 roku Sąd zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie art.177§1 punkt 1 k.p.c. do czasu zakończenia postępowań w sprawach z odwołań Spółki (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. od decyzji dotyczących ustalenia podlegania ubezpieczeniom społecznym przez ubezpieczonych, a wobec prawomocnego zakończenia wszystkich tych postępowań, postanowieniem z dnia 2 listopada 2017 roku Sąd postanowił podjąć postępowanie w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Przedmiotem działalności wnioskodawcy Spółki (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. jest przetwarzanie i konserwowanie owoców i warzyw, sprzedaż hurtowa owoców i warzyw, sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana, kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. (odpis z KRS k. 7 – 11) W dniach od 16 lipca 2013 roku do 1 sierpnia 2013 roku u płatnika składek przeprowadzono kontrolę w zakresie prawidłowości i rzetelności obliczania składek na ubezpieczenia społeczne oraz innych składek, do których pobierania zobowiązany jest ZUS oraz zgłaszania do ubezpieczeń społecznych, w wyniku czego sporządzono protokół kontroli. (okoliczności niesporne) Spółka (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. w dniu 16 sierpnia 2013 roku zgłosiła zastrzeżenia do protokołu kontroli kwestionując ustalenie, że płatnik składek zawierał umowy, w których jako przedmiot wykonywania tych umów wskazano czynności, które swoim charakterem obejmowały zakres starannego działania wykonującego te umowy – umowy o świadczenie usług, do których zgodnie z art. 750 k.c. stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Ponadto spółka wniosła o przesłuchanie w charakterze świadków: specjalistę ds. kadr i płac, operatora produkcji, księgową, mistrza produkcji, wykonawców umów o dzieło. (okoliczności niesporne) Z ustaleń kontroli wynika, iż płatnik składek nie naliczył składki na Fundusz Pracy za lipiec 2012 roku w wysokości 1.591,59 zł oraz na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za lipiec 2012 roku w wysokości 94,89 zł i za sierpień 2012 roku w wysokości 76,36 zł. Nadto ustalono, że płatnik składek za okres od lipca do sierpnia 2012 roku zawierał umowy cywilnoprawne w których jako przedmiot czynności wskazano czynności które swoim charakterem obejmowały zakres starannego działania wykonujących te umowy. Umowy te miały charakter okresowy, a nie terminowy. Ich przedmiotem było zobowiązanie ubezpieczonego do wywołania czynności określonego rodzaju, których strony w momencie zawarcia umowy nie umiały określić lub w wyniku tych umów nie powstał rezultat. Płatnik składek określił przedmiot tych umów jako umowy o dzieło. Wykonawcy tych umów nie byli jednocześnie zatrudnieni na podstawie umów o pracę przez płatnika składek. Płatnik składek nie dokonał zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego umów o świadczenie usług, do których zgodnie z art.750 k.c. stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Postępowania w sprawach dotyczących ustalenia podlegania ubezpieczeniom społecznym zostały zakończone prawomocnie, przy czym w dwóch sprawach VIII U 1445/14 i VIII U 1457/14 decyzja została zmieniona w części. (wykaz spraw – k.40-41) Zmiana decyzji przez Sąd nie ma wpływu na wysokość należności z tytułu składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. (oświadczenie pełnomocnika ZUS – min.00:01:19-00:03:47 protokół rozprawy z 13.12.2017 r.) Powyższy stan faktyczny w istocie jest bezsporny między stronami. Płatnik nie kwestionował matematycznego wyliczenia wysokości składek. Sąd oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków oraz z przesłuchania stron. W ocenie Sądu okoliczności, na które mieliby zeznawać świadkowie oraz strona – że zawierane umowy stanowiły umowy rezultatu i były to umowy o dzieło, nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, albowiem ocena charakteru tych umów była przedmiotem postępowań w sprawach o ustalenie podlegania ubezpieczeniom społecznym, które zostały prawomocnie zakończone. W obecnym postępowaniu strona skarżąca nie może skutecznie podważyć oceny prawnej dokonanej w postępowaniu o ustalenie podlegania ubezpieczeniom społecznym. Sąd zważył co następuje: Odwołania nie są zasadne. Zgodnie z treścią art.6 ust.1 punkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity Dz.U. z 2017 roku, poz.1778) obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu podlegają osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Zasadności obowiązku zapłaty składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w niniejszej sprawie pozostawała w ścisłym związku z orzeczeniami wydanymi przez Sąd Okręgowy w Łodzi w zakresie podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu umów o świadczenie usług, do których zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Na wstępie należy zaznaczyć, iż prawomocnymi wyrokami oddalono odwołania wnioskodawcy Spółki (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. o ustalenie podlegania ubezpieczeniom społecznym, skutkiem czego ustalone zostało, iż umowy zawarte z zainteresowanymi miały charakter umów o świadczenie usług. Zgodnie z treścią art.365§1 kodeks postępowania cywilnego ( k.p.c. ) orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Żaden z wymienionych podmiotów nie może negować faktu istnienia prawomocnego orzeczenia i jego treści, niezależnie od tego, czy był, czy nie był stroną tego postępowania. Dla określenia skutków prawnych rozstrzygnięcia ze względu na jego treść zawartą w orzeczeniu sądu mówi się o prawomocności materialnej. W ramach prawomocności materialnej rozróżnia się skutek pozytywny i negatywny z tym związany. Skutek pozytywny wraża się w mocy wiążącej orzeczenia w sensie jego prejudycjalności, co oznacza, iż w każdym innym procesie należy uznać sprawę, w tym wypadku określenia okresów podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu umów o świadczenie usług za przesądzoną. R. legis art.365§1 k.p.c. polega na tym, iż gwarantuje ona zachowanie spójności i logiki działania organów państwowych, zapobiegając funkcjonowaniu w obrocie prawnym rozstrzygnięć sprzecznych. Moc wiążąca orzeczenia określona w art.365§1 k.p.c. w odniesieniu do sądów oznacza, że podmioty te muszą przyjmować, że dana kwestia prawna, która była przedmiotem rozstrzygnięcia w innej sprawie, a która ma znaczenie prejudycjalne w sprawie rozpoznawanej, kształtuje się tak jak to przyjęto we wcześniejszym prawomocnym orzeczeniu. Przesądzenie tej kwestii oznacza, że w późniejszym postępowaniu nie może być ona już ponownie badana, a zatem zachodzi konieczność ograniczenia dowodzenia faktów objętych prejudycjalnym orzeczeniem. Podstawy kwestionowania poczynionych w prawomocnym wyroku ustaleń oraz dochodzenia do innych wniosków i w konsekwencji innego rozstrzygnięcia sprawy nie może stanowić przekonanie, iż sposób rozstrzygnięcia ustalonych wcześniej kwestii jest niewłaściwy. W kolejnym postępowaniu sąd jest związany prawomocnym orzeczeniem, rozumianym jako określona wypowiedź sądu rozpoznającego poprzednią sprawę, będącą syntezą ustaleń faktycznych i prawnych (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2002 roku w sprawie V CKN 1110/00 Lex nr 74492, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2004 roku w sprawie III UK 151/04 OSNP 2005/12/177). Zaskarżonymi decyzjami organ rentowy ustalił wysokość składek na Fundusz Pracy za lipiec 2012 roku i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za lipiec i sierpień 2012 roku dla płatnika składek. W toku postępowania płatnik składek nie kwestionował wysokości tych należności. Zgodnie z treścią art.104 ust.1 punkt 1c ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity Dz.U. z 2017 roku, poz.1065) obowiązkowe składki na Fundusz Pracy, ustalone od kwot stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe bez stosowania ograniczenia, o którym mowa w art.19 ust.1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych , wynoszących w przeliczeniu na okres miesiąca, co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, w przypadku osób, o których mowa w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 10 października 2002 roku o minimalnym wynagrodzeniu za pracę , co najmniej wynagrodzenie, o którym mowa w tym przepisie, opłacają pracodawcy oraz inne jednostki organizacyjne za osoby wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia oraz za osoby z nimi współpracujące, z wyłączeniem osób świadczących pracę na podstawie umowy uaktywniającej, o której mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 roku o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 . Wysokość składki na Fundusz Pracy określa ustawa budżetowa ( art.104 ust.2 ww. ustawy). Pracodawcy oraz inne jednostki organizacyjne nie opłacają składek na Fundusz Pracy przez okres 12 miesięcy, począwszy od pierwszego miesiąca po zawarciu umowy o pracę, za osoby zatrudnione, które ukończyły 50 rok życia i w okresie 30 dni przed zatrudnieniem pozostawały w ewidencji bezrobotnych powiatowego urzędu pracy. Składki na Fundusz Pracy, o których mowa w art. 104 ust. 1 , opłaca się za osoby wymienione w art. 104 ust. 1 pkt 1-3 , które nie osiągnęły wieku wynoszącego co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn (art.104b ust.1 i 2 ww. ustawy). Zgodnie z treścią art.107 ust.2 ww. ustawy poboru składek na Fundusz Pracy dokonuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych na wyodrębniony rachunek bankowy prowadzony dla składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i przekazuje na rachunek bankowy dysponenta Funduszu Pracy niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 3 dni roboczych od ich otrzymania, w formie zaliczek, część składek zgromadzonych na koncie odpowiadającą udziałowi stopy procentowej składek na Fundusz Pracy w sumie stóp procentowych składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Stosownie do treści art.9 ustawy z dnia 13 lipca 2006 roku o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (tekst jednolity Dz.U. z 2016 roku, poz.1256 ze zm.) przedsiębiorca, o którym mowa w art. 2 ust. 1 , prowadzący działalność gospodarczą wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (…) zwany dalej „pracodawcą”, jest obowiązany opłacać składki za pracowników na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, zwany dalej Funduszem . informacje o jednostce orzeczenia sądów tezy z piśmiennictwa informacje o jednostce projekty ustaw Pracodawca nie opłaca składek na Fundusz przez okres 12 miesięcy, począwszy od pierwszego miesiąca po zawarciu umowy o pracę, za osoby zatrudnione, które ukończyły 50. rok życia i w okresie 30 dni przed zatrudnieniem pozostawały w ewidencji bezrobotnych powiatowego urzędu pracy (art.9 b ww. ustawy). Pracodawca nie opłaca również składek na Fundusz za pracowników, którzy osiągnęli wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn. (art.9b ust.2 ww. ustawy). Pracownikiem, o którym mowa w art.9 , jest osoba fizyczna, która, zgodnie z przepisami polskiego prawa, pozostaje z pracodawcą w stosunku pracy lub jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę nakładczą albo wykonuje pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której, zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121), stosuje się przepisy dotyczące zlecenia (…) ( art.10 ww. ustawy). Poboru składek na Fundusz dokonuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych w okresach miesięcznych, łącznie ze składkami na ubezpieczenia społeczne, a kwoty pobrane tytułem składek przekazuje na rachunek bankowy Funduszu w terminie do 15. dnia następnego miesiąca (art.30 ust.1 ww. ustawy). Wobec ustalenia, że osoby zatrudnione przez wnioskodawcę Spółkę (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym z tytułu umów o świadczenie usług, płatnik składek jest zobowiązany do naliczenia i opłacenia składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Organ rentowy w zaskarżonej decyzji ustalił miesięczną podstawę wymiaru składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, której wysokość nie była kwestionowana. Wobec powyższego Sąd na podstawie art.477 14 §1 k.p.c. oddalił odwołania. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art.98 k.p.c. Płatnik składek jako przegrywający sprawę jest zobowiązany do zwrotu organowi rentowemu poniesionych przez niego kosztów procesu. Koszty te stanowi wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 600 zł, które zostało ustalone na podstawie §12 ust.2 w zw. z §6 punkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz.U. z 2013 roku, poz.490) w zw. z §21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 roku, poz.1804). ZARZĄDZENIE Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi wnioskodawcy. 15 stycznia 2018 roku