IV U 43/23

Sygn. akt IV U 43/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 marca 2023 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: sędzia Dorota Załęska Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Wawrzyniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2023 roku w Sieradzu odwołania A. L. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. z 20 grudnia 2022 r. Nr (...) w sprawie A. L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. o wysokość emerytury oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 43/23 UZASADNIENIE Decyzją z 20.12.2022r., na podstawie art. 133 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2022.504 j. t. ze zm.), ZUS odmówił A. L. wyrównania emerytury od daty nabycia prawa do świadczenia. Organ rentowy argumentował, że skoro odwołująca złożyła w dniu 7.12.2021r. wniosek o ponowne przeliczenie wysokości emerytury w oparciu o wynagrodzenia zastępcze, a decyzją z 13.01.2022r., emerytura została przeliczona od 1.12.2021r., tj. od miesiąca złożenia wniosku, to brak podstaw do wyrównania emerytury za okres poprzedzający miesiąc, w którym wpłynął wniosek. Nie podzielając powyższej decyzji, A. L. złożyła odwołanie, wnosząc o wyrównanie emerytury. Wskazywała, że począwszy od 31.12.2018r., otrzymywała zaniżoną emeryturę, zarzucając nieuwzględnienie przez ZUS do podstawy wymiaru kapitału początkowego, wynagrodzenia zastępczego za czas pracy jako prządka od 25.05.1983 – 31.08.1987 w byłej NRD oraz obliczenie wwpw z uwzględnieniem dochodów z najkorzystniejszych 10 lat. Precyzując stanowisko wskazywała, że ZUS popełnił błąd przy ustalaniu wysokości emerytury, ponieważ nie uwzględnił najkorzystniejszych dochodów, w tym dochodów zastępczych z okresu pracy w byłej NRD. W odpowiedzi na odwołanie ZUS wnosił o jego oddalenie. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: A. L. , ur. (...) Decyzją z 14.09.2010r., ZUS ustalił A. L. kapitał początkowy na dzień 1.01.1999r. w wysokości 88 218,90zł. Do obliczenia pw kp przyjęto przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. od 1.01.1989 – 31.12.1998; wwpw wyniósł 51,61% (decyzja k. 19 – 21/akta kapitałowe). W dniu 25.10.2010r., A. L. złożyła do protokołu w ZUS wniosek o ponowne przeliczenie kapitału początkowego, załączając Rp – 7 z 25.10.2010r. z wynagrodzeniami zastępczymi pracownika, pracującego na równorzędnym stanowisku, jakie zajmowała odwołująca przed wyjazdem na byłej NRD na podstawie umowy rządowej, tj. z lat 1983 – 1987 (k. 23, 25/akta ZUS). Decyzją z 29.11.2010r. , ZUS II Oddział w Ł. ponownie ustalił A. L. wysokość kapitału początkowego. Do obliczenia pw kp przyjęto przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. od 1.01.1981 – 31.12.1990; wwpw wyniósł 65,78%, a wartość kp – 100 740,09zł. Do stażu ubezpieczeniowego ZUS zaliczył okres zatrudnienia wn – i w byłej NRD od 25.05.1983 – 31.08.1987 (decyzja, obliczenie wwpw, wykaz wprowadzonych okresów ubezpieczonego k. 34 – 40/akta kapitałowe). W dniu 19.12.2018r., A. L. złożyła w ZUS wniosek o emeryturę powszechną (wniosek/akta ZUS). Decyzją z 2.01.2019r., ZUS ponownie ustalił A. L. wartość kapitału początkowego w wysokości 104 725,72zł. Do obliczenia pw kp przyjęto przeciętna podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. od 1.01.1981 – 31.12.1990; wwpw wyniósł 69,60% (decyzja, obliczenie wwpw k. 41 – 43/akta kapitałowe). Decyzją z 3.01.2019r., ZUS przyznał A. L. emeryturę powszechną od 31.12.2018r., tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego (decyzja k. 11-12/akta ZUS). W dniu 7.12.2021r., A. L. złożyła w ZUS wniosek o ponowne obliczenie świadczenia, zaznaczając na formularzu inny sposób obliczenia - na podstawie zarobków zastępczych podczas pracy w byłej NRD (wniosek k. 13/akta ZUS). W związku z powyższym wnioskiem, ZUS wystąpił do Centrum Obsługi Korespondencji w Sprawach Emerytalno – Rentowych w J. , o ustalenie i podanie wynagrodzenia zastępczego za okres pracy od 25.05.1983 – 12.02.1987, od 13.02.1987 – 31.08.1987, zatrudnionej w (...) w V. na terytorium byłego NRD na stanowisku prządki (pismo k. 14/akta ZUS). W dniu 31.12.2021r., do ZUS wpłynęła odpowiedź dot. ustalonych wynagrodzeń zastępczych za poszczególne lata, tj.: 1984 – 104442zł., 1985 – 292775zł., 1986 – 359057zł., 1987 – 286693zł . Nie ustalono wynagrodzenia zastępczego za okres od 25.05.1983 – 31.05.1984, z uwagi na równoczesne zatrudnienie wn – i w (...) od 3.09.1979 – 31.05.1984 i na terytorium Niemiec od 25.05.1983r. (pismo k. 15/akta ZUS). Decyzją z 11.01.2022r., ZUS ponownie ustalił A. L. kapitał początkowy na dzień 1.01.1999r. w kwocie 115 712,85zł. Do obliczenia podstawy wymiaru kp przyjęto przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. od 1.01.1981 – 31.12.1990. Za 1983r. przyjęto dochód w wysokości 108 234zł. (75.273 Rp – 7 z 25.10.2010r. + Rp – 7 z okresu zatrudnienia w (...) ), za 1984r. przyjęto dochód w wysokości 163.865zł. (Rp – 7 z 25.10.2010r.), za 1985r. przyjęto dochód w wysokości 292 775zł. (wg inf. z J. ), za 1986r. przyjęto dochód w wysokości 359 057zł. (wg inf. z J. ), za 1987r. przyjęto dochód w wysokości 286 693zł. (wg inf. z J. ); wwpw wyniósł 83,58% (decyzja z załącznikami k. 44-48/akta kapitałowe). Decyzją z 13.01.2022r., ZUS przeliczył A. L. emeryturę od 1.12.2021r., tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek (decyzja k. 16-17/akta ZUS). Od obu decyzji z 11.01.2022r. i 13.01.2022r., A. L. złożyła odwołanie, wnosząc o ponowne przeliczenie emerytury i kapitału początkowego. Podnosiła, że ZUS nie uwzględnił kapitału początkowego z ustalonym wynagrodzeniem zastępczym za czas pracy w b. NRD. W postępowaniu odwoławczym w sprawie IV U 87/22, został dopuszczony dowód z opinii biegłego z zakresu rachunkowości, który przeliczył podstawę wymiaru i wysokość emerytury A. L. w najkorzystniejszym wariancie na dzień 1.12.2021r. oraz wysokość kapitału początkowego na dzień 1.01.1999r. i zwaloryzowanego kp , mając na uwadze załączone do akt rentowych wynagrodzenia zastępcze wn – i z okresu zatrudnienia w NRD. Za lata 1983 – 1986, przyjęto wynagrodzenia: 1983r., 1984r. – wg złożonego przez wnioskodawczynię Rp – 7 z 25.10.2010r., 1985r., 1986r. – zgodnie z informacją ZUS w J. . Najkorzystniejszy wwpw obliczony z 10 kolejnych lat, tj. 1981 – 1990, wyniósł 83,58%. Prawomocnym wyrokiem z 12.10.2022r. Sąd Okręgowy w Sieradzu oddalił odwołanie. Odwołująca nie składała apelacji od powyższego wyroku (odwołanie, opinia, wyrok/akta IV U 87/22). W dniu 8.12.2022r., A. L. złożyła w ZUS wniosek o wsteczne przeliczenie emerytury, począwszy od nabycia prawa do emerytury, tj. od 31.12.2018r. (wniosek k. 20/akta ZUS). Decyzją z 20.12.2022r., na podstawie art. 133 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2022.504 j. t. ze zm.), ZUS odmówił A. L. wyrównania emerytury od daty nabycia prawa do świadczenia. Organ rentowy argumentował, że brak podstaw do wyrównania emerytury za okres poprzedzający miesiąc, w którym wpłynął wniosek, bowiem emerytura została przeliczona od 1.12.2021r., tj. od miesiąca złożenia wniosku w dniu 7.12.2021r. (decyzja k. 21/akta ZUS). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu przed organem rentowym oraz w aktach sprawy IV U 87/22, dotyczącej odwołania A. L. od decyzji ZUS z 11.01.2022r. i 13.01.2022r. Sąd Okręgowy zważył: Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 133 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2022.504 j.t. ze zm.), w razie ponownego ustalenia przez organ rentowy prawa do świadczeń lub ich wysokości, przyznane lub podwyższone świadczenia wypłaca się, poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do tych świadczeń lub do ich podwyższenia, jednak nie wcześniej niż: 1) od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub wydano decyzję z urzędu, z zastrzeżeniem art. 107a ust. 3; 2) za okres 3 lat poprzedzających bezpośrednio miesiąc, o którym mowa w pkt 1, jeżeli odmowa lub przyznanie niższych świadczeń były następstwem błędu organu rentowego lub odwoławczego. Zdaniem Sądu brak podstaw do wyrównania emerytury wnioskodawczyni za okres, którego domaga się odwołująca, tj. od 31.12.2018r. Sąd Okręgowy nie podzielił stanowiska odwołującej o popełnieniu przez organ rentowy błędu przy ustalaniu wysokości emerytury, który wedle odwołującej polegał na nieuwzględnieniu najkorzystniejszych dochodów, w tym dochodów zastępczych. Zaznaczyć należy, że skarżąca składając w dniu 25.10.2010r., wniosek o ponowne przeliczenie kapitału początkowego, załączyła zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu Rp – 7 z 25.10.2010r. z zarobkami zastępczymi za lata 1983 – 1987, których nie kwestionowała i które były podstawą do wydania przez ZUS decyzji o ponownym ustaleniu kp w dniu 29.22.2010r. Po złożeniu przez odwołującą wniosku o ponowne obliczenie świadczenia w inny sposób, co wn – i zaznaczyła w przedmiotowym wniosku, ZUS przeprowadził postępowanie z właściwą jednostką w J. , celem ustalenia wynagrodzenia zastępczego. Na podstawie otrzymanej informacji organ rentowy wydał dwie decyzje z: 11.01.2022r. o ponownym ustaleniu kapitału początkowego oraz z 13.01.2022r. o przeliczeniu emerytury, które odwołująca zaskarżyła. Jednakże wynik postępowania w tej sprawie, prawomocnie zakończonej, potwierdził, że obie decyzje ZUS były prawidłowe, a przyjęte wysokości zarobków (Rp – 7 z 25.10.2010r. co do lat 1983, 1984 oraz informacja ZUS w J. co do lat 1985 – 1987) były najkorzystniejsze. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 477 14 §1 kpc , orzeczono jak w sentencji.