VIII U 1295/17

Sprawa dotyczyła odmowy wypłaty przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych niezrealizowanego świadczenia po zmarłym G. P. na rzecz jego córki E. S. Organ rentowy argumentował, że akt zgonu nie zawierał daty śmierci, a jedynie datę znalezienia zwłok (19 kwietnia 2017 r.), co uniemożliwia ustalenie okresu, za który świadczenie powinno być wypłacone, zgodnie z art. 136 ustawy emerytalno-rentowej. E. S. wniosła odwołanie, domagając się unieważnienia aktu zgonu i nadania daty zgonu. Sąd Okręgowy ustalił, że G. P. był uprawniony do renty rodzinnej, która została wstrzymana od 1 maja 2017 r. Akt zgonu został sporządzony na podstawie karty zgonu, w której wskazano datę znalezienia zwłok, ale nie datę zgonu. Sąd, analizując przepisy Prawa o aktach stanu cywilnego, w tym art. 37, 38, 92, 94 i 95, stwierdził, że akt zgonu może zawierać datę znalezienia zwłok, jeśli data zgonu nie jest znana. Sąd uznał, że karta zgonu została sporządzona prawidłowo, a data znalezienia zwłok jest tożsama z datą zgonu w tym przypadku. Wobec tego, odmowa ZUS była bezzasadna, a E. S. wykazała przesłanki do przyznania niezrealizowanego świadczenia za kwiecień 2017 roku. Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję, przyznając córce prawo do świadczenia.

Zagadnienia prawne (2)