VIII U 1286/17

Sprawa dotyczyła decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), który stwierdził, że M. T. nie podlegał ubezpieczeniom społecznym jako pracownik z tytułu zatrudnienia u swojej żony, R. T., prowadzącej działalność gospodarczą. Zamiast tego, ZUS uznał go za osobę współpracującą przy tej działalności. Organ rentowy argumentował, że obowiązki M. T. miały charakter stały i przyczyniały się do funkcjonowania firmy, a wynagrodzenie wpływało do majątku wspólnego małżonków. Ponadto, wskazano na wspólne zamieszkiwanie i prowadzenie gospodarstwa domowego. R. T. i M. T. wnieśli odwołanie, twierdząc, że nie było podstaw do zmiany kwalifikacji stosunku pracy. Podkreślili, że przepisy nie zabraniają zatrudniania małżonka na umowę o pracę i że M. T. wykonywał swoje obowiązki pracownicze zgodnie z umową, otrzymywał wynagrodzenie, korzystał z urlopów i był zgłaszany do ubezpieczeń jako pracownik. Sąd Okręgowy przychylił się do stanowiska odwołujących. Sąd ustalił, że M. T. faktycznie wykonywał pracę kierowcy na podstawie umowy o pracę, otrzymywał wynagrodzenie, były prowadzone listy płac i ewidencje czasu pracy. Sąd podkreślił, że kluczowe cechy stosunku pracy, takie jak podporządkowanie i wykonywanie pracy pod kierownictwem pracodawcy, były spełnione. Co więcej, sąd zwrócił uwagę na fakt, że małżonkowie, mimo wspólnego zamieszkiwania, nie prowadzili wspólnego gospodarstwa domowego, co jest warunkiem uznania za osobę współpracującą. ZUS nie wykazał, aby praca M. T. miała istotny ciężar gatunkowy lub była niezbędna dla funkcjonowania firmy w stopniu uzasadniającym status osoby współpracującej. Sąd zauważył również, że ZUS w 2008 roku uznał prawidłowość zgłoszenia M. T. jako pracownika, opierając się na oświadczeniach o braku wspólnoty majątkowej i gospodarstwa domowego.

Zagadnienia prawne (2)