VIII U 1167/14

Sąd Okręgowy w GliwicachGliwice2014-07-30
SAOSubezpieczenia społeczneprawo do świadczeń z ubezpieczenia społecznegoŚredniaokręgowy
ubezpieczenia społeczneemerytura górniczadeputat węglowyekwiwalent pieniężnyukład zbiorowy pracyZUSprawo pracy

Sąd Okręgowy oddalił odwołanie emeryta górniczego od decyzji ZUS odmawiającej wypłaty ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla, uznając, że zakład pracy skutecznie odstąpił od wydawania tego świadczenia.

Emeryt górniczy odwołał się od decyzji ZUS odmawiającej mu prawa do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu bezpłatnego węgla. Podstawą odmowy było nieudowodnienie prawa do pobierania ekwiwalentu do 31 grudnia 2001 r. oraz brak wystarczających dowodów na prawo do przeliczenia świadczenia. Sąd ustalił, że choć wnioskodawca był uprawniony do emerytury górniczej i pracował w zakładach górniczych, to przedsiębiorstwo, w którym był zatrudniony, skutecznie odstąpiło od wydawania ekwiwalentu węglowego dla emerytów i rencistów na podstawie odpowiednich porozumień i protokołów dodatkowych do układów zbiorowych pracy. W związku z tym, sąd uznał, że wnioskodawca nie jest osobą uprawnioną do ekwiwalentu na podstawie obowiązujących przepisów.

Sąd Okręgowy w Gliwicach rozpatrywał sprawę A. W., emeryta górniczego, który odwołał się od dwóch decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. Odmówiono mu prawa do wypłaty ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla, zarówno jako emerytowi, jak i pracownikowi zlikwidowanej kopalni. Główną podstawą odmowy było nieudowodnienie prawa do pobierania ekwiwalentu do 31 grudnia 2001 r. oraz brak wystarczających dowodów na prawo do przeliczenia świadczenia. Sąd ustalił, że A. W. był pracownikiem Przedsiębiorstwa (...) w B. oraz KWK (...) w B., a następnie przeszedł na emeryturę górniczą. Kluczowe dla rozstrzygnięcia okazały się przepisy dotyczące układów zbiorowych pracy i ich zmian. Sąd stwierdził, że Przedsiębiorstwo (...) w B. skutecznie odstąpiło od wydawania ekwiwalentu węglowego dla emerytów i rencistów na podstawie porozumienia z 30 grudnia 1994 r. i protokołu dodatkowego nr 5 z 25 listopada 1995 r. do Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy. W związku z tym, A. W. nie był już uprawniony do otrzymania ekwiwalentu pieniężnego na podstawie ustawy z dnia 6 lipca 2007 r. o ekwiwalencie pieniężnym. Odnosząc się do kwestii zatrudnienia w KWK (...), sąd stwierdził, że kopalnia ta nie była objęta reformą górnictwa ani Układem Zbiorowym Pracy dla (...) Zakładów (...) z 21 grudnia 1991 r., co wykluczało możliwość otrzymania ekwiwalentu od ZUS z tego tytułu. W konsekwencji, sąd oddalił odwołania A. W. od obu decyzji ZUS.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli zakład pracy skutecznie odstąpił od wydawania ekwiwalentu węglowego dla emerytów i rencistów na podstawie obowiązujących przepisów i porozumień.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że przedsiębiorstwo górnicze skutecznie odstąpiło od wydawania deputatu węglowego emerytom i rencistom na podstawie porozumień zawartych w trybie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o zmianie ustawy Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw. W związku z tym, wnioskodawca nie był już uprawniony do otrzymania ekwiwalentu pieniężnego na podstawie ustawy z dnia 6 lipca 2007 r.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie odwołania

Strona wygrywająca

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z.

Strony

NazwaTypRola
A. W.osoba_fizycznaodwołujący
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (4)

Główne

u.o.e.p.w. art. 1

Ustawa o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych

Ustawa reguluje zasady wypłaty ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych, kontynuując rozwiązania prawne zapoczątkowane wcześniejszymi ustawami.

u.z.k.p. art. 9 § 3

Ustawa o zmianie ustawy Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw

Przepis ten umożliwiał stronom układów zbiorowych pracy zawarcie porozumienia o odstąpieniu od stosowania określonych uprawnień i świadczeń.

k.p.c. art. 477¹⁴ § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna do oddalenia odwołania.

Pomocnicze

u.d.g. art. 55

Ustawa o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych

Przepis ten zapoczątkował możliwość wypłaty przez ZUS ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla przysługującego emerytom i rencistom.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skuteczne odstąpienie przez zakład pracy od wydawania ekwiwalentu węglowego na podstawie przepisów prawa. Brak objęcia kopalni reformą górnictwa lub odpowiednimi układami zbiorowymi pracy, co wyklucza możliwość wypłaty ekwiwalentu przez ZUS.

Odrzucone argumenty

Prawo do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla na podstawie przepisów obowiązujących przed 2001 rokiem. Prawo do ekwiwalentu pieniężnego w związku z zatrudnieniem w zlikwidowanej kopalni.

Godne uwagi sformułowania

Przedsiębiorstwo (...) B. skutecznie odstąpiło od wydawania deputatu węglowego emerytom i rencistom. KWK (...) w B. nie była objęta reformą górnictwa ponieważ nie figuruje w żadnym z załączników do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 1999 roku.

Skład orzekający

Patrycja Bogacińska-Piątek

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa do ekwiwalentu pieniężnego za deputat węglowy w kontekście zmian układów zbiorowych pracy i reformy górnictwa."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zakładów pracy, które skutecznie odstąpiły od świadczeń węglowych oraz kopalń nieobjętych reformą.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy specyficznego prawa byłych pracowników górnictwa do ekwiwalentu za deputat węglowy, co może być interesujące dla osób związanych z tym sektorem lub prawników specjalizujących się w prawie pracy i ubezpieczeń społecznych.

Czy emeryt górniczy stracił prawo do ekwiwalentu za węgiel przez zmiany w układach pracy?

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt VIII U 1167/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 lipca 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Protokolant: Agata Kędzierawska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2014 r. w Gliwicach sprawy A. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o ekwiwalent pieniężny z tytułu prawa do bezpłatnego węgla na skutek odwołania A. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 28 marca 2014 r. nr (...) 16 kwietnia 2014 r. nr (...) oddala odwołania. (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Sygn. VIII U 1167/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 28 marca 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu A. W. prawa do wypłaty ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla przysługującego emerytom i rencistom. W uzasadnieniu odmowy podano, że z zebranej dokumentacji nie wynika, iż wnioskodawca był uprawniony i pobierał ekwiwalent węglowy do 31 grudnia 2001 roku. Decyzją z dnia 16 kwietnia 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu A. W. prawa do wypłaty ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla przysługującego pracownikom zlikwidowanych kopalń z powodu braku dostatecznych dowodów uzasadniających prawo do przeliczenia świadczenia. Od decyzji tych ubezpieczony wniósł odwołanie, domagając się ich zmiany poprzez przyznanie mu prawa do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla w związku z pracą w (...) B. i KWK (...) . ZUS wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Sąd ustalił, co następuje: A. W. od 20 stycznia 1986r. jest uprawniony do emerytury górniczej. Przed przejściem na emeryturę był pracownikiem Przedsiębiorstwa (...) w B. . W (...) B. był zatrudniony od 2 lutego 1973 roku do 30 czerwca 1986 roku. Przed zatrudnieniem w (...) B. pracował w KWK (...) w B. w okresie od 27 czerwca 1957 roku do 31 stycznia 1973 roku. W dniu 25 marca 2014r. ubezpieczony złożył wniosek w sprawie wypłaty ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla za rok 2014. Ubezpieczony podał, że w latach 2002 - 2007 nie pobierał ekwiwalentu ani bezpłatnego węgla w naturze. Z informacji nadesłanej przez Państwową Inspekcję Pracy - Okręgowy Inspektorat Pracy w K. wynika, że dnia 13 maja 1995 r. do rejestru układów wpisany został jednolity tekst układu zbiorowego dla Przedsiębiorstwa (...) w B. z dnia 29 września 1992 r. Tekst ten powstał na podstawie art. 5 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o zmianie ustawy Kodeks Pracy ( Dz. U nr 113 poz. 547). Do tekstu tego zostało dołączone porozumienie z dnia 29 listopada 1994 r. zawarte w trybie art. 241 27 k.p. o zawieszeniu na okres 1 roku stosowania postanowień powyższego układu w części dotyczącej świadczeń dla emerytów i rencistów z tytułu deputatu węglowego, określonych w pkt 8 i pkt 9 załącznika nr 5 do układu. Ponadto do rejestru układów w dniu 14 czerwca 1995 r. zostało wpisane porozumienie z dnia 30 grudnia 1994 r. o odstąpieniu, w trybie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o zmianie ustawy Kodeks pracy , od stosowania uprawnień do bezpłatnego węgla dla emerytów i rencistów oraz ekwiwalentu za ten węgiel wynikającego z rozdziału IV zał nr 32 do Układu Zbiorowego Pracy dla (...) Węglowego z dnia 1 lutego 1980 r. - poczynając od dnia 30 grudnia 1994 r. W dniu 25 listopada 1995r. został zawarty protokół dodatkowy nr 5 do Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy z dnia 29 września 1992r. dla Przedsiębiorstwa (...) S.A. , zgodnie z którym w oparciu o art. 44 1 Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla (...) Zakładów (...) z dnia 21 grudnia 1991r. w brzmieniu ustalonym w § 1 ust. 5 protokołu dodatkowego nr 7 z dnia 21 listopada 1995r. w związku z zawartym w trybie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 29 września 1994r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1994r., Nr 113, poz. 547 z późn. zm.), porozumieniem z dnia 29 listopada 1994r., podpisanym przez strony uprawnione do zawarcia zakładowego układu zbiorowego o odstąpieniu od stosowania świadczeń, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla (...) Zakładów (...) z dnia 21 grudnia 1991r. – w Załączniku nr 5 do Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy skreślono pkt 8 i 9. Protokół ten obowiązuje od dnia 25 listopada 1995r., został zarejestrowany w dniu 9 lutego 1996r., zaś skreślone punkty 8 i 9 dotyczyły uprawnień, wymiaru i zasad wydawania bezpłatnego węgla deputatowego dla emerytów i rencistów. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach organu rentowego i aktach sprawy: wniosku o wypłatę ekwiwalentu / karta 347 /,świadectw pracy z KWK (...) / karta 6, 9/, zaświadczenia zwolnienia z pracy potwierdzającego zatrudnienie ubezpieczonego / karta 23 /, decyzji o przyznaniu emerytury / karta 19 / oraz pisma Państwowej Inspekcji Pracy z 27 lutego 2008 roku / karta 16-18/, pisma PIP z 28 marca 2008 roku / karta 19-20/. Powyższe dowody nie budziły żadnych wątpliwości i Sąd przyznał im walor wiarygodności i mocy dowodowej , a w konsekwencji przyjął za podstawę do ustalenia stanu faktycznego. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego A. W. nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę prawną decyzji z 28 marca 2014 roku stanowi ustawa z dnia 6 lipca 2007 r. o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych . ( Dz. U nr 147 poz. 1031). Ustawa ta jest kontynuacją rozwiązań prawnych zapoczątkowanych przez art 55 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych (Dz. U. Nr 162, poz. 1112 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 41 i Nr 154, poz. 1802), i przyjętych w kolejnych aktach restrukturyzacyjnych tj. w ustawie z dnia 28 listopada 2003 roku o restrukturyzacji górnictwa węgla kamiennego w latach 2003-2006 / Dz U z 2003r, nr 210, poz. 2037/ i ustawie z dnia 7 września 2007 roku o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego w latach 2008 – 2015 / Dz U z 2007r, nr 192, poz. 1379/ co do uprawnień emerytów i rencistów do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu węgla deputatowego. Regulacje ustawy z 6 lipca 2007 roku stanowią dopełnienie powyższych rozwiązań w kierunku wskazanym przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 12 grudnia 2005 roku, sygn. akt SK 20/04 ( OTK-A 2005/11/183), gdzie stwierdzono, że art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych (Dz. U. Nr 162, poz. 1112 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 41 i Nr 154, poz. 1802), w brzmieniu nadanym przez art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2001 r. o zmianie ustaw: o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, Prawo energetyczne, o partiach politycznych, o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych, o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem administracji publicznej, Prawo telekomunikacyjne, o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe", o spółdzielniach mieszkaniowych, o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2001-2006, o zmianie ustawy o zamówieniach publicznych oraz o utracie mocy ustawy o kasach oszczędnościowo-budowlanych i wspieraniu przez państwo oszczędzania na cele mieszkaniowe (Dz. U. Nr 154, poz. 1802), obowiązującym do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 5 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych (Dz. U. Nr 238, poz. 2020), w części obejmującej zwrot: "z kopalń całkowicie likwidowanych", jest niezgodny z art. 64 ust. 2 w związku z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej . Przepis art 1 ustawy z 6 lipca 2007 roku o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych dotyczy podjęcia przez ZUS , zainicjowanej w chwili wejścia w życie art 55 ustawy dostosowawczej z 26 listopada 1998 roku tj. w dniu 14 stycznia 1999 roku, a zaniechanej z dniem 31 grudnia 2001 roku, formy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego. Zgodnie z przepisami ustawy z 6 lipca 2007 roku ekwiwalent pieniężny z tytułu prawa do bezpłatnego węgla za 2002 rok przysługuje osobie uprawnionej czyli zgodnie z art. 2 - emerytowi mającemu ustalone prawo do emerytury, który pobierał bezpłatny węgiel w naturze od przedsiębiorstwa robót górniczych lub przeszedł na emeryturę z tego przedsiębiorstwa, uprawnionego do bezpłatnego węgla na podstawie Układu Zbiorowego Pracy dla (...) Zakładów (...) z dnia 21 grudnia 1991 r., i który uzyskał emeryturę przed dniem 1 stycznia 2007 r., a po dniu 31 grudnia 2001 r. nie pobierał ekwiwalentu. Reasumując, aby wnioskujący mógł nabyć prawo do ekwiwalentu na podstawie powołanej ustawy musi wykazać, że: 1) był pracownikiem zakładu robót górniczych i przeszedł na emeryturę lub rentę z tego zakładu, albo pobierał ekwiwalent jako emeryt; 2) uzyskał prawo do emerytury przed dniem 1 stycznia 2007 r; 3) jako emeryt był uprawniony do bezpłatnego deputatu węglowego, a uprawnienie do bezpłatnego węgla przysługiwało na podstawie Układu Zbiorowego Pracy dla (...) Zakładów (...) z dnia 21 grudnia 1991 r., 4) prawo do bezpłatnego węgla nie zostało zaspokojone przed dniem wejścia w życie ustawy. Nadto wnioskujący musi złożyć stosowny dokument potwierdzający prawo do deputatu i złożyć oświadczenie, że z tego prawa nie korzystał po 2001 r. Bezspornym w sprawie jest, że A. W. był pracownikiem przedsiębiorstwa robót górniczych i na emeryturę przeszedł z tego zakładu przed dniem 1 stycznia 2007r. (...) B. zostało objęte postanowieniami UZP dla (...) Zakładów (...) z dnia 21 grudnia 1991 r. ( por. Pkt 21 wykazu tj załącznika nr 1 protokołu dodatkowego nr 7 z dnia 21 listopada 1995 r. do UZP dla (...) z dnia 21 grudnia 1991 r.). A. W. przeszedł na emeryturę w czasie, kiedy nie obowiązywał jeszcze Układ Zbiorowy Pracy dla (...) z dnia 21 grudnia 1991 r. W czasie zatrudnienia i bezpośrednio po przejściu na emeryturę otrzymywał węgiel deputatowy na podstawie Układu Zbiorowego Pracy dla (...) Węglowego z 1 lutego 1980 roku. Jednakże uprawnienia jego zostały recypowane do Układu Zbiorowego Pracy dla (...) Zakładów (...) z 21 grudnia 1991 roku z mocy protokołu dodatkowego nr 7 z 21 listopada 1995 roku do UZP dla (...) z 21 grudnia 1991 roku. Protokół ten w par 3 ust 1 postanowił: art 22 ust 2 UZP dla (...) otrzymuje brzmienie : „ 2. uprawnienia do bezpłatnego węgla w naturze – z zastrzeżeniem art 44 1 - przysługują zamieszkałym w kraju emerytom i rencistom w wymiarze: 1. 2,5 tony rocznie , których uprawnienia powstały na podstawie Układu Zbiorowego Pracy dla (...) Węglowego z 1 lutego 1980 i którzy korzystali z nich 25 listopada 1995 roku, 2. 3 tony rocznie , których uprawnienia powstały na podstawie Układu Zbiorowego Pracy dla (...) Zakładów (...) z 21 grudnia 1991 roku.” Zdaniem sądu, istotne dla rozstrzygnięcia sprawy są postanowienia ustawy z dnia 29 września 1994 o zmianie ustawy Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U z 1994 r. nr 113 poz. 547). Ustawa ta w art. 9 uregulowała zasady obowiązywania układów zbiorowych pracy zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy. Przepis art. 9 ust. 3 powołanej ustawy z dnia 29 września 1994 r. stanowił, że do upływu terminu przewidzianego w art. 9 ust. 1 strony uprawnione do zawarcia zakładowego układu zbiorowego pracy mogły zawrzeć porozumienie o włączeniu uprawnień i świadczeń określonych w układzie lub porozumieniu o przystąpieniu do układu , zawartych przed dniem 1 stycznia 1987 roku , do zakładowego układu zbiorowego pracy albo o odstąpieniu od stosowania tych uprawnień i świadczeń. Wyżej wskazano, że protokołem dodatkowym nr 7 do UZP dla (...) z 21 grudnia 1991 roku zmieniono treść art 22 UZP dla (...) . W nowym brzmieniu art 22 UZP dla (...) odwoływał się do art 44 1 . Przepis art. 44 1 . stanowił, że od dnia 26 listopada 1995 roku postanowienia art 22 Układu nie dotyczą jednostek , które do dnia 25 listopada 1995 roku w swoich zakładowych układach zbiorowych pracy odstąpiły , na podstawie art 9 ust 3 ustawy z dnia 29 września 1994 roku o zmianie ustawy Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw od stosowania świadczeń, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 w wymiarze i na zasadach określonych w Układzie Zbiorowym Pracy dla (...) Węglowego z dnia 1 lutego 1980 roku. W ocenie Sądu przepis art. 9 ust. 3 ustawy z 29 września 1994 roku koresponduje z art. 22 i 44 1 UZP dla (...) z 21 grudnia 1991 roku w brzmieniu ustalonym protokołem dodatkowym nr 7 . Z przepisów tych wynika, że strony uprawnione do zawarcia zakładowego układu zbiorowego pracy zawarły porozumienie o włączeniu uprawnień w zakresie węgla deputatowego określonych w układzie z 1 lutego 1980 roku , ale równocześnie zastrzegły, że postanowień o deputacie węglowym dla emerytów i rencistów, którzy przeszli na te świadczenia w czasie obowiązywania UZP dla PW z 1 lutego 1980 roku, nie stosuje się w jednostkach, które w swoich zakładowych układach zbiorowych pracy odstąpiły na podstawie art. 9 ust. 3 ustawy z 29 września 1994 roku od świadczeń w zakresie węgla deputatowego dla emerytów i rencistów na zasadach określonych w UZP dla PW z 1 lutego 1980 roku. W związku z powyższym i mając na uwadze, że pierwotnie ubezpieczony był uprawniony do węgla deputatowego na podstawie UZP dla PW z 1 lutego 1980 roku Sąd badał, czy (...) B. odstąpiło od wydawania węgla emerytom i rencistom w trybie zakreślonym przez powyższe przepisy. Jak wynika z informacji PIP takie odstąpienie zarejestrowano. W dniu 30 grudnia 1994 r. zawarto w (...) porozumienie w trybie art. 9 ust. 3 ustawy o zmianie ustawy kodeks pracy o odstąpieniu od stosowania uprawnień do bezpłatnego węgla dla emerytów i rencistów oraz ekwiwalentu za ten węgiel wynikającego z rozdziału IV zał. nr 32 do Układu Zbiorowego Pracy dla (...) Węglowego z dnia 1 lutego 1980r. Porozumienie to zostało zarejestrowane w dniu 13 maja 1995 r. W dniu 25 listopada 1995r. został zawarty protokół dodatkowy nr 5 do Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy z dnia 29 września 1992 r. dla Przedsiębiorstwa (...) SA ., zgodnie z którym w oparciu o art. 44 1 (...) dla (...) z dnia 21 grudnia 1991 r. w brzmieniu ustalonym w par. 1 ust. 5 protokołu dodatkowego nr 7 odstąpiono od stosowania świadczeń, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 UZP z dnia 21 grudnia 1991 r. - skreślono pkt 8 i 9 w załączniku nr 5. Porozumienie to zostało zgłoszone do PIP i zarejestrowane było w dniu 9 lutego 1996 r. Pkt 8 i 9 (...) dotyczyły uprawnień do bezpłatnego węgla dla emerytów i rencistów. (...) B. skutecznie odstąpiło od wydawania deputatu węglowego emerytom i rencistom. W związku z tym należało uznać, że A. W. nie jest osobą uprawnioną do bezpłatnego węgla na podstawie UZP dla (...) w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 2007 r. o ekwiwalencie pieniężnym z tytułu prawa do bezpłatnego węgla dla osób uprawnionych z przedsiębiorstw robót górniczych , a co za tym idzie nie może nabyć prawa do bezpłatnego węgla na tej podstawie. Wobec skutecznego odstąpienia od wydawania ekwiwalentu węglowego emerytom i rencistom (...) B. , bezprzedmiotowe jest badanie, czy roszczenie zostało zaspokojone. Wobec powyższego, na mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. , Sąd oddalił odwołanie od decyzji z dnia 28 marca 2014 roku. Ubezpieczony podnosił także, że należne jest mu uprawnienie w związku z zatrudnieniem w kopalni zlikwidowanej tj. KWK (...) w B. . W ocenie Sądu także to żądanie nie jest uzasadnione. Deputaty są świadczeniami ze stosunku pracy. Ich realizacja przez ZUS następuje w oparciu o odrębną regulację ustawową. Jak już wyżej podniesiono pierwszym aktem regulującym tę problematykę była ustawa z dnia 26 listopada 1998 roku o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych . Zgodnie z art. 1 tej ustawy określa ona zasady reformy górnictwa węgla kamiennego oraz instrumenty niezbędne dla osiągnięcia rentowności przez przedsiębiorstwa górnicze, w tym: 1)zasady restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw górniczych, 2)zasady likwidacji kopalń węgla kamiennego, 3)zasady restrukturyzacji zatrudnienia w przedsiębiorstwach górniczych, 4)szczególne uprawnienia i zadania gmin górniczych, 5)źródła i zasady finansowania reformy, 6)zasady zarządzania w spółkach węglowych, 7)zasady sprawowania nadzoru nad realizacją reformy. W przepisie art. 2 pkt 6 zawarto definicję „górnictwa”. Termin ten oznaczał przedsiębiorstwa górnicze i przedsiębiorstwa robót górniczych. Wykaz ich został zamieszczony w załącznikach 1-3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 1999 roku w sprawie wykazu przedsiębiorstw górniczych i przedsiębiorstw robót górniczych / Dz.U. z 1999r. nr 38, poz.362/, które zostało wydane na podstawie art. 3 ustawy. W żadnym z tych załączników nie figuruje KWK (...) . Jednym z instrumentów reformy górnictwa węgla kamiennego była wypłata przez ZUS ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla przysługującego emerytom i rencistom w trybie art. 55 ustawy. Zgodnie z art. 55 ust 1 i 2 ekwiwalent wypłacany przez ZUS może otrzymać osoba, która pobierała węgiel u pracodawcy objętego reformą górnictwa lub która na emeryturę przeszła od pracodawcy objętego Układem Zbiorowym Pracy dla (...) Zakładów (...) z 21 grudnia 1991 roku. KWK (...) w B. nie była objęta reformą górnictwa ponieważ nie figuruje w żadnym z załączników do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 1999 roku w sprawie wykazu przedsiębiorstw górniczych i przedsiębiorstw robót górniczych . Nie figuruje także w załączniku nr 1 do UZP dla (...) z 21 grudnia 1991 roku, który określa jednostki organizacyjne objęte Układem. Dlatego ubezpieczony jako były pracownik tej kopalni nie może otrzymać ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla od ZUS. Z kolei A. W. na emeryturę przeszedł z (...) B. i brak jego uprawnienia do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do deputatu węglowego od ZUS z tego tytułu został omówiony wyżej. Kontynuację restrukturyzacji górnictwa w kolejnych latach stanowią: ustawa z 28 listopada 2003 roku o restrukturyzacji górnictwa węgla kamiennego w latach 2003-2006 i ustawa z 7 września 2007 roku o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego w latach 2008 - 2015 . Kwestię ekwiwalentu pieniężnego z tytułu deputatu węglowego należnego od ZUS reguluje art. 20 pierwszej ustawy i art. 12 ostatniej ustawy. Jest to kontynuacja rozwiązań z art. 55 ustawy z 26 listopada 1998 roku. W ocenie Sądu nie rozszerzają one kręgu uprawnionych emerytów. Mając powyższe na uwadze odwołanie od decyzji z dnia 16 kwietnia 2014 roku także zostało oddalone na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI